[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۱۹
  • دوره جدید

امیدهای فوتبال شیراز برای بازگشت به روزهای طلایی، روزنامه شیراز نوین

     میثم محجوبی - شیراز نوین 
امسال دوباره هواداران فجرسپاسی امیدوار شده اند تا شاید تیمشان به حسرت هفت ساله پایان داده و به جایگاه اصلی خود برگردد. همه ایران معتقدند که جای فجرسپاسی در لیگ برتر است، نه جایی که مجبور باشد با تیم های درجه دو و سه کشور رقابت کند.
با این حال، همچنان این تیم برای تبدیل شدن به یک تیم لیگ برتری دچار کمبودها و نواقصی است، مواردی که باعث می شود کمتر هواداری به این راحتی ها نسبت به بازگشت  زرد طلایی به سطح اول  فوتبال ایران خوش بین باشد. 
اما فجر امسال با کادر فنی با تجربه و بازیکنان جوانش حرف‌های زیادی برای گفتن داشته و در عمل نشان داده مدعی جدی صعود است. روی نیمکت این تیم دو کاپیتان با سابقه برق شیراز و یک بازیکن سابق فجر، پرسپولیس و تیم ملی نشسته اند. در زمین هم نفراتی دارند که خودشان را به اهالی لیگ یک اثبات کرده اند، اما این تیم روی نیمکت با کمبودهایی رو به روست. 
سه روز پس از پیروزی مقتدرانه مقابل ملوان بندرانزلی، در محل تمرین این تیم حاضر شدیم. ورزشگاه کوچک و خیرساز ماهان واقع در محله محروم «حجت آباد» شیراز، جایی بود که فجری ها برای تمرین روز پنجشنبه خود در نظر گرفته بودند؛ «ما یک جلسه بیشتر روی چمن مصنوعی تمرین نمی کنیم و چون بازی بعدی مان هم روی چمن مصنوعی ورزشگاه سردار جنگل شهر رشت برگزار می شود، این یک جلسه می تواند برایمان مفید باشد.» کلانتری به همراه امین زارع(آنالیزور) و محمد مطوری و مهرزاد معدنچی(کمک ها) پیش از ورود بازیکنان به زمین تمرین، مشغول فوتوالی هستند؛ یک بازی مهیج. مطوری و معدنچی در یک سمت و کلانتری و زارع در سمت دیگر. آنها باید با سه ضربه پا یا سر، توپ را وارد زمین مقابل کنند.
بازی رفته رفته به نبردی حیثیتی تبدیل می شود. تیم مطوری و معدنچی که ابتدا عقب افتاده بود، حالا جلوست و کلانتری می گوید غرور کاذب باعث از دست رفتن برتری او و یارش شده. اما در نهایت تیم آقای سرمربی پیروز می‌شود: «مگر می شود ببازیم؟ با جر زنی هم شده، می بریم!» 
انجام همین بازی رفاقت آمیز با چاشنی شوخی و خنده، در ایجاد حس خوب میان کادر فنی و بازیکنان تاثیرگذار است. حالا بازیکنان هم آماده انجام تمرین هستند. دروازه‌بان ها با لباس های زرد و مشکی و سایرین با لباس های یکدست آبی آسمانی مشغول تمرین می شوند. کلانتری برای تمرین امروز صحبت خاصی با بازیکنان ندارد و از دور نظاره گر است. 
به جز احسان علوان زاده که مدتی است آسیب دیده و شاید تا پایان فصل نتواند به تمرینات برگردد، سه بازیکن اصلی فجر مصدوم هستند و با سایر بازیکنان تمرین نمی کنند. احسان گنجی که پیش از شروع بازی با ملوان آسیب دید، رحیم آلبوغبیش در جریان همان مسابقه مصدوم شد و امیر شبانی هم پیش از شروع همین تمرین از ناحیه کشاله ران احساس ناراحتی می کرد. سه مهره ثابت و تاثیرگذاری که غیبت هر یک می تواند ضربه ای به کادر فنی فجری ها در مسابقه آینده وارد کند. اما به نظر می رسد مشکل هیچ یک آنقدر جدی نیست که  حدود یک هفته به طول بینجامد. 
فجر روز دوشنبه میهمان چوکای تالش است؛ بازی با چوکا در تالش برای قدرتمندترین تیم ها هم سخت و طاقت فرساست اما تیم های لیگ یک فعلاً این شانس را دارند که مجبور نیستند در آن زمان همیشه گل آلود به میدان بروند. بازی های خانگی چوکا در رشت برگزار می شد. همچنین این تیم از کادر فنی خاصی برخوردار است. علی لطیفی سرمربی چوکا یکی از پر سر و صدا ترین و جنجال برانگیز ترین مربیان ایرانی به شمار می رود که در چند هفته اخیر بی وقفه علیه داوران صحبت می کند. با این حال تیمش تا پایان هفته نهم فقط شش امتیاز کسب کرده و در رتبه یکی مانده به آخر جدول حضور دارد. روی کاغذ برتری فجر بر چنین تیمی قطعی است اما لیگ یک با حواشی عجیب و غریبش، همیشه غیرقابل پیش بوده و هست.
کلانتری درد دل های زیادی برای گفتن دارد. در گپ یکی دو ساعته و خودمانی با او، نکاتی عنوان می شود که انتشارش جار و جنجال های زیادی به راه خواهد انداخت. کلانتری پشت پرده هایی را مطرح می کند که از طرفی می توان آن ها را به راحتی تایید کرد اما از طرف دیگر هیچ راهی برای اثبات آن وجود ندارد و بیان کردن آن ها دردسرهای فراوانی به همراه خواهد داشت. او از تبانی هایی سخن می گوید که بارها مانع از نتیجه گیری تیم های شیرازی شده است. از مدیرعامل نامدار تهرانی می گوید که چگونه با تطمیع داوران مانع از صعود نماینده شایسته شیراز به لیگ برتر شد و به طور مشخص از چهار داوری اسم می‌برد که با حق کشی هایشان باعث شدند فجر و برق نتوانند به لیگ برتر بازگردند.
کاپیتان سابق برق شیراز از دو اسطوره سرخابی و تیم ملی صحبت می کند که یک عمر نقاب اخلاق مداری بر چهره زده اند اما کارهایی انجام داده اند که مصداق بارز بی‌اخلاقیست؛ و وای از آن روزی که چهره واقعی شان برای هواداران عیان شود.
با کلانتری خاطرات تیم رؤیایی برق شیراز در دهه هفتاد را مرور کردیم، تیمی که در هر پست یک ستاره داشت و  همه تیم های ایران برای رویارویی با آنها در شیراز هراس داشتند. اما چرا فوتبال شیراز از روزهای اوج فاصله گرفته؟ 
کلانتری می گوید: این فوتبال ایران است که خراب شده. وقتی بعضی تیم ها بخشی از لیستشان را بازیکن پولی می بندند، وقتی سرنوشت بعضی  تیم های صعود کننده جای دیگری غیر از زمین فوتبال مشخص می شود، وقتی بعضی اوقات تیم های باشگاهی و حتی ملی، شایسته ها را به کار نمی گیرند و یک سری عده خاص را سر کار می آورند، دیگر نمی توان انتظار فوتبال درست و حسابی داشت. حتی سطح همین لیگ یک نسبت به دو سه سال پیش افت محسوسی داشته و نزولی بوده. شاید، شاید اگر مسئولیت ها در رده های بالای فوتبال کشور به دست اشخاص کاربلد داده شود، بتوانیم امیدوار باشیم تا به مرور دوباره به روزهای خوبمان برگردیم.
از صحبت یک و نیم ساعته با این مربی با سابقه فوتبال شیراز می توان چند مطلب مجزا تهیه کرد و یا سر نخ‌هایی گرفت برای رسیدن به حقایقی که فوتبال شیراز را از رسیدن به حق واقعی خود در سالیان اخیر بازداشته است. 
حدود ساعت یک و چهل و پنج دقیقه ظهر پنجشنبه، تمرین فجری ها به پایان می رسد. بازیکنان در کناره های زمین دست های یکدیگر را گرفته و به سرد کردن بدن ها می پردازند و دقایقی بعد ورزشگاه کوچک ماهان را ترک می کنند، عده ای با مینی بوس و بعضی هم با اتومبیل شخصی. جوان هایی که چهره شان از نزدیک، خیلی جوانتر از آن چیزی است که در تلویزیون یا از روی سکوهای استادیوم می بینیم.
این بچه ها امید امسال فوتبال دوستان شیرازی برای رسیدن به لیگ برتر هستند. رسیدن به لیگ برتر، یعنی به دست آوردن خیلی چیزها. دقایقی قبل از تمرین فجر سپاسی، بچه های 10-15 ساله عضو مدرسه فوتبال باشگاه ماهان در حال تمرین در این زمین بودند. رسیدن و ماندن فجر یا هر تیم دیگری از شیراز به لیگ برتر، گامی در جهت پیشرفت همین بچه هاییست که تازه فوتبال را آغاز کرده‌اند. امید آنها به رشد کردن و رسیدن به تیم های لیگ برتری شهرشان است؛ اگر اینها بزرگ شوند و شیراز صاحب تیمی در لیگ برتر نباشد، سرنوشتشان چه خواهد شد؟ پایان فوتبال یا کوچ به استان های دیگر؟
وظیفه سختی بر دوش تمامی عوامل باشگاه فجرشهید سپاسی قرار دارد. آنها علاوه بر تلاش شبانه روزی، نیازمند دعای خیر مردم و کمک های همه جانبه مسئولان هستند تا شیراز را دوباره بر سر زبان اهالی فوتبال ایران بیاندازند. برای رسیدن به هدف، همه دست در دست هم باید یاعلی بگویند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی