[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۱۹
  • دوره جدید

از رنجی که می‌بریم، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی - روزنامه نگار

amirabadi_shznvn@yahoo.com

به میان مردم برویم. برای درک شاخص فلاکت و خط فقر نیازی به مراجعه به آمار و ارقام نیست و تبعات بحران‌های افتصادی در اطراف ما کاملاً آشکار و عیان است. خانواده لبنیات به بهایی رسیده که بسیاری از خانواده‌ها قید مصرف آنها را زده‌اند و این مسئله در آینده‌های دور و نزدیک هزینه‌های مادی و انسانی بی‌شماری را به پیکره اقتصادی جامعه و سرانه سلامت عمومی تحمیل خواهد کرد. گرانی روزافزون میوه‌ها سبب شده بسیاری از اقشار فرودست و میانی جامعه با حسرت به خانواده رنگین مرکبات از پشت ویترین مغازه‌ها نگاه کنند و آنها هیچ سهمی در سبد خرید خانوار به خود اختصاص ندهند...

اگرچه بهای مرغ از کانال حیرت انگیز چهل هزار تومان به نیمه رسید، اما یک علامت سؤال بزرگ را در ذهن جامعه به وجود آورد که سیاست‌های تنظیم بازار و مدیریت منابع و حفظ حقوق مصرف کننده در چه برهه ای باید اعمال شود. در کنار بحران‌های کلانی که جامعه ایران برای سالیان سال با آنها روبه‌رو بوده است، امروز ما به چالشی به عنوان کمبود روغن خوراکی مواجه هستیم که تداعی گر شائبه‌های بسیاری است. به طور حتم در آینده نزدیک این بحران نیز همانند دورانی که پوشک و سایر مواد سلولزی کمیاب شده بود، برطرف خواهد شد؛ اما همین قحطی‌ها و افزایش بی رویه قیمت ضربات روانی زیادی را بر جامعه وارد می‌کند که تبعات آن به آسانی از افکار عمومی پاک نخواهد شد.
متأسفانه این یک حقیقت ناگوار است که مردم گرفتار آمده در گرداب گرانی‌ها و کمبودها نشانی از تعالی و ارزش مداری ندارند و هنجارهای مثبت رفته رفته جای خود را به آسیب‌های اجتماعی خواهند داد. مثال بارز این ادعا افزایش نرخ جرم اولی‌هاست. طبق آمار اعلام شده بیش از ۵۰ درصد سارقان دستگیرشده در چند ماه اخیر را بزهکاران باراولی تشکیل داده اند. افرادی که در کشاکش تحریم و بی ثباتی و کرونا و نارسایی‌هایی از این دست به جرگه بیکاران پیوسته و از آنجایی که وضعیت اقتصادی مجالی برای پس انداز باقی نگذاشته، با کج‌روی به صف مجرمان می‌پیوندند. آنها به خوبی می‌دانند که بیکاری به منزله ناتوانی در پرداخت اجاره بها و در نهایت کارتن خوابی خواهد بود و برای گریز از این مهلکه شوم به هر راه ناصوابی تن می‌دهند. از سوی دیگر در نظر داشته باشیم هم نشینی جرم اولی‌ها با مجرمان حرفه ای در محبس، از آنها بزهکارانی تمام عیار می‌سازد که با آزادی از زندان مستعد جرایم خشن تر و بزهکاری دوچندان شده و با ادامه این رویه، امنیتی که امروزه به آن افتخار می‌کنیم، سیر نزولی طی خواهد کرد.
همچنین به یاد داشته باشیم بسته‌های معیشتی و عدم صدور حکم تخلیه از جانب دادگاه و کمک‌های خیران و مواردی از این دست به سان یک مسکن مقطعی و بسیار زودگذر فقط قسمتی از نیازهای روزمره اقشار فرودست را برآورده می‌سازد و باید به فکر راهکاری اساسی تر برای عبور از مهلکه بحران بود. در این برهه است که درمی‌یابیم برای اشتغال پایدار در سال‌ها و دهه‌های آرامش کار چندانی نکرده‌ایم و آن چنان سرخوش از مصرف درآمدهای نفتی بوده ایم که روزهای مبادای امروز را از یاد برده ایم. در این روزهای سخت بسیاری از مردم در انتظار رکود نرخ ارز هستند. در حالی که تجربه نشان داده است تبعیت بازار از پول‌های خارجی فقط در سراشیبی صعود معنا یافته و اقلام مصرفی مردم با دلار 25 و 30 هزار تومانی تفاوت چشمگیری نخواهد کرد.
با در نظر گرفتن تمامی جوانب به این نتیجه خواهیم رسید که جامعه ایران تاب چندانی برای تحمل این کمبودها و گرانی‌ها ندارد و با پایداری وضع نابسامان امروز، بنیان بسیاری از خانواده‌های ایرانی به دلیل فقر مفرط و رشد شاخص فلاکت در هم خواهد شکست. این به معنای گسترش طلاق، افزایش نرخ اعتیاد، کاهش نرخ باروری و به طور کلی سلسله ای از آسیب‌های فزاینده اجتماعی است که اقشار میانی و فرودست جامعه ایران را محاصره کرده است. برای درک شاخص فلاکت و خط فقر نیازی به مراجعه به آمار و ارقام نیست؛ به میان مردم برویم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی