[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۳۸
  • دوره جدید

تحولات ملی و بین‌المللی ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

پیش‌بینی‌ها برای انتخابات 1400 آغاز شده است. در ادوار گذشته رءسای جمهور کارنامه روشن و قابل‌دفاعی نداشته‌اند. چه اصلاح‌طلب و چه اصولگرا با اعمال روش‌های سیاسی خاص و درهم‌تنیده و بدون کارایی دارای کارنامه‌ای تاریک هستند. وقتی به نمودارهای رشد قیمت ارز نگاهی گذرا داشته باشیم، به‌طور واضح شاهد ذبح پول ملی خواهیم بود. اقتصاد درپی بی‌توجهی و بی‌برنامگی‌های دولت‌ها به‌شدت در موضع ضعف قرار گرفته و علی‌رغم تأکید رهبر معظم انقلاب و نام‌گذاری سال‌های گذشته با عناوین اقتصادی، اما سقوط اقتصاد جدی است...

مدیران اجرایی و برنامه‌ریز کشور به‌هیچ‌عنوان در این وادی قدم نگذاشته‌اند. اکنون اقتصاد کشور در حال سقوط در شیب تند جیره‌بندی کالاهای اساسی است. این بدان معناست که نه تولید و نه توزیع زیر نظر یک نظام برنامه‌ریز نیست. 
چنانکه در مقالات گذشته اشاره شد، اقتصاد ایران گرفتار جمعی قاچاقچی شده است که فقط به سود و سپرده‌های بانکی خود درخارج از مرزها می‌اندیشند و برنامه‌ای برای بهبود اقتصاد و معیشت ملت ندارند. رشد آمارهای قاچاق و کشفیات پلیس کشور دال بر این مدعاست که قاچاق حرف اول و آخر را می‌زند و تولید نه حرفی برای گفتن دارد و نه گوشی صدای آن را می‌شنود.
در سال آخر و ماه‌های پایانی دولت دوازدهم به سر می‌بریم. شاید تلاش‌هایی در جریان است که برجام نیمه‌جان به گلی برای اصلاح‌طلبان و آبرویی سیاسی تبدیل شود اما بعید به نظر می‌رسد که حتی اگر این اقدام مشترک به نتیجه جهانی برسد جناح داخلی و سیاسی مخالف اجازه دهد این گل برای رقیب به ثمر بنشیند. دولت یازدهم و دوازدهم کاستی‌ها و بی‌تدبیری‌های بسیاری در طول هفت سال از خود نشان داد و جناح رقیب اصولگرا هم سعی کرد در انتخابات یازدهم مجلس برای دریافت حداقل آرای مردم با تغییر نام و به نام جبهه انقلاب وارد معرکه سیاست شود؛ چراکه در دو دوره قبل یعنی دولت‌های نهم و دهم اصولگرایان هم دچار بی‌تدبیری اقتصادی شدند و از این جهت مواضع سیاسی را در انتخابات به اصلاح‌طلبان و نامی مستعار با رنگی متفاوت واگذار کردند.
تیم اقتصادی دولت یازدهم و دوازدهم از همان ابتدا با کج‌سلیقگی و ضعف مهره‌های حزبی ناکارآمد بسته شد. وزارت صمت مهم‌ترین وزارتخانه دولتی است که تا هم‌اکنون رئیس ماندگاری نداشته است؛ چراکه مهم‌ترین مرکز فرماندهی اقتصادی، رانت و فشارهای ورودی قاچاق به همین مرکز وارد می‌شود. وزیری که باید اژدهاکش باشد و از پس خیلی‌ها و خیلی چیز‌ها برآید، درواقع باید با زره وارد گود وزارتخانه صمت شود.
مراکز اقتصادی دولتی معطوف به خصولتی‌ها باید چنان انعطافی داشته باشند که دوست و دشمن را راضی نگه دارند؛ اما در این هفت سال اینگونه نبوده است. حالا بازار به‌شدت آشفته است و وزرای درسایه‌نشسته، وزارتخانه صمت را اداره می‌کنند؛ البته بنا به منفعت شخصی و نه منفعت مردم. اگر دولت آمریکا برای فشار اقتصادی از مرکز خزانه‌داری خود برای فرماندهی جنگ استفاده کرد، مخالفان دولت ایران هم از طریق گرانی در بازار، فشارهای رایج را به جناح سیاسی برای دریافت امتیاز وارد کردند.
حالا سخن از ورود نظامیان و دعوت از امیران و سرداران کشور برای تصدی پست ریاست‌جمهوری است. باید دید با ورود اشخاص خاص غائله خشونت اقتصادی خواهد خوابید. باید دید اشخاص می‌توانند برنامه‌محور باشند و با برنامه‌ای از پیش تعریف‌شده تصدی ریاست‌جمهوری را برعهده گیرند و مشکلات به بحران تبدیل‌شده را فرماندهی و ساماندهی کنند. این انتظارات بیهوده است؛ چراکه کشور نیازمند همدلی و دیپلماسی فرهنگی‌اقتصادی است و دوره آزمون و خطا به سر آمده است. تا هم‌اکنون هم اداره امور کشور در اختیار نظامیان بوده و است. بانک‌ها و مؤسسات اعتباری، شهرداری‌ها، استانداری‌ها، نمایندگان مجلس و پروژه‌های عمرانی در اختیار نظامیان بوده است. نمی‌توان گفت با تصدی پست ریاست‌جمهوری توسط نظامیان غائله برهم‌پاشیده اقتصادی فرماندهی و ساماندهی خواهد شد. باید این پرسش را مطرح کرد که رئیس قوه مجریه باید از چه ویژگی‌ای برخوردار باشد که اینک در کسوت نظامیان دیده شده است. 
کشورمان از دو موضع رنج می‌برد؛ عدم تفاهم داخلی و دشمنی‌های خارجی که هر دو نیازمند برجام دیگری است. وقتی دولت و مجلس زیر بار پیوستن به سازمان‌های جهانی گروه ویژه اقدام مالی (در پولشویی) یا به اختصار اف‌ای‌تی‌اف نمی‌روند، چگونه می‌توان انتظار داشت ارز در اقتصاد ایران چرخش داشته باشد یا همسایگان با ما تبادل اقتصادی داشته باشند. 
وقتی در فهرست سیاه قرار گرفته‌ایم، چگونه به تغییر اشخاص امید داشته باشیم. از این فهرست خارج خواهیم شد درحالی‌که دکترین جمهوری اسلامی ایران عدم پیوست به تجارت جهانی است. باید امیدوار بود در تحولات آینده و تقسیمات بین‌المللی خصوصاً در منطقه خاورمیانه بر سر منابع انرژی، به منافع ملت‌ها هم توجهی شود. در غیر این صورت منافع ملت‌ها به یغما می‌رود و ملت‌ها هر روز فقیرتر از دیروز خواهند شد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی