[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۳۶
  • دوره جدید

پیشینه قوی،آینده تاریک ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: فوتبال به طور کلی در دنیا و به خصوص در کشور ما، آن روح و فلسفه ذاتی خود را از دست داده و ما نیز دوست نداریم که تیم‌های‌شیرازی از قهقرای فعلی نجات یافته و به فساد گسترده‌تری که در سایر تیم‌های کوچک و بزرگ لیگ برتری رخنه کرده مبتلا شوند. نه! این مصداق بارز از چاله به چاه افتادن است. اما حالا که فوتبال شیراز روزهای اضمحلال خود را سپری میکند، اتفاقاً فرصت مناسبی است برای جمع کردن اهالی تفکر دور یک میز و بحث و بررسی این موضوع که چگونه می‌توانیم از شرایط فعلی در آییم، بدون اینکه به مشکلات گسترده‌تر مبتلا شویم!
مشکل اصلی و اساسی که در حال حاضر گریبان دو باشگاه قدیمی شهر را گرفته، نوع سپردن مدیریت تیم‌ها به اشخاص است. اشخاصی که حتماً به دنبال موفقیت تیم بوده و هستند، اما زمان این را اثبات کرده که به هر دلیل، توانایی رسیدن به آن را ندارند. سوال اینجاست که اصلاً چرا باید مدیریت دو باشگاه بزرگ و قدیمی با چندصدهزار هوادار، به کسانی واگذار شود که عملکرد قابل دفاعی در فوتبال نداشتند؟
چرا باشگاه برق به بخش خصوصی واگذار شد؟ چه کسی اجازه انجام چنین کاری را به خود داد؟ برق منطقه‌ای فارس، چطور هواداران و به طور کلی مردم شیراز را نادیده گرفت و چشم خود را به روی آن همه سابقه و اعتبار بست؟ آیا در زمان واگذاری این تیم به بخش خصوصی، این ضمانت از افراد خریدار گرفته شد که آنها موظف به تیم‌داری هستند و باید با استفاده از درآمدهای مجموعه پر از امکانات و درآمدزای برق شیراز، باشگاه را در بالاترین سطح اداره کنند؟ اگر چنین است، چطور باشگاه برق شیراز دو تا سه سال از تیم‌داری خودداری کرد و حالا هم به راحتی اعلام می‌کند می‌خواهد امتیاز خود را به سایر شهرها بفروشد؟
حتی طرح چنین مسائلی دردآور است! چطور یک نفر به خود اجازه می‌دهد که "یک تیم مردمی" را ملک شخصی خود بداند؟ طوری مردم شیراز را از فوتبال این شهر بیزار کرده‌اند که برای کمتر کسی اهمیت دارد که یکی می‌خواهد تیم هفتاد هشتاد ساله‌اش را بفروشد و تمام! 
البته ذکر این نکته الزامی است که همین تیم نصفه و نیم‌هایی هم که امسال در لیگ دسته سه حضور داشت، از نظر قانونی هیچ ارتباطی به آن برق واقعی نداشت.
از آن طرف فجر را می‌بینیم که هر سال هوادارانش بیش از سال قبل آزار می‌بینند، اما هنوز هزاران هزار علاقه‌مند به نام شهیدسپاسی هستند که هیچ تیمی برایشان بزرگتر از فجر نیست. پس چرا در این کلان شهر کسی به آنها فکر نمی‌کند؟ مگر پرداختن به علاقه‌مندی‌های مردم شیراز، از وظایف اصلی مسئولان شهر به شمار نمی‌رود؟ پس چرا کسی در این جهت گامی بر نمی‌دارد؟ از طرفی باید این پرسش را مطرح کرد که مدیریت باشگاه فجرشهیدسپاسی عملکرد قابل‌قبولی داشته است؟
این انتظار وجود داشت که پس از عدم تحقق وعده صعود به لیگ برتر پس از گذشت سه سال و اندی، مدیریت این باشگاه پاسخ قانع کننده‌ای به هواداران فجر شهیدسپاسی بابت عملی نشدن وعده سه سال قبل خود داشته باشند. نه تنها اینچنین نشد بلکه در آخرین اظهارنظر حمایت قاطع خود از سرمربی ناموفقش را هم اعلام کرده. در حالی که هواداران فجر بارها نارضایتی خود از آقای مربی را ابراز کرده‌اند. خب این حمایت قاطع، نوعی دهن‌کجی به هوادار محسوب نمی‌شود؟ 
این انتظار وجود داشت که مدیریت و کادرفنی فجرشهیدسپاسی حداقل این احترام را برای هوادار قائل بوده و از آنها عذرخواهی کنند، اما آنها حتی به خود زحمت پاسخگویی به معمولی‌ترین سوال‌ها را هم نمی‌دهند، چه رسد به عذرخواهی و پذیرش انتقاد. چندی پیش چندتن از صاحب‌نظران عرصه ورزش و حتی استاندار فارس، در صحبت‌هایی بحث شفافیت مالی تیم‌های شیرازی را مطرح کردند و خواستار این شدند که مدیران باشگاه‌ها جزییات دریافتی‌ها و نحوه هزینه کردن کمک‌های دولتی را بیان کنند اما طرح این مسائل با واکنشهای تندی مواجه شد. 
یکی از مهم‌ترین مسائلی که مسئولان رده بالای استان نباید در برابر آن کوتاه بیایند، همین مسئله است.
هواداران هم ضمن گلایه‌مندی از این که کمک‌های مالی دولت به باشگاه‌ها قابل‌مقایسه با سایر استان‌ها نیست، اما این اصرار را هم دارند که شفافیت مالی انجام شود و اگر مطرح می‌شود که طی دوسه سال، مبلغ قابل توجهی به حساب تیم‌های فوتبالی واریز شده، این مبلغ کجا هزینه شده؟
مسائل و مشکلات این باشگاه‌ها آن قدر زیاد است که پرداختن به همه آنها در یک مطلب نمی‌گنجد، اما راه حل اساسی این مسئله، سپردن این تیم‌ها با صاحبان اصلیشان است. صاحبان اصلی این تیم‌ها مردم هستند و مردم هم زمانی می‌توانند دوباره به آینده امیدوار شوند که ببینند بزرگان دو باشگاه دوباره در رأس کار قرار گرفته‌اند. این مسئله لزوماً به معنی تغییر مدیران فعلی دو باشگاه نیست اما این الزام وجود دارد که آنها موظف شوند از پیشکسوتان و بزرگان فوتبالی و غیرفوتبالی که دارای شخصیت مقبول و معتبر در بین مردم هستند، در رأس کار استفاده کنند. نخستین گام برای بازگشت فوتبال شیراز به روزهای اوج همین است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی