[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۱۶
  • دوره جدید

پارس زیبا، دلتنگ هوادار، روزنامه شیراز نوین

     میثم محجوبی- شیرازنوین 
سکوت غریب حکم‌فرما بر ورزشگاه پارس در فاصله چند دقیقه مانده به شروع اولین دیدار خانگی قشقایی، هم آرامش بخش است و هم ناراحت کننده. خاطرات نه چندان پرتعدادی که در دو سال و نیم گذشته از این ورزشگاه داریم یادآور صدای تشویق‌های هواداران فجر شهید سپاسی و قشقایی است. هوادارانی که همواره تعدادشان نسبت به ظرفیت سکوهای ورزشگاه آن قدر کم بود که اگر صدایشان را قطع می‌کردی، شاید اصلاً به چشم نمی‌آمدند!
بعد از ظهر یکشنبه هوایی ابری و بسیار مطبوع بر فضای ورزشگاه حاکم بود. هوا و فضایی ایدئال برای انجام نمایشی مطلوب از سوی دو تیم؛ هرچند در لیگ یک نمی‌توان انتظار چندانی از یک بازی زیبا و پر از موقعیت‌های گلزنی داشت؛ اتفاقی که در این بازی هم رخ نداد.
نخستین نکته جالب توجه، حضور تعداد زیادی افراد ناشناس و غیرمسئول در جایگاه ویژه بود. در حالی که مسئولان مربوطه نسبت به حضور خبرنگاران در ورزشگاه حساسیت زیادی به خرج می‌دهند، مشخص نیست که چرا جایگاه ویژه کاملاً پر شده بود از افراد شناس و ناشناس و روی صندلی‌های شیک چرمی دیگر جایی برای نشستن نبود.
نمای بسیار زیبای ورزشگاه از راه دور چشم نواز است. هر چند اگر چشمت را به جزئیات باز کنی، نواقص بسیاری را شاهد خواهی بود که چشمگیر ترین آن، سکوهای به شدت خاکی و پر از پوست تخمه است. خاکی بودن صندلی‌ها با توجه به اینکه فعلاً قرار نیست تماشاگران به ورزشگاه بیایند، جای توجیه دارد. هرچند در سال‌های گذشته نیز هرگز اثری از تمیز کردن سکوها نبود. اما پوست‌های تخمه باقی مانده از سال گذشته، یک نمره منفی برای مسئولان ورزشگاه به شمار می‌رود. یعنی هیچ پیش بینی خاصی در این زمینه صورت نگرفته و قرار نیست سکوهای این استادیوم غول پیکر هیچ گاه تمیز شوند؟
با توجه به بارش باران در روزهای اخیر، روی چمن با پلاستیک‌های بسیار بزرگ پوشانده شده بود که صبح بازی آنها را برداشته بودند و آنها را در اطراف زمین جمع کرده بودند. با این حال با توجه به اظهارات مربیان، زمین مسابقه باز هم از کیفیت چندان مطلوبی برخوردار نبود و سرمربی میهمان از اینکه بازیکنانش مصدوم نشده اند، خدا را شکر می‌کرد.
در جایگاه ویژه و اطراف آن، تمامی افراد ماسک زده اند به جز یک نفر. بهرام کرمدار به عنوان مسئول برگزاری مسابقه از آن پایین فریاد می‌زند: آقا ماسک بزن! هرچند در بین سایر افرادی که ماسک زده اند، نفراتی را می‌توان دید که به شکل ناصحیح از آن استفاده می‌کنند و برای تنفس بهتر ماسک را تا زیر بینی پایین کشیده اند! 
اما عجیب است که مسئولان برگزاری اصرار دارند تمامی نفرات در جایگاه ویژه تا جایی که می‌شود کنار هم بنشینند. در حالی که اصل فاصله گذاری اجتماعی می‌گوید باید تا حد امکان افراد دور از یکدیگر بنشینند اما مسئول جایگاه مرتب تذکر می‌دهد که کسی متفرق نشود!
بالاخره بازیکنان دو تیم وارد میدان می‌شوند. قشقایی یکدست مشکی پوشیده و نماینده سیرجان هم با لباس قرمز به میدان می‌آید. بازوبند کاپیتانی بر بازی تنها بازیکن باقی مانده از حماسه پرسپولیس است: هادی خادم.
بازی با چهار دقیقه تاخیر یعنی از ساعت 14:49 دقیقه آغاز می‌شود. در حالی که فقط یک عکاس دور زمین حضور دارد. با توجه به اینکه بازی را صدا و سیما پوشش نمی‌دهد، این انتظار وجود دارد که روزنامه و خبرگزاری‌ها بیش از پیش بازی‌ها را پوشش دهند اما ظاهراً کم کاری در تمامی ارکان وجود دارد.
دقایق ابتدایی کاملا بدون خلق موقعیت دنبال می‌شود. اولین حمله قشقایی و اولین ورود توپ به محوطه جریمه میهمان در دقیقه 12 رخ می‌دهد که به جایی نمی‌رسد اما با تشویق شدید حضار مواجه می‌شود. 
در دقیقه 21 اولین موقعیت نسبی بازی توسط سیرجانی‌ها خلق می‌شود و شوت بازیکن این تیم از پشت محوطه جریمه به بالای دروازه می‌رود.
یک دقیقه بعد، مدافع چپ قشقایی قصد دارد توپ را به ارتفاع به سمت زمین قرمزپوشان بفرستد اما توپ به بدن بازیکن آرمان گهر برخورد کرده و باعث زمین افتادن او می‌شود. این اتفاق باعث توقفی کوتاه در بازی می‌شود اما بازیکن به بازی برمی‌گردد. 
به اواسط نیمه که نزدیک می‌شویم، بازی به بدترین و کسل کننده ترین حالت ممکن می‌رسد. اسکوربورد ورزشگاه هم مانند همیشه خاموش است، گویی که هیچگاه قرار نیست روشن شود.
به دقایق پایانی نیمه نخست نزدیک می‌شویم و در دقیقه 41 دروازه قشقایی در میان بهت بازیکنان و نیمکت نشینان و حاضران در جایگاه باز می‌شود. همه سکوت مطلق کرده اند و فقط صدای دست زدن و فریاد شادی یک نفر از سمت چپ جایگاه به گوش می‌رسد. همه با تعجب برمی‌گردند تا او را ببینند اما شخص سیرجانی خودش را پشت دیوارهای سیمانی پنهان کرده و به فریاد شادی ادامه می‌دهد. 
هرمزی سرمربی قشقایی به داور اعتراض می‌کند اما هرگز مشخص نمی‌شود که به چه چیزی معترض است.
در ادامه شاهد حملات عجولانه قشقایی هستیم اما هیچ نتیجه ای ندارد. تنها اتفاق‌های قابل ذکر دقایق پایانی نیمه نخست، اولین کارت‌های زرد داور مسابقه بود که ابتدا به جعفر برزگر بازیکن آرمان گهر و سپس محمد خادمی هافبک قشقایی داده شد. خادمی با یک تکل دوپا و احتمالاً از روی عصبانیت بازیکن حریف را سرنگون کرد.
دو دقیقه وقت تلف شده نیز به پایان رسید و قشقایی با شکست به رختکن رفت. در این نیمه شش حمله انجام داد و به دو موقعیت نسبی هم رسید. اما آرمان گهر هشت حمله انجام داد، یک موقعیت نسبی خلق کرد و دیگر موقعیتش تبدیل به گل شد.
در نیمه دوم قشقایی از همان ابتدا کار را متفاوت آغاز کرد. در دقیقه چهارم این نیمه، یک پاس در عمق به هادی خادم رسید و او بهترین موقعیت مسابقه را از دست داد. رضا حیدری به خوبی از دروازه خارج شد و روی توپ اثر گذاشت.
در نیمه دوم رشید طهماسبی به جای داریوش هرمزی کنار زمین حضور دارد و هرمزی به ندرت از روی نیمکت بلند می‌شود. در طبقه بالای استادیوم نیز حدود 10 نفر حضور دارند که هویت آنها هم نامشخص است. چندتن از آنها بدون ماسک در کنار یکدیگر نشسته اند و هیچ نظارتی روی آنها وجود ندارد. حالا یک عکاس دیگر هم به عکاس قبلی اضافه شد که در پشت خط طولی دروازه آرمان گهر در کنار نقطه کرنر حضور دارند.
در دقیقه 54 اولین حمله خطرناک آرمان گهر در نیمه دوم شکل گرفت اما مدافعان قشقایی موفق شدند توپ را به کرنر بفرستند. بازیکنان قشقایی پس از دریافت گل با داد و فریادهای زیادی بازی را دنبال می‌کنند؛ به شکل که پرویز کریمی دروازه بان این تیم بالاخره از کوره در می‌رود و می‌گوید: «اینقدر داد نزنید، بازی کنید!» صداهای داخل زمین به وضوح قابل شنیدن است.
در دقیقه 61 قشقایی دو تعویض از پنج تعویض خود را انجام می‌دهد. سجاد تقوی به جای بابک عبداله زاده و مرتضی سنجانکی به جای کاپیتان هادم خادم به میدان می‌آیند. بدین ترتیب بازوبند کاپیتانی بر بازوی علی حسامی بسته می‌شود. بازیکن خوش نقشی که امسال با شماره 10 به میدان می‌رود.
در دقیقه 65 یک بازیکن آرمان گهر در محوطه جریمه خودی روی زمین افتاده. داور بازی را متوقف می‌کند و این تصمیم او باعث اعتراض و فریاد بازیکنان قشقایی می‌شود. یکی از آنها فریاد می‌زند: «به‌خدا الکیه!» بازیکن مصدوم سیرجان با فریاد پاسخ می‌دهد: «چرا قسم خدا می‌خورین؟»
قشقایی از زمانی که عقب افتاده دست پاچه و عصبی کار را دنبال می‌کند. هرچند بازی تهاجمی تری نسبت به نیمه اول و تیم حریف انجام می‌دهد، اما این حملات با تمرکز کافی همراه نیست. در دقیقه 71 قاسم شهبا سرمربی میهمان نیز نخستین تعویضش را انجام می‌دهد. هوا کم کم تاریک شده و پروژکتورهای نصب شده روی سقف ورزشگاه روشن می‌شوند. 

در دقیقه 73 موقعیت نسبی قشقایی با تعلل زیاد بازیکنان این تیم از دست می‌رود. چهار دقیقه بعد، درگیری در محوطه جریمه قشقایی باعث می‌شود داور بازیکنان خاطی را فراخوانده به یک بازیکن از هر تیم کارت زرد نشان دهد. در آن سمت زمین این بار گلر زردپوش فریاد می‌زند: «زانوم درد می‌کنه!» اما هیچکس توجهی به او نمی‌کند و حیدری هم به کار ادامه می‌دهد.
در دقیقه 78 سومین کارت زرد نصیب بازیکنان میهمان می‌شود. سنجانکی بازیکن تکنیکی سرعتی قشقایی از وقتی به بازی آمده دارد امیدواری‌هایی را با حرکات خود ایجاد می‌کند. هرمزی دو تعویض دیگر را در دقیقه 80 انجام می‌دهد. امین هاشمی فر به جای محمد خادمی و روح الله صفویان پور به جای علی حسامی وارد زمین می‌شوند. نام‌هایی کاملاً ناآشنا. با خروج حسامی، بازوبند دوباره دست به دست می‌شود و این بار علی آزادمنش مدافع راست شماره 11 بازوبند را بر بازو می‌بندد. اتفاقاً او در ده دقیقه پایانی با بازوبند کاپیتانی، بیشتر از هشتاد دقیقه گذشته به چشم می‌آید و بازی بهتری ارائه می‌دهد.
در دقیقه 81 اعلام یک خطای هند هنگام حمله قشقایی موجب اعتراض همه بازیکنان و حضار می‌شود. کادر فنی یکدست آبی پوش قشقایی نیز به کنار زمین هجوم می‌آورند اما بدون اینکه چیزی بگویند متوقف شده و برمی‌گردند.
در دقیقه 85 دومین و آخرین موقعیت طلایی قشقایی از دست می‌رود. علی آزادمنش یک ضربه آزاد را از کنار خط طولی سمت راست روی دروازه ارسال می‌کند. رضا پورمهدی آبادی به هوا پریده و با یک ضربه سر دروازه را هدف قرار می‌دهد اما اندکی در محاسباتش اشتباه کرده و توپ با اختلاف ناچیزی از کنار تیر عمودی به بیرون می‌رود. فریاد افسوس از تمامی قشقایی دوستان شنیده می‌شود.
دو دقیقه بعد دوباره یکی از بازیکنان آرمان گهر روی زمین می‌خوابد و دستور داور به آمدن برانکاردچی‌ها به زمین، موجب اعتراض دوباره بازیکنان قشقایی می‌شود. صدای یکی از آنها به گوش می‌رسد که می‌گوید: «آقای داور همشون افتادن رو زمین که!»
اما به نظر نمی‌رسد این اعتراض قشقایی‌ها چندان منطقی باشد. بازیکنان میهمان کمتر از انگشتان یک دست روی زمین افتادند که اگر در بدبینانه ترین حالت تمامی آنها را هم تمارض بدانیم، باز هم نمی‌توان روی این قضیه مانور چندانی داد. ضمن اینکه هیچ یک از این مصدومیت‌ها باعث توقف طولانی بازی نشدند. این اشتباه بازیکنان قشقایی بود که با چنین تفکری خودشان را عصبی کرده و کیفیت فنی خود را با از دست دادن تمرکز پایین آوردند.
در دقیقه 90 یک درگیری بدون توپ در محوطه جریمه قشقایی رخ داد که منجر به اخراج بازیکن آرمان گهر شد. مرتضی حسین زاده که در نیمه دوم به میدان آمده بود، در همین مدت کوتاه دومین کارت زرد را هم دریافت کرد و تیمش را در شش دقیقه وقت تلف شده تنها گذاشت. آیا قشقایی از یک یار برتری خود استفاده کرده و مانند بازی قبلی بعد از دقیقه 90 به گل خواهد رسید؟
در دقیقه 93 آخرین کرنر برای قشقایی به دست می‌آید اما ضربه ارسالی را حیدری به سختی رد می‌کند و این فرصت نیز از دست می‌رود. یک دقیقه بعد دوباره حیدری با واکنشی ناقص توپ را از شش قدم دور می‌کند اما آن طرف سنجانکی صاحب توپ می‌شود و بلافاصله آن را بلند به سمت دروازه می‌فرستد اما توپ با یکی دو متر اختلاف از کنار دروازه به بیرون می‌رود. 
بازیکنان میهمان موفق می‌شوند یکی دو دقیقه از وقت‌های اضافه را در زمین قشقایی تلف کنند. در دقیقه 95 نیز تعلل بیش از حد بازیکنان این تیم در پرتاب اوت منجر به صدور آخرین کارت زرد مسابقه می‌شود. 
در دقیقه 96 آخرین ارسال بلند روی دروازه آرمان گهر نیز راه به جایی نمی‌برد. داور پس از پایان دقیقه 96 سی ثانیه دیگر نیز به مشکی پوشان مهلت می‌دهد اما رمقی برای حمله ای دیگر نمانده و بازی تمام می‌شود. قشقایی که هفته گذشته ملوان را در زمین حریف شکست داده، این بار در خانه مغلوب تیمی به مراتب کم نام و نشان تر می‌شود.
هرمزی و شهبا به سمت یکدیگر می‌روند، مشت هایشان را به هم می‌زنند و جدا می‌شوند. هرمزی خیلی خونسرد و آرام، بازیکنانش را به سرد کردن فرامی‌خواند.
کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی هم در حالی برگزار می‌شود که نفرات حاضر در سالن بیش از آنچه ضرورت دارد به نظر می‌رسد. ابتدا قاسم شهبا می‌آید و وقتی می‌بیند هرمزی هم پشت سرش آمده، به او تعارف می‌کند تا ابتدا پشت تریبون قرار بگیرد. اما هرمزی با اشاره و احترام پاسخ منفی می‌دهد. شهبا از قشقایی تعریف کرده و می‌گوید در صورتی که موقعیت هایشان گل می‌شد، شاید نتیجه چیز دیگری می‌شد. هرمزی هم صحبت‌های او را تأیید می‌کند. در تصمیمی تازه و خوب، از یکی از بازیکنان قشقایی هم دعوت شده که در کنفرانس خبری حضور پیدا کند. علی حسامی در پاسخ به این سؤال شیرازنوین که چرا بازیکنانتان پس از دریافت گل اینقدر عصبی بودند و داد و فریاد می‌کردند، گفت: دلیل عصبی شدن بازیکنان ما دریافت گل نبود. دلیلش این بود که حریف در نیمه دوم خیلی به تلف کردن وقت پرداخت. در حالی که ما مجبور بودیم به بازی سرعت بدهیم و حمله کنیم، آنها مدام خودشان را روی زمین می‌انداختند و باعث تأخیر در بازی می‌شدند. طبیعی بود که بچه‌های ما در چنین شرایطی کنترلشان را از دست بدهند.
فضای بیرون از ورزشگاه رفته رفته تاریک می‌شود و باز هم زیبایی‌های خاص خود را دارد. با آرزوی اینکه هرچه زودتر از شر کرونا خلاص شده، نواقص ورزشگاه برطرف شده و شاهد حضور دوباره تماشاگران باشیم، پارس زیبا را ترک می‌کنیم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی