[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۵۰
  • دوره جدید

پیست حافظیه، عمر ورزش حرفه‌ای ما را کوتاه می‌کند، روزنامه شیراز نوین

شیراز نوین: اگر اتفاق عجیب و غیرقابل تصور شیوع ویروس کرونا نبود، حالا در حال سپری کردن روزهای اوج المپیک توکیو بودیم. این رقابت‌ها قرار بود از سوم تا نوزدهم مرداد ماه برگزار شود دست تقدیر، سرنوشت خیلی‌ها را تغییر داد.
از میان ورزشکاران فارسی، چند نفر شانس حضور در این مسابقات را داشتند که یکی از آنها مسلم نیادوست بود. دونده پرافتخار و با اخلاق اهل محله سعدی، با تمام توان برای گرفتن ورودی این رقابت‌ها در تلاش بود که به یکباره همه چیز متوقف شد: "من داشتم تمریناتم را انجام می‌دادم که ورودی المپیک را بیاورم. حتی با اداره ورزش و جوانان، آقای عالیشوندی(رئیس گروه ورزش قهرمانی ورزش و جوانان فارس) آقای زارع (رئیس هیئت دو و میدانی استان فارس) و فدراسیون دو و میدانی صحبت کرده بودیم که هزینه من را بدهند و دو بار به اروپا بروم. حتی حسن تفتیان که در پاریس بود، همه کارها را انجام داده بود که من از پاریس وارد شوم و با شرکت در رقابت‌های‌مختلف در کشورهای مختلف اروپایی، بتوانم ورودی المپیک را کسب کنم. به همین خاطر حتی در اسفندماه که کرونا شیوع پیدا کرده بود و اماکن ورزشی تعطیل شده بود، من به تنهایی در ورزشگاه حافظیه تمرین می‌کردم که اگر قرار شد مسابقه‌ای برای ورودی المپیک برگزار شود، آمادگی لازم را داشته‌باشم. اما وقتی اعلام شد که کرونا در کل اروپا هم شیوع پیدا کرده، همه بچه‌هایی که اروپا بودند هم به زحمت توانستند به ایران برگردند. بعد هم گفتند المپیک به تعویق افتاده و کل برنامه‌های ‌ما رفت روی هوا".
مسلم نیادوست افزود: این روزها که اماکن ورزشی بسته است، من همچنان تمرین می‌کنم. اخیراً داشتم تمرین می‌کردم چون قرار بود یک مسابقه جایزه بزرگ داشته‌باشیم اما آن هم با شدت گرفتن شیوع، کنسل شد. یعنی من از برج هفت سال گذشته تا کنون در هیچ مسابقه‌ای شرکت نکرده‌ام. کل زمستان را تمرین کردم و پس از آن هم که به طور کلی همه رویدادهای ورزشی تعطیل شد. حالا باید دوباره همان برنامه‌ریزی‌ها را برای سال آینده انجام دهم. امیدوارم زمستان خوبی داشته‌باشم و این ویروس هم دست از سر مردم بردارد تا ببینیم چه می‌شود.
این قهرمان شیرازی در پاسخ به این سوال که آیا تعویق مسابقات المپیک به نفع او شد یا خیر می‌گوید: نمی‌شود گفت به نفعم شد، چون من تمرینات خیلی خوبی را در زمستان پشت سر گذاشته بودم. ضمن اینکه با تغییراتی که در فدراسیون دو و میدانی داشتیم، شرایط حضورم در مسابقات خیلی بهتر از گذشته بود و آقای مبینی از زمانی که آمدند و سرپرستی فدراسیون را به عهده گرفتند، آرامش خوبی را به دو و میدانی ایران حاکم کردند. من همیشه می‌گفتم ‌ای کاش یک دونده که از جنس همین بچه‌ها باشد، سکاندار فدراسیون شود و حالا هم امیدوارم وی رئیس فدراسیون شود. آقای مبینی واقعاً شرایط بچه‌ها را درک می‌کند، پیگیر هست و حتی کمک هزینه‌ای برای قهرمان‌ها در این شرایط کرونا در نظر گرفت که کار بسیار قشنگی بود. 
نیادوست درباره رقابت‌های‌باشگاهی نیز گفت: سال گذشته با تیم سپاهان در مسابقات لیگ شرکت کردم و امسال هم با آنها به توافق رسیده‌ام. قرار است دور اول مسابقات در دهه اول شهریور برگزار شود که اگر کنسل شود، با تیم سپاهان شرکت خواهم کرد. پس از آن هم مسابقات زمستان در سالن را خواهیم داشت که اگر عمری باقی باشد و آسیبی نبینم، در آن  مسابقات هم شرکت خواهم کرد. البته می‌دانید که در دو و میدانی مانند فوتبال، بسکتبال و والیبال، پول آنچنانی به ورزشکاران داده نمی‌شود. البته با پیگیری‌هایی که آقای مبینی داشت، قراردادمان نسبت به سال‌های‌قبل دو برابر شده، اما باز هم نمی‌شود گفت پول خوبی است. حتی خود مسئولان باشگاه هم این را می‌دانند و می‌گویند پول ناچیزیست که به شما می‌دهیم. اما خب تیم‌های‌دو و میدانی همیشه از نظر مالی ضعیف بوده‌اند. امیدوارم چند تیم قوی مانند سپاهان در لیگ سرمایه‌گذاری کنند و این رشته که پرمدال‌ترین رشته ورزشی است، رونق بیشتری پیدا کند. 
قهرمان فارسی دو و میدانی ایران ادامه داد: تا در این رشته سرمایه‌گذاری نکنیم، در سایر رشته‌ها هم موفق نمی‌شویم. باید کودکان علاقه‌مند به ورزش را عادت بدهیم که بنیه بدنی‌شان را با حضور در دو و میدانی بسازند و بدنشان را از همان ابتدا قوی کنند. اگر این کار را نکنیم، همچنان یک ورزش معمولی و ضعیف داریم که آن نتیجه‌ای که باید و شاید را نمی‌توانیم بگیریم. هر کسی این مسیر را طی کرده ورزشکار خوب و موفقی شده اما در ایران خیلی کم انجام می‌شود.
من اشخاص زیادی را دیده‌ام که ضربه زیادی از این قضیه خورده‌اند و دوست دارم یک روزی خودم این کار را در ایران انجام دهم و بچه‌ها را بیاورم در سیستمی شبیه کاری که در اروپا و آمریکا انجام می‌شود رشد بدهم و قدم مؤثری در پیشرفتشان بردارم. دوست دارم بچه‌ها را استعدادیابی و نخبه‌پروری کنم. در پایگاه قهرمانی هم تا حدودی این کارها را انجام داده‌ایم اما شما وقتی می‌خواهی کاری را به نحو احسن انجام دهی، سیستم هم باید با تو همراه باشد. یعنی برای انجام کار اصولی، باید حمایت شوی و به کارت اعتقاد داشته‌باشند. اما وقتی از سوی سیستم، دیدگاه‌های‌مطلوبی وجود نداشته باشد، اجازه نمی‌دهند کارت را درست پیش ببری. اما من تصمیم دارم اگر عمری باقی بود، این کار را به صورت خصوصی انجام دهم و حداقل آن چیزهایی که درذهنم بود و فکر می‌کنم درست است را انجام بدهم. بعضی‌ها هم می‌گویند روال کار همین گونه که قبلاً بوده درست است، اما اگر درست بود خروجی استان فارس، تنها یک مدال المپیک نبود. استانی که از نظر وسعت، جمعیت و شرایط اقلیمی بهترین شرایط و پتانسیل را دارد، باید ده‌ها و صدها مدال المپیک داشت.  من اعتقاد دارم که می‌توان کارهای خیلی خیلی بزرگتری انجام داد و امیدوارم آن روز برسد که بتوانیم ورزشکاران زیادی را بیاوریم و آن‌ها را به قهرمانی ایران، آسیا، جهان و المپیک برسانیم.
از نیادوست در خصوص فسادهای احتمالی که در رشته دو و میدانی وجود دارد پرسیدیم. او پاسخ داد: اگر فساد وجود نداشت که همه چیز خوب و قشنگ بود. اگر یک سیستم با قانون کار کند، همه چیز باید سر جای خودش قرار بگیرد و همه کارها دقیق انجام گیرد اما وقتی یک سری فساد و زد و بند وارد می‌شود، اتفاقات بد و نارضایتی‌ها شکل می‌گیرد. کمبود امکانات به وجود می‌آید، رسیدگی‌ها کم می‌شود و در رشد ورزش خلل ایجاد می‌شود. فکر می‌کنم الان در دو و میدانی نارضایتی‌های‌زیادی وجود دارد. کمبود امکانات و نداشتن پیست، بیداد می‌کند. الان پیست حافظیه خراب است و بچه‌ها دارند آسیب می‌بیند. این پیست دارد رفته رفته به آسفالت تبدیل می‌شود و خود من به خاطر مصدومیت ناشی از خرابی این پیست، حدود بیست روز نتوانستم تمرین کنم. چند نفر دیگر از بچه‌ها همینطور. این اتفاقات از عمر ورزشی ما کم می‌کند و هر چه هم می‌گوییم گوش شنوایی نیست. اگر این پیست نابود شود، برای بازسازی آن باید 15 میلیارد تومان هزینه شود اما اگر الان بیایند و ترمیمش کنند، شاید با یکی دو میلیارد هم بشود. بودجه بازسازی این پیست را هم دو سال پیش گفتند آمده ولی نمی‌دانم این پول کجا رفته. شاید هم پولی نیامده، نمی‌دانم. بهرحال شرایط پیست حافظیه به قدری بد است که تصمیم گرفته‌ام بروم و در دانشگاه ارم تمرین کنم.
مسلم نیادوست، قهرمان دو و میدانی ایران در پایان این گفت‌و گو با شیراز نوین گفت: امیدوارم در ادامه مسیر، اتفاقات خوبی برای ورزش فارس و ایران بیفتد. امیدوارم ورزشکارانی که خودشان خاک این ورزش را خورده‌اند، استخوانشان در این ورزش خرد شده و پوست از سرشان کنده شده، تجربیات زیادی کسب کرده‌اند و تحصیلات ورزشی هم دارند، مسئولیت‌های‌ورزشی را در دست بگیرند. یکی مثل من نیروی شرکتی نباشد که هر آن منتظر هستم که بگویند نیروی شرکتی نمی‌خواهیم و اخراج!  این اتفاق دردناک است که به ورزشکار حرفه‌ای که کارش ورزش کردن بوده، اجازه کار کردن نمی‌دهند. چرا؟ چون کل عمرش را ورزش کرده، نتوانسته آنطور که باید و شاید در س بخواهند و در آزمون‌ها شرکت کند ولی کسی که فقط درس خوانده و چیزی از ورزش کردن نمی‌داند، باید بنشیند و برای ورزشکار حرفه‌ای و آینده ورزش حرفه‌ای تصمیم گیری کند. امیدوارم روزی برسد که هر کسی در این کشور سر جای خودش باشد. من کشورم، شهرم، مردم و زبان فارسی‌ام را دوست دارم و همیشه همینجا می‌مانم. خیلی‌ها به من گفته‌اند با وجود این همه مشکلات، برو هر جای دنیا که دلت می‌خواهد زندگی کن اما من می‌گویم اگر عرضه داشته‌باشم، باید در جایی که دنیا آمده‌ام مثمرثمر و مفید باشم. من فقط آرزو می‌کنم که یک روز همه چیز درست شود و ما هم بتوانیم مثل بقیه مردم دنیا زندگی کنیم. تنها آرزوی من این است که بتوانم بهترین خدمتگزار برای مردم کشورم باشم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی