[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۳۵
  • دوره جدید

تأثیر کتاب بر حالات روحی افراد؛ آیا کتاب خواندن شما را شادتر می‌کند؟ (بخش پایانی)، روزنامه شیراز نوین

کتاب دوست خوب ما است
کیت اوتلی، رمان‌نویس و استاد بازنشسته روان‌شناسی شناختی، سال‌ها درباره روانشناسی داستان تحقیق کرده است. او در کتاب «چنین چیز‌هایی مانند رؤیاها: روان‌شناسی داستان» درباره چگونگی شکل‌گیری شناخت و تعیین هویت از طریق شخصیت‌های داستانی می‌گوید. او در این کتاب توضیح می‌دهد که ادبیات چگونه مهارت‌های اجتماعی را تقویت می‌کند، باعث رشد احساسی ما می‌شود و درک ما از خود را شکل می‌دهد.
داستان نوعی شبیه‌سازی ذهنی است: شبیه‌سازی خودمان در تعامل با دیگران در اجتماع، هنگام تجربه‌کردن و گمانه‌زنی درباره آینده ممکن. کتاب به ما فرصتی برای تمرین‌کردن موقعیت‌های مختلف می‌دهد، بدون اینکه با آسیب‌های ماندگار همراه باشد. بی‌دلیل نیست که نویسندگان و خوره‌های کتاب، آن را بهترین دوست انسان می‌دانند.
مارسل پروست در مقاله‌ای دوستی انسان با کتاب را این‌گونه توصیف می‌کند: «هیچ اجباری در این معاشرت نیست. اگر با آنها وقت می‌گذرانیم، به‌خاطر این است که واقعاً می‌خواهیم. وقتی رهایشان می‌کنیم، حسرتی در کار نیست. نگران پایان دوستی‌مان نیستیم یا اینکه از من خوشش آمد یا نه، چه فکری درباره من کرد یا نکند کس دیگری جای مرا بگیرد.»
کتاب ما را به آدم بهتری تبدیل می‌کند
با وجود آنچه تا اینجا گفته شد، برخی به مسئله تأثیر کتاب در تقویت همدلی به دیده تردید می‌نگرند. سوزان کین نویسنده کتاب «همدلی و رمان» (Empathy and the Novel) یکی از این افراد است. به‌عقیده او، اثبات این موضوع ساده نیست؛ به‌علاوه کتاب‌ها به‌خودی‌خود تغییر ایجاد نمی‌کنند.
او همچنین می‌گوید: «همان‌طور که هر خورهٔ کتابی تأیید می‌کند، کتاب‌خوان‌های پروپاقرص ممکن است اجتماع‌گریز و تنبل به ‌نظر برسند. به‌هرحال کتاب‌خوانی کمتر به‌عنوان فعالیتی گروهی شناخته می‌شود.» خوره‌های کتاب اغلب در تنهایی در کتاب‌ها غرق می‌شوند.
با این‌حال، کین هم تأثیر مثبت کتاب‌خوانی را تأیید می‌کند. او معتقد است ما باید لذتی را که کتاب‌ فراهم می‌کند مغتنم بشماریم: لذت رهایی از تعهد اخلاقی برای نشان‌دادن واکنش احساسی درست به شخصیت‌های ابداعی و درد و رنج آنها؛ البته این مسئله ممکن است به‌شکلی متناقض منجر به واکنشی شدیدتر در برابر موقعیت‌ها و شخصیت‌های غیرواقعی شود که ناشی از سپر محافظتی داستان است (مثلاً شاید از اشتیاق شخصیت اصلی به گرفتن انتقام، حمایت و احساس خوبی به آن پیدا کنیم چون می‌دانیم این داستان است، درحالی‌که در موقعیتی واقعی چنین واکنشی نشان نمی‌دهیم). کین به‌شدت از آثار مثبت کتاب‌خوانی بر سلامت فردی حمایت می‌کند. کتاب‌خوانی دریچه‌ای است برای خلاصی از روزمرگی زندگی و فشارهای آن.
بنابراین حتی اگر با تأثیر کتاب‌خوانی بر تقویت روابط انسانی موافق نباشیم، تأثیر آن را بر خودمان نمی‌توانیم انکار کنیم. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که خواندن کتاب مغز را در وضعیت خلسه‌مانند خوشایندی (وضعیتی مانند مدیتیشن) قرار می‌دهد که تأثیری مشابه مراقبه بر سلامتی دارد. کسانی که به‌طور منظم کتاب می‌خوانند، بهتر می‌خوابند، اضطراب کمتری دارند، درجه افسردگی در آنها کمتر و سطح عزت نفس‌شان بالاتر است. شما هنگام کتاب خواندن چه حسی پیدا می‌کنید؟ آیا خوره کتاب هستید؟ طرف‌دار چه نوع کتاب‌هایی هستید؟ به‌نظرتان کتاب‌خوان‌ها آدم‌های بهتری هستند؟ چقدر با تأثیر کتاب‌خوانی بر تقویت همدلی موافقید؟ آیا تأثیر مثبت کتاب‌خوانی را در خودتان یا دیگری دیده‌اید؟ خواندنِ چگونگی این تأثیرگذاری می‌تواند برای خیلی‌ها جذاب باشد؛ پس نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی