[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۴۳
  • دوره جدید

موفق نیستیم؛ چون کار را به کاردان نمی‌سپاریم، روزنامه شیراز نوین

میثم محجوبی- شیرازنوین: علی لطفی یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار فوتبال و فوتسال فارس در سالیان اخیر بوده اما آنچنان که باید و شاید، نامی از او به میان نیامده است؛ که البته شاید دلیل اصلی آن، روحیات خاص خودش باشد که هیچ گاه اصراری به دیده شدن نداشته است. این مربی بدنساز، در تیم‌های فوتبال مرصاد شیراز و مس رفسنجان کارنامه قابل قبولی از خود به جا گذاشته و تأثیرش در موفقیت‌های تیم فوتسال ارژن در سال‌های اخیر غیرقابل انکار است. تیمی که در همین چند روز اخیر، نامش از صحنه فوتسال کشور حذف شد تا نماینده فوتسال شیراز با نام «ایمان» در رقابت‌های لیگ برتر شرکت کند.
با این مربی بازیکن ساز فوتبال شیراز گفت و گویی کرده ایم که در ادامه می‌خوانید:
چند سال با ارژنی‌ها همکاری کردید؟
سالی که به ارژن آمدم، این تیم در لیگ یک حضور داشت که در پایان همان فصل به لیگ برتر صعود کرد. چهار سال هم در لیگ برتر با این تیم همکاری داشتم. تیم به نسبت نفرات و امکاناتی که در اختیار داشت، خیلی خوب کار کرد که توانست دوام بیاورد و سهمیه لیگ برتر را حفظ کند. تیم ما همیشه از نظر مالی ضعیف ترین تیم بود اما بچه‌ها با غیرت بودند، توقع زیادی نداشتند و خدا هم کمک کرد و موفق شدیم.
معمولاً تیم‌های کم‌مهره، کمبودهای خود را با بالابردن توان جسمانی جبران می‌کنند و درمورد ارژن، نقش کاری که شما انجام دادید، مؤثر و مهم به نظر می‌رسید. خودتان در این‌باره چه صحبتی دارید؟
من نمی‌توانم از عملکرد خودم دفاع کرده یا نمره ای به خودم بدهم، این وظیفه کارشناسان است؛ اما من در تمام این سال‌هایی که در فوتبال و فوتسال فعالیت داشته ام، تمام فکر و ذکرم این بوده که بدن بازیکنان را به بهترین حالت ممکن برای حضور در مسابقات برسانم؛ به طوری که آسیب دیدگی هم کمتر سراغشان بیاید. خدا را شکر، فکر می‌کنم در این زمینه موفق بوده ایم و ارژن همواره این فاکتور مثبت را در زمینه آمادگی جسمانی داشت.
به‌عنوان کسی که حدود 30 سال است در تیم‌های مختلف فوتبال و فوتسال حضور دارد، ضعف اصلی و علل ناکامی فوتبال شیراز را چه می‌دانید؟
نبود مدیریت! انگار این فوتبال صاحب ندارد. نه فقط فوتبال، در طول این سالیان، هیچ رشته ای در استان نداشته ایم که حرف چندانی برای گفتن داشته باشد. با وجود استعدادهای فراوانی که در تمامی رشته‌ها داریم، اما بی کفایتی و بی برنامگی اجازه رشد به آنها نمی‌دهد. این که کار را دست کاردان نمی‌دهیم، بزرگ‌ترین معضلی است که ورزش فارس با آن مواجه بوده است. این چیزهایی که می‌گویم مربوط به دیروز و امروز نیست، همیشه وجود داشته و دارد.
یعنی در دهه هفتاد هم که تیم‌های خوبی مثل برق، مرصاد و فجر وضعیت خوبی داشتند، باز هم از مدیریت ورزش و فوتبال ناراضی بودید؟
بله، همان زمان هم تعصب و غیرتی که به اسم شیراز در تک تک بازیکنان و مربیان وجود داشت باعث می‌شد آن نتایج به دست بیاید. آن زمان کسی از پول حرف نمی‌زد. حقوق خود من در تیم مرصاد که سال 72 به سراغم آمدند، چهل هزار تومان بود. آن زمان اگر تیم هایمان هم وضعیت خوبی نداشتند، بازیکنان استان فارس می‌رفتند در تیم‌های استان‌های دیگر می‌درخشیدند. اما مدیریت غلط، بالاخره یک جایی خودش را نشان داد که به اینجا رسیدیم. ببینید چند سال است فجر می‌خواهد به لیگ برتر برود و نمی‌تواند؟ همیشه اوایل خوب هستند ولی وقتی به مشکل مالی می‌خورند، همه چیز از بین می‌رود. 
در تیم ارژن از نظر مالی چقدر مشکل داشتید؟
فکر می‌کنید در این پنج سال چیزی به ما داده اند؟ حتی خجالت می‌کشیم رقمش را بگوییم. پول بازیکنان فصل گذشته را هم هنوز تسویه نکرده اند. اصلاً چقدر پول بوده که بخواهند تسویه کنند یا نکنند؟ در حد ده یا بیست میلیون تومان! خب همین می‌شود که اگر نگاه کنید به سایر تیم‌ها، کلی بازیکن شیرازی در شهرهای مختلف می‌بینید. به راحتی می‌توان همین بازیکن‌ها را در شیراز جمع کرد و یک تیم لیگ برتری قدرتمند ساخت. تیمی در حد گیتی پسند و مس سونگون. ولی کسی نیست بیاید بالای سرشان و جمعشان کند. هر کسی هم بوده، فقط به فکر جیب خودش بوده و بقیه را بی خیال شده!
چه شد که وارد عرصه فوتبال شدید؟
سال 1372 زمانی که معلم ورزش بودم، به پیشنهاد آقایان عباس زارع و اصغر اکبری به مرصاد آمدم. آن زمان طوری خوب عمل کردیم که همواره تیم‌های برق و فجر را شکست می‌دادیم. در اوایل دهه 80 زمانی که تیم مرصاد را از ما گرفتند، مدتی دور از فوتبال بودم اما یک روز از باشگاه مس کرمان تماس گرفتند و گفتند تیمی داریم به نام مس رفسنجان و می‌خواهیم شما را به عنوان مربی بدنساز برای آن تیم انتخاب کنیم. من هم رفتم و چهار سال آنجا ماندم. می‌خواهم بگویم اگر از شیراز هم بیرون رفتم، آنها بودند که دنبالم آمدند. من هیچ گاه برای مربی گری در تیمی درخواست ندادم. به نسبت آن زمان پول خوبی هم گرفتم. در همین سال‌هایی هم که در خدمت تیم ارژن بودم، اگر می‌خواستم با رابطه وارد تیم‌های بزرگ‌تر شوم، می‌توانستم. اما هیچ گاه اهل این کارها نبوده ام که پشت در اتاق این و آن بنشینم و درخواست کار کنم. به هر حال این را بدانید که علی لطفی چیزی کم نداشت برای رفتن به تیم‌های بزرگ‌تر؛ فقط زبان تمنا نداشت.
پشیمان که نیستید؟
هرگز. افتخار می‌کنم به خودم که اگر هم رفته ام، به درخواست آنها رفته ام.
هیچ‌وقت دوست نداشتید سرمربی باشید یا در امور فنی دخالت کنید؟
نه هیچوقت. با اینکه رشته اصلی ام فوتبال بوده و در مسائل فنی هم سررشته دارم. من در جوانی بازیکن تیم تاج شیراز بودم و بنا به مسائلی که پیش آمد از فوتبال جدا شدم و به دومیدانی رفتم و با عشق و علاقه در همان رشته فعالیت کردم. خب در این سال‌هایی که در کنار فوتبال بودم، قطعاًَ چیزهایی را دیده ام که از نظر فنی اشتباه بوده اما به خودم اجازه نمی‌دادم در حوزه اختیارات شخص دیگری ورود کنم. یک بار این کار را انجام دادم که دلخوری هم پیش آمد و دیگر تکرار نکردم. اما طبیعی است که بتوانم نکات و اشکالات فنی را تشخیص بدهم، چون نزدیک به سی سال است از نزدیک فوتبال و فوتسال را دنبال می‌کنم. البته زمانی که به ارژن آمدم هنوز تجربه بدنسازی فوتسال را نداشتم اما چون با اصولش آشنا بودم، جوری تمرین می‌دادم که بعضی بازیکنان باور نمی‌کردند که من تجربه این کار را نداشته ام؛ چون می‌دانند این کار، یک کار تخصصی است و نمی‌توان فی البداهه انجامش داد. به هر حال موفق هم شدیم و توانستیم نقاط منفی و ضعف را با دوندگی و جنگندگی برطرف کنیم. کار فنی که من با تیم انجام می‌دادم، همین بود. با این حال کسی اینجا قدر نمی‌داند. ورزش فارس همین است، فقط می‌توانیم پیش وجدان خودمان راحت باشیم که کارمان را درست انجام داده ایم.
به‌عنوان سؤال آخر، در این سال‌هایی که در فوتبال بوده‌اید، فسادی را به چشم خودتان دیده‌اید؟
ببینید، اینکه بیایند جلوی چشم من پولی را جابه‌جا کنند و دزدی صورت بگیرد، نه! این اتفاق نیفتاده. اما زمانی که با یک بازیکن قرارداد 40 میلیونی می‌بندند و بازی‌ها که تمام شد نیمی از این مبلغ هم به بازیکن نمی‌رسد، خب این یعنی حق کشی. حق کشی هم مصداق بارز فساد است.
مسائل دیگری مثل تبانی با بازیکن حریف و داور؟
نه به هیچ عنوان. این مسائل را در طول تمام این سال‌ها هرگز ندیده ام. گاهی در تیم ارژن برایمان پیش آمد که نیاز حیاتی به امتیازات مسابقه ای داشته باشیم اما هرگز به چنین مسائلی فکر نکردیم و با توکل به خدا، توانستیم بر اساس شایستگی‌ها و تلاش خودمان 
نتیجه بگیریم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی