[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۱۸۱
  • دوره جدید

امیدواری برای بازگشت به روزهای خوب، روزنامه شیراز نوین

     میثم محجوبی- شیرازنوین 
 بالاخره باشگاه فجر شهید سپاسی سرمربی جدید خود را معرفی کرد و علی اصغر کلانتری برای چهارمین بار هدایت این تیم را برعهده گرفت.
کلانتری بازیکن سابق و مطرح تیم‌های کما و برق شیراز، از ابتدای دهه 80 وارد عرصه مربی گری شد و پس از اینکه فجر شهید سپاسی برای اولین بار در تاریخ خود، از لیگ برتر به دسته یک سقوط کرد، هدایت این تیم را بر عهده گرفت و در همان سال نخست موفق شد تیم محبوب شیرازی را به لیگ برتر بازگرداند؛ موفقیتی بزرگ برای او.
کلانتری در لیگ برتر هم هدایت فجر را برعهده داشت اما نتایج مطلوبی کسب نکرد و در میانه راه، مرحوم محمود یاوری سکان دار این تیم شد. کلانتری هم به عنوان دستیار او به کار ادامه داد. تیم با هدایت یاوری موفق به بقا شد اما دو فصل بعد دوباره به لیگ یک بازگشت.
دوباره مدیران فجر شهید سپاسی کلانتری را به عنوان سرمربی انتخاب کردند. در فصل نخست، فجری‌ها نتایج خوبی نگرفتند و در گروه خود پنجم شدند که بدترین عملکرد کلانتری در تاریخ فجر به شمار می‌رود. اما یک فصل بعد، فجر به مدعی جدی صعود تبدیل شد. آنها تا میانه‌های فصل با اقتدار صدرنشین بودند و با وجود اتفاقاتی که در نیم فصل باعث افول تیم شد، تا روز پایانی نیز در منطقه صعود بودند تا اینکه در آبادان شکست خوردند و برای سومین فصل متوالی در لیگ یک ماندگار شدند.
در آن زمان، شاید تصمیم منطقی این بود که با توجه به روند رو به رشد کلانتری نسبت به فصل قبل، مدیران فجر، او را در سمت خود ابقا کنند اما این اتفاق رخ نداد.
در فصل بعد (96-95) فجری‌ها بدترین سال تاریخ خود را سپری کردند؛ به طوری که تمام فصل را در منطقه سقوط سپری کرده و در روز پایانی با خلق چیزی شبیه معجزه در لیگ یک ماندگار شدند. در هفته‌های پایانی، رسول فلاح مدیریت این باشگاه را به عهده گرفته بود و به محض پایان فصل، به همکاری با غلام پیروانی پایان داد.
چندی بعد، فلاح تصمیم گرفت دوباره هدایت طلایی پوشان را به علی اصغر کلانتری واگذار کند و کلانتر فوتبال شیراز برای سومین بار به تیم شهید پیوست.
اما فصل به خوبی برای کلانتری و فجر شهید سپاسی آغاز نشد. شکست خانگی مقابل بادران،‌ شکست سنگین در تبریز، پیروزی خفیف با ارائه یک بازی ضعیف مقابل مس رفسنجان و شکست در مسجدسلیمان،‌ حاصل کار فجری‌ها در اولین ماه فصل ۹۷-۹۶ بود. نتایجی که به هیچ عنوان نتوانست هواداران فجر را به آینده امیدوار کند، اما سرمربی و بازیکنان این تیم با امیدواری خاصی از ادامه فصل حرف می‌زدند. اتفاقی که با کسب یک پیروزی دور از انتظار در بابل و پیروزی یک بر صفر در شیراز برابر ایرانجوان،‌ به نظر می‌رسید کلید خورده باشد، اما فجر دوباره به مسیر ناکامی بازگشت و در سه هفته بعدی فقط دو امتیاز کسب کرد. پس از آن، یک پیروزی خفیف و نه چندان دلچسب مقابل راه‌آهن ته جدولی و توقف در دربی شیراز مقابل برق جدید،‌ همچنان فجر کلانتری را یک تیم متوسط (و نه مدعی) نشان می‌داد. اما از هفته دوازدهم سیر صعودی فجری‌ها آغاز شد. پس از یک پیروزی بسیار دلچسب در زمین ناهموار حافظیه مقابل ملوان که بهترین بازی فجر تا آن مقطع از فصل بود،‌ کلانتری تصمیم گرفت بازی‌های تیمش را به چمن مصنوعی شهید دستغیب انتقال دهد. فجر از زمانی که به این ورزشگاه کوچک نقل مکان کرد، به باثبات‌ترین تیم لیگ تبدیل شد. پیروزی‌های پیاپی و بعضاً پرگل این تیم که بیشتر با بسته نگه داشتن دروازه نیز همراه بود، با کسب نتایج قابل قبولی در خارج از خانه هم همراه شد. فجر که در پایان نیم‌فصل اول در رتبه هفتم قرار گرفت، در نیم‌فصل دوم به بهترین تیم لیگ تبدیل شد. آنها با ارائه بازی‌هایی منطقی،‌ به رتبه دوم جدول صعود کردند و تا پیش از آغاز هفته سی و دوم (دو هفته مانده به پایان رقابت‌ها) در منطقه صعود قرار داشتند.
در هفته ماقبل پایانی شکست عجیب و غریب مقابل مس کرمان با ارائه بدترین بازی فصل،‌ آن هم در روزی که ورزشگاه شهید دستغیب بیشترین تماشاگر ممکن را به خود دیده بود‌ و پس از آن هم شکست در قائمشهر با ارائه یک بازی احساسی و بی‌برنامه، عملکرد خوب فجری‌ها در بخش اعظمی از فصل را تحت‌الشعاع قرار داد. در نهایت، کسب یک پیروزی پرگل اما بی‌اهمیت مقابل تیم بی و در و پیکر صبای قم، هیچ دردی از هواداران این تیم دوا نکرد و آنها را سَرخورده‌تر و ناامیدتر از قبل، به فصل آینده چشم انتظار گذاشت.
با پایان فصل، هجمه‌ها علیه سرمربی فجر شهید سپاسی آغاز شد. بخشی از هواداران از عملکرد تیمشان ابراز نارضایتی می‌کردند و کادر فنی را مقصر ناکامی این تیم در پایان فصل می‌دانستند. عملکرد ضعیف کادر فنی در دو بازی مهم پایانی، تأثیر خود را نشان داده و هواداران متعصب فجر را عصبانی کرده بود.
پس از این ناکامی، ما انتقاداتی را نسبت به عملکرد تیم کلانتری در این دو دیدار سرنوشت ساز ارائه کردیم اما در نهایت این را متذکر شدیم که منطقی ترین تصمیم، ابقای کلانتری است. کسی که توانسته فجر بحران زده ای که به زحمت موفق به بقا شده بود را دوباره در قامت یک مدعی ظاهر کند. گفتیم که نباید اشتباه دو سال قبل از آن تکرار شده و سیر صعودی فجر قطع شود. اما اشتباهی که در بهار 95 رخ داده و منجر به ناکامی بی سابقه شده بود، در سال 97 نیز تکرار شد و نتیجه ای مشابه به همراه داشت.
هدایت فجر در فصل 98-97 به عهده مجید صالح گذاشته شد. کسی که سابقه ای در امر «سرمربیگری» نداشت و با فضای فوتبال شیراز نیز بیگانه بود. او با کسب نتایجی بسیار ضعیف، پیش از پایان نیم فصل از جمع فجری‌ها جدا شد. اسماعیل زارع تا نیم فصل هدایت این تیم را به عهده گرفت و سپس داوود مهابادی پس از نزدیک به ده سال به جمع طلایی پوشان بازگشت.
او در نیم فصل دوم عملکرد خوبی داشت و مدیران فجر را مجاب کرد که در فصل 99-98 نیز از او استفاده ببرند. تیم تحت هدایت مهابادی در نیم فصل نخست سال گذشته، عملکردی درخشان از خود به جا گذاشت و با کسب رتبه دومی، نیم فصل را به پایان رساند. آنها شایسته صدرنشینی هم بودند. اما در نیم فصل دوم همه چیز عوض شد و نتایجی غیرقابل تصور رقم خورد. فجر رتبه دوم نیم فصل را با رتبه دهم پایان فصل عوض کرد! عجیب تر اینکه مهابادی باز هم در سمت خود ابقا شد و تیم را برای فصل جدید (فصل جاری) بست. 
یکی دو هفته مانده به آغاز فصل، به یکباره اعلام شد که مهابادی هدایت تیم ملی جوانان را برعهده گرفته. یعنی مهابادی در آستانه شروع فصل جدید، فجر را تنها گذاشت. کاری که پیش تر با برق جدید هم انجام داده و فوتبال دوستان شیرازی را دل چرکین کرده بود.
فجر بدون سرمربی و با استفاده از دستیاران مهابادی، دو هفته نخست لیگ یک را سپری کرد. عملکرد فنی این تیم قابل قبول اما نتایج به دست آمده ضعیف بود. یک تساوی خانگی و یک شکست خارج از خانه در مقابل دو تیم نوپا و بدون بازیکن شاخص. البته نوع بازی این تیم امیدوار کننده بود و بدشانسی یا کم دقتی مهاجمان را بیشتر می‌توان در این نتایج ضعیف مؤثر دانست.
بالاخره روز پنجشنبه هفته گذشته (دو روز پیش) بود که نام سرمربی جدید اعلام شد. نام‌هایی چون مجتبی سرآسیایی، وحید رضایی و علی اصغر کلانتری به عنوان کاندیدا مطرح شده بود و در نهایت کلانتری انتخاب شد تا برای چهارمین بار طی ده سال گذشته هدایت فجری‌ها را به عهده بگیرد.
انتخابی که ظاهراً با استقبال گسترده علاقمندان به فوتبال شیراز همراه شد و اکثریت بازخوردها نشان دهنده حمایت از کلانتری بود. بومی بودن او و کارنامه موفقش نسبت به سایر مربیان تاریخ فجر (اگر حساب غلام پیروانی و محمود یاوری را از سایرین جدا کنیم) را می‌توان دلیل این اقبال عمومی دانست.
با توجه به نمایش نسبتاً هماهنگ و آمادگی بدنی قابل قبولی که بازیکنان فجر در دو بازی نخست از خود نشان دادند، می‌توان امیدوار بود که با حضور این سرمربی با تجربه، آینده خوبی برای فجر رقم بخورد. اما مشکلات پیش روی کلانتری هم کم نیست. او نه تنها تازه دو روز است هدایت این تیم را به عهده گرفته و امروز باید نخستین بازی اش را تجربه کند، بلکه در بستن تیم که یکی از تخصص‌های اوست، هیچ نقشی نداشته است. بازیکن اصلی ترکیب فجر، اکثراً مهره‌های مؤثر و کارآمدی هستند اما به نظر می‌رسد فجر در چند پست با کمبود بازیکن مواجه باشد و بدتر اینکه در لیست نیمکت ذخیره‌های این هم کمتر به نامی شناخته شده و امتحان پس داده برخورد می‌کنیم. 
البته این امیدواری نیز وجود دارد که چندتن از بازیکنان با تجربه و سابق فجر، با حضور دوباره کلانتری به این تیم بازگردند؛ اتفاقی که در دفعات گذشته نیز با حضور کلانتری رخ داده بود.
در نهایت می‌توان بازگشت کلانتر را به فال نیک گرفت و امیدوار بود که فجر نیز بتواند به روزهای خوب خود بازگردد. بازگشت به لیگ برتر اما به این راحتی‌ها نیست و نباید از کادر فنی جدید انتظار صعود داشت؛ شاید در پایان فصل آینده این حسرت طولانی هواداران تیم شهید مجید سپاسی به پایان برسد، اگر باشگاه فجر شهید سپاسی در ارکان مختلف رشد کرده و همه چیز را طبق برنامه ای منظم پیش ببرد.
فجر شهید سپاسی در هفته سوم لیگ دسته اول فوتبال ایران امروز از ساعت 14:15 دقیقه در ورزشگاه پارس میزبان نود ارومیه است و قشقایی در تهران به مصاف هوادار خواهد رفت. مالک و سرمربی تیم هوادار، رضا عنایتی سرمربی سابق قشقایی شیراز است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی