[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۵
  • دوره جدید

انتحار خاموش، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی - روزنامه نگار

amirabadi_shznvn@yahoo.com

بیماری‌های خاموش، بن مایه‌های جامعه ایران را تهدید می‌کنند. بانوی کهنسالی زیر لب با خودش حرف می‌زند و دیگر گوش شنوایی برای اطرافیانش ندارد. مرد جوانی پشت چراغ قرمز به آتشفشانی از خشم بدل شده و به دنبال بهانه‌ای است تا همه مشکلات و عقده‌هایش را به یک باره بر سر ناشناسی آوار کند. کودکی جرأت ندارد مراتب اعتراضاتش را به بی‌حوصلگی‌های ‌والدین بیان کند و با خود عهد کرده تا روزی روزگاری همه بغض‌های‌ فروخورده‌اش را بر سرفرزندانش آوار کند. بانوی خانه‌داری ازسکوت‌های‌همیشگی همسرش به ستوه آمده است و افسردگی سراپای وجودش را فراگرفته و به قفسه قرص‌های ‌رنگارنگ پناه می‌برد...

پیرمردی از بامدادان خمار تا غروب دلگیر روبروی تلویزیون با همه اخبار بدش می‌نشیند و دیگر هیچ کس را نمی‌شناسد. شاید این حکایت جامعه‌ای باشد که در کشاکش بحران‌های‌اقتصادی گرفتار آمده و هیچ توجهی به درمان روح و روان بیمارش ندارد. در حالی که در بسیاری از جوامع سرانه شادی ارتباط چندانی با وضعیت اقتصادی مردم ندارد و آنها با توسل به هر بهانه‌ای انرژی‌های‌منفی خود را دور ریخته و برای جذب شور و نشاط بی‌تابی می‌کنند.
ازدیاد دغدغه‌های‌فکری، مشکلات روزمره و به فراموشی سپرده شدن تکنیک‌های‌مراقبه، سبب شده‌اند عموم جامعه توجه کمتری به بیماری‌هایی نهفته داشته‌باشند و فقط در مواقع بحرانی و برهه‌های‌ دیرهنگام به یاد آنها بیفتند. آسیب‌های‌روحی و روانی در صدر بیماری‌های‌خاموش قرار می‌گیرند. بنابر آمار اعلام شده، به ازای هر 4 نفر در کشور، یک نفر به طیفی از بیماری‌های‌روانی مبتلا است؛ این در حالیست که شخص بیمار و اطرافیان وی تا زمانی که بیماری فرد به مرز مشهود و کنترل شده نرسد، از آغاز فرآیندهای درمانی و پذیرش ماهیت آن طفره می‌روند. متأسفانه، بسیاری از ایرانیان حتی برای یک بار در عمر خود از خدمات روانشناسان بهره نمی‌برند و نتیجه کار چنان شده که نزدیک به یک چهارم از هموطنان، با آشفتگی‌های‌مزمن روحی و روانی دست و پنجه نرم می‌کنند. با شیوع بیماری‌های‌روحی شاهد ازدیاد افسردگی، اعتیاد، طلاق، اضطراب، نزاع، قتل و طیف عظیمی از آسیب‌های‌اجتماعی خواهیم بود. بنابر آمار اعلام شده از سوی بهزیستی، حدود 6میلیون نفر از مردم ایران به افسردگی مبتلا هستند؛ در حالی که آمار ارائه شده، فقط به افراد تحت‌درمان که ماهیت بیماری خود را پذیرفته‌اند، محدود می‌شود. به دلیل نبود فرهنگ‌سازی و کم کاری مدیوم‌های‌ارتباطی، متأسفانه نشانه‌های‌بیماری‌های‌روانی برای بسیاری از ما ناشناخته مانده و گروه شایان توجهی از مردم، از بیماری قرن اطلاعات چندانی ندارند.
از سویی، بیماری‌های‌روانی و آشفتگی‌های‌روحی یکی از دلایل اصلی خودکشی شمرده می‌شوند و چنان که از آمار ارائه شده برمی آید، آمار خودکشی در ایران سالیانه در حدود 3800 تا 4000نمونه است و با گسترش بحران‌های‌اقتصادی روند صعودی طی می‌کند. اگرچه آمار خودکشی ایرانیان در حدود نصف میانگین جهانی است؛ اما توجه داشته‌باشیم که در سالیان اخیر این روند سیر صعودی را طی کرده و چنانچه درصدد پیشگیری از بحران برنیاییم، این معضل به یکی از چالش‌های‌اساسی کشور در آینده نزدیک تبدیل خواهد شد.
یکی از عوامل مهمی که به ازیاد بیماری‌های‌روحی و روانی می‌انجامد، پمپاژ ناامیدی در جامعه است. در برهه معاصر، مشکلات اقتصادی فشار مضاعفی بر دوش مردم وارد می‌سازد. در این وضعیت حساس، عموم دستگاه‌ها و نهاد اجرایی به همراه مدیوم‌های‌ارتباطی موظف‌‌اند بنیه روحی و روانی مردم را در برابر آسیب‌های‌اجتماعی تقویت کرده و در پی تزریق شور و نشاط به بطن جامعه برآیند. آشکار است که عملیاتی‌سازی چنین راهکاری، نیازمند به کارگیری کارشناسان زبده امور اجتماعی و روان شناسان قابل است و در کنار آن باید خطوط قرمز خیالی را از میان برداشت و با گسترش افق‌های‌فکری شرایط دشواری که مردم در آن گرفتار آمده‌اند را درک کرد. با توسل به مضامین یاد شده، شاید بتوان تا حدودی از اثرات شوم پمپاژهای ناامیدی کاست و بنیه افکار عمومی را برای خروج از بحران آماده کرد.
با این وجود، به نظر می‌رسد در ابتدا باید فرهنگ مقابله با آسیب‌های‌روانشناختی در جامعه ایران نهادینه شده و از کارشناسان این حوزه، به‌سان پزشکان در حوزه بیماری‌های‌سخت استفاده کرد. جامعه ایران باید به این نکته اشراف یابد که تکنیک‌های‌مراقبت از روح و روان، دست کمی از فوریت‌های‌درمان جسم ندارد و بسیاری اوقات، مهلک‌ترین بیماری‌های‌جسمی ریشه در ارواح ناآرام و عصیانگر ما دارند. در چهار سال گذشته، آمار منازعات در کشور چهار برابر افزایش یافته و این مسئله نشان از آسیب‌پذیری و شکنندگی مردم در برابر محرک‌های‌خرد و کلان دارد و باید در راستای مقابله و جلوگیری از گسترش آن، راهکارهای مؤثری در دستور کار قرار داد. بیماری‌های‌خاموش به سردمداری افسردگی و اضطراب بن‌مایه‌های‌جامعه ایران را تهدید می‌کنند.

پی نوشت:
 ده سپتامبر روز جهانی پیشگیری از خودکشی نام دارد و به افزایش آگاهی درباره خطرات خودکشی و پیشگیری از آن اختصاص داده شده است. بر اساس گزارش انجمن بین‌المللی پیشگیری از خودکشی، هر سال بیش از ۸۰۰ هزار نفر یعنی هر ۴۰ ثانیه یک نفر به علت خودکشی در جهان جان می‌سپارند و خودکشی در میان ۲۰ علت اصلی مرگ‌ومیر در جهان قرار می‌گیرد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی