[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۳۵
  • دوره جدید

به سمت فقر، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

با وجود اینکه ثروت جهانی طی سال‌های‌اخیر  بسیار رشد کرده است اما این ثروت به طور مساوی بین همه کشورهای دنیا تقسیم نشده و همه کشورهای دنیا در یک سطح از رفاه قرار نمی‌گیرند. باید دید کشور ما به کدامین سو درحال حرکت است. حرکتی که امروز دورنمای ایده‌آلی را به نمایش نگذاشته است. بطور قطع درکشورهای‌با اقتصاد فروریخته اعتقادات هم بشدت آسیب‌دیده است. اعتقاداتی که زیربنای امورتربیتی وفرهنگی است. حالا باید این پرسش را از مجریان دولتی وحکومتی داشته‌باشیم که آیا تاکنون با برنامه‌ریزان اقتصادی اجتماعی دراین مورد مهم تبادل‌نظر داشته اید؟

 اقتصاد به کدامین سو واخلاق به کدامین سو درحال حرکت است. باید به شناسایی کشورهای فقیر دنیا پرداخت اینکه چرا با وجود منابع غنی اما فقیراند. تنها علت را باید درسیاست‌های‌حاکمه جستجو نمود. سیاست‌های‌استثماری که فقر را براکثریت جامعه مسلط می‌کند.
به عنوان مثال کشورهای آمریکا شمالی که کمتر از ۵ درصد جمعیت کره زمین در آنجا زندگی می‌کنند بیشتر از یک چهارم تولید ناخالص جهانی را به خود اختصاص داده‌اند و این اتفاق در حالی می‌افتد که ۲۵ درصد جمعیت دنیا در کشورهای جنوب آسیا ساکن هستند اما تولید ناخالص آنها کمتر از ۴ درصد است.
تولید ناخالص داخلی شاید شاخص مطمئنی برای مقایسه ثروت کشورها باشد ولی این شاخص ثروت ایجاد شده توسط تمام شهروندان یک کشور را حساب نمی‌کند و برای در نظر داشتن درآمد تمام شهروندان یک کشور بهتر است از شاخص سرانه تولید ناخالص ملی استفاده شود.
برای بررسی ۱۰ کشور فقیر دنیا از داده‌های‌بانک جهانی استفاده شده است و شاخص‌های‌سرانه تولید ناخالص ملی و امید به زندگی برای بررسی فقیرترین کشور‌ها در نظر گرفته شده‌اند.
می‌توان گفت تقریباً تمام کشورهایی که در جایگاه اول تا دهم فقیرترین کشورهای دنیا واقع شده‌اند در قاره آفریقا هستند و علت این اتفاق را می‌توان اقتصادهای وابسته به کشاورزی و استعمار خارجی قلمداد کرد.
اکثر این کشورها دارای منابع غنی و ظرفیت بالا برای رشد و توسعه هستند و با این وجود این کشورها مستعدترین حالت را برای به وجود آمدن فساد در دستگاه‌های ‌اداریشان دارند و می‌توان گفت درهیچکدام از این کشورها امید به زندگی از ۷۰‌سال تجاوز نمی‌کند.
جایگاه دهم فقیرترین کشور دنیا متعلق به کشور کوموروس است این کشور یک مجمع الجزایر آتشفشانی است که در ساحل شرقی آفریقا و در آبهای گرم اقیانوس هند واقع شده است.
بر اساس آخرین آمارها سرانه تولید ناخالص ملی این کشور هزار و ۵۷۰ دلار بوده است و امید به زندگی در این کشور نیز ۶۳ سال است. در جایگاه نهم فقیرترین کشور دنیا کشور ماداگاسکار قرار گرفته است. نام سیئرا لئون نیز که کشوری در غرب آفریقا و در اقیانوس اطلس قرار گرفته است در جایگاه هشتم این فهرست آمده است. جایگاه هفتم این فهرست به کشور موزامبیک تعلق می‌گیرد. کشور مالاوی با سرانه تولید ناخالص ملی هزار و ۱۸۰ دلار در جایگاه ششم این فهرست قرار گرفته است. در جایگاه پنجم فقیرترین کشور دنیا نام کشور نیجر آمده است که درغرب آفریقا واقع شده است. چهارمین کشور فقیر دنیا کنگو نام دارد.  سومین کشور فقیر دنیا نیز بروندی نام دارد. در جایگاه دوم فقیرترین کشور دنیا نام کشور جمهوری آفریقا مرکزی آمده است. سرانجام فقیرترین کشور دنیا لیبریا نام دارد که در غرب آفریقا قرار گرفته است و هم مرز با گینه و ساحل عاج است.
باید دید سرانه تولید ناخالص ملی درایران چه میزان است وبه کدامین سو درحال حرکت هستیم.
اینکه دولت با دلار قمار می‌کند وجیب مردم خالی وخالی‌تر می‌شود شیوه مطلوبی برای پر کردن خزانه وپرداخت بدهی‌ها نیست چرا که این رویه غلط درکنار اشتباهات محاسباتی دیروز جامعه را به فروپاشی می‌کشاند. ما در گذشته دربخش برنامه‌ریزی ومحاسباتی با وجود فساد در دستگاه حاکمه مرتکب شکست‌های‌راهبردی امروز شدیم که قویاً تربیت وفرهنگ جامعه را نشانه رفته واین تهاجم براخلاق جامعه تأثیرگذارخواهد بود چراکه این اتفاقات در پناه همین اعتقادات اتفاق افتاده است.  باید از خود بپرسیم با این شیب تند به کدامین سو درحال حرکت هستیم؟ اتفاقاً درچند روز گذشته برنامه‌ای از رادیو اقتصاد درحال پخش بود پیرامون موضوع نظارت مجلس برامور جاری قوه مجریه،  نظارتی که رها شده ونمایندگانی که به وظیفه شرعی وقانونی خود عمل نمی‌کنند. بحث درحوزه استیضاح وسوال از دولت پیش می‌رفت واینکه چرا بعضی نمایندگان در دقیقه نود امضای خود را پس می‌گیرند وطرح سوال ویا استیضاح را از اکثریت می‌اندازند؟ با وجودی که دراین برنامه رادیویی از هدایا و رانت در مجلس سخن به میان آمد اما پر واضح است که رسانه‌ها قادر به اصلاح امور نیستند چرا که دست دزدان دراین کشور مانند بعضی کشورها قطع نمی‌شود تا دیگران مواظب عملکرد خود باشد. درهر صورت به سمتی که نباید درحال حرکت هستیم. شاید 80یا 90 نماینده دوره دهم که نامزد دوره یازدهم مجلس بودند به دلیل فساد اقتصادی رد صلاحیت شدند وآنانی‌که رأی نیاوردند پست وزارتی گرفتند و رفتند. نظارت‌ها باید تقویت شود چرا که کار بدون نظارت مشت به سندان کوبیدن است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی