[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۱۷
  • دوره جدید

غلام پیروانی : آدم های عاشق را کنار گذاشتند تا جا برای دلال ها باز شود، روزنامه شیراز نوین

       میثم محجوبی - شیرازنوین
مساله فوتبال پایه و معضلات آن، یکی از مسایل مهم فوتبال در جهان است که در ایران و به خصوص شیراز، کمتر به آن پرداخته می شود. ناکامی های مداوم تیم های پایه ایران در سالیان اخیر، از جمله مسایل واضح و آشکار این بخش محسوب می شود و فسادی که خیلی ها از آن حرف می زنند، در زمره چیزهایی قرار می گیرد که پنهان هستند و معمولاً نمی توان آن‌ها را اثبات کرد. فوتبال شیراز هم در سالیان اخیر تا حدود زیادی از ورطه بازیکن سازی دور افتاده. تیم های فوتبال پایه اجاره داده می‌شوند و شایعات دیگری هم پشت سر آن‌ها وجود دارد.
غلام پیروانی به عنوان یکی از اسطوره های بازیکن سازی در ایران، اخیراً میهمان رادیو ایران بود و در برنامه ای که به معضلات فوتبال پایه می پرداخت، به سوالات مجری پاسخ های جالبی داد که متن این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
آخرین باری که تیم جوانان ایران قهرمان آسیا شد، شما کاپیتان آن تیم بودید؟
- ما در سال های 52 و 53 قهرمان آسیا شدیم که یک سال من کاپیتان بودم و سال دیگر آقای ابراهیم قاسمپور
حالا که این همه سال گذشته، می توانید بگویید که آن تیم از بازیکن «صغر سنی» برخوردار بود یا نه؟
-نه نه در زمان ما چنین چیزی نبود
ولی بعضی ها می گویند بوده!
-اگر بوده، شما آن را به ما معرفی کنید.  خود من متولد 33 هستم و در سال 53 با بیست سال سن در تیم ملی جوانان بازی می کردم. بقیه هم همین حدود بودند.
نظرتان درباره ناکامی هایی که در سالیان اخیر نصیب فوتبال پایه ما شده چیست؟
-یکی از دلایلش این است که دیگر کیفیت بازیکن برای رسیدن به تیم ملی ملاک نیست. آن کسی موفق است و به تیم های ملی می رسد که پدرش حاضر باشد صد میلیون پول بدهد! در باشگاه های ما هم کمتر بازیکن ساخته می شود، چون از مربیان خوبی استفاده نمی کنند. یک نفر را می آورند که خودش بلد نیست دوتا روپایی بزند! مدیر به او می گوید خودت برو پول در بیاور و خرج تیم کن. به خاطر همین فوتبال پایه نابود می شود. شما ببینید حتی زمان برگزاری مسابقات تیم های پایه بدترین زمان است! مثلاً ساعت یک بعد از ظهر چله تابستان! به طور کلی به این بچه ها رسیدگی درست و حسابی نمی شود و این کارها دور از کرم خداست.  وقتی ما خوب شخم نزنیم، خوب بذر نپاشیم، مسلم است که خوب هم نمی توانیم درو کنیم. اصلاً چه چیزی را باید درو کنیم؟ خدا عادل است؛ نمی شود که ژاپن و کره کار اصولی و زیربنایی انجام دهند، آن وقت ما قهرمان شویم؟ فوتبال پایه ما در چندسال اخیر چند بازیکن بزرگ تحویل تیم ملی بزرگسالان ما داده؟
خودتان در تیم فجرسپاسی بازیکن های زیادی را پرورش دادید. روشتان چه بود؟
-علتش این بود که من هر چه بازیکن امید داشتم را به تیم اصلی می آوردم و از آن‌ها استفاده می کردم. چون ترسی از اخراج شدن نداشتم. چون از این راه امرار معاش نمی کردم! من عاشق بودم. بیش از 10 - 15 بازیکن به تیم های استقلال و پرسپولیس تحویل دادم. ما از شعف دل و با معنویات کار می‌کردیم، اما حالا همه چیز شده مادیات و همه شده اند دلال!
بعضی ها می گویند وقتی تمام هزینه های تیم های پایه به عهده خود بازیکنان است، چطور می توانیم توقع ظهور استعداد داشته باشیم. شما در این باره چه نظری دارید؟
-ببینید الان نه مربی حاشیه امنیت دارد و نه مدیر. آن‌ها از ترس برکنار شدن دست به هر کاری می زنند. مربی بزرگسالان، به بازیکن جوانانش بازی نمی دهد چون می داند با دو باخت اخراجش می کنند! مدیر هم به مربی سخت‌گیری می کند، چون خودش هم حاشیه امنیت ندارد. همین استقلال و پرسپولیس را ببینید که در سال های اخیر چقدر مدیر عوض کرده اند. هیچ‌کس حاشیه امنیت ندارد
به نظر می رسد بازیکنان نوجوان و جوان، در آن سنین طلایی در اختیار مربیان زبده و کاربلد قرار نمی گیرند، شما هم به این حرف اعتقاد دارید؟
-بله صد در صد. کسانی که بالای سر این بچه ها قرار می‌گیرند، باید تحصیل کرده و کاربلد باشند. درد فوتبال را کشیده باشند، خودشان فوتبالیست بوده باشند تا بتوانند از این بچه ها بازیکن بسازند. یک مسأله دیگر هم همکاری نکردن باشگاه ها با تیم ملی است. من زمانی مربی تیم ملی امید بودم. از 22 نفری که به اردو دعوت کرده بودم، گاهی فقط 5 بازیکن در تمرین حاضر می شدند و مجبور بودم کار را تعطیل کنم، چون بازیکنان در باشگاه خودشان تمرین می‌کردند. خب مشخص است که با این وضعیت امیدی به نتیجه گرفتن نیست.
به نظر شما در حال حاضر مربیانی داریم که بتوانند استعدادها را تبدیل به ستاره های آینده فوتبال کشور کنند؟
-بله حتماً داریم اما متأسفانه کار دست کسانی افتاده که برای این جوان ها کیسه دوخته اند. می گویند صد میلیون بده تا تو را به پرسپولیس ببریم. با این سیستم، فقط آن کسی موفق می شود که پدرش میلیاردر باشد، وگرنه اگر بهترین بازیکن هم باشد، جایی در آینده فوتبال ما ندارد.
یعنی به اعتقاد شما مسایل مالی روی مسایل فنی سایه افکنده
-بله متأسفانه. مدیران باشگاه ها می گویند خودتان بروید پول در بیاورید، خرج تیم کنید و نگهش دارید. خلاف قانون از مردم پول می گیرند، خلاف دین و آیین. توقع دارید با این وضعیت موفق هم بشویم؟ هرگز. فکر می کنید چرا امثال جلال چراغپور، مجید جلالی و محمد مایلی کهن کنار گذاشته شده اند؟ این هایی که دلسوز و سالم و با معرفت هستند کنار گذاشته شده اند تا جا برای یک عده ای باز شود...
سن فوتبال حرفه ای در دنیای فوتبال پایین آمده. یعنی بازیکنان کم سن و سالی را می بینیم که در سطح اول فوتبال دنیا بازی می کنند و به اندازه بازیکنان بزرگسال تجربه اندوخته اند، در این خصوص چه نظری دارید؟
-آن‌ها آکادمی های با نظمی دارند. اروپایی ها یا حتی همین قطر که قهرمان آسیا شد، قطعاً آکادمی هایی دارند که خوب و اصولی عمل می کنند، نه مثل ما که فقط اسمش آکادمی است اما فقط برای پول در آوردن طراحی شده
یک مربی خوب از نظر شما چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟
-مربی علاوه بر فهم و شعور، باید دلسوز باشد. به جای این که فقط دنبال مادیات باشد، کمی عاشق کار باشد و برای بچه ها و آینده این فوتبال دل بسوزاند. اگر غیر از این باشد، هیچ گاه موفق نخواهند شد. اما متأسفانه در فوتبال ایران هر که خوبی کرد زجرش می دهند، هر که زشتی کرد اجرش می دهند...
صحبت پایانی
-مسئولان فوتبال کشور باید نظم خاصی  به رده های پایه بدهند. باید به فوتبال پایه شخصیت بدهند، همان احترامی که به تیم بزرگسالان می گذاراند را به تیم های پایه هم بگذارند. همان امکانات را در اختیار این بچه ها هم قرار دهند و با برنامه ریزی و نظم و انضباط، بتوانیم دوباره شاهد رشد بازیکنان خوب پایه و رسیدنشان به تیم های ملی باشیم. 
باید بازی های تدارکاتی مناسب برای این تیم ها ترتیب دهند. چه اشکالی دارد تیم های ملی پایه با تیم های بزرگسالان استقلال و پرسپولیس بازی کنند و یا در شیراز با تیم های فجرسپاسی، برق و در همه شهرها به همین ترتیب. با این کار می توانیم به تیم های پایه مان شخصیت بدهیم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی