[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۵
  • دوره جدید

لاجوردی - کهربایی، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی - روزنامه نگار

amirabadi_shznvn@yahoo.com

کرونا همه را می‌کشد. از ورزشکاران گرفته تا ستاره‌های سینما و تلویزیون؛ از کارتن‌خواب‌ها و معتادان متجاهر تا برجسته‌ترین سیاستمداران و رجال تأثیرگذار. شمار قربانیان کووید 19 در هر پیک بیماری سهمگین‌تر می‌شود و تنها سلاحی که برای مقابله با آن داریم، حفظ پروتکل‌های اجتماعی است. اما مگر می‌شود در خانه نشست و به روزهای پسابیماری دل‌خوش بود. باید با نگاهی منطقی به شرایط نگاه کنیم. برای واکسیناسیون عمومی، آن هم با داروهای مطمئن فرصت چندساله لازم است و در این دوران پرتنش باید به ماسک و پنجره‌های باز و ژل‌های ضدعفونی و فاصله‌گذاری قناعت کنیم...

چراکه ویروس نامرئی آن قدر بی رحم است که در چشم بر هم زدنی جامه سیاه بر تن خانواده‌ها بپوشاند و آن قدر ناجوانمرد است که حتی فرصت سوگواری را از عزادارانی که عزیزان خود را ناباورانه از دست داده اند، دریغ کند.
وقتی که ستاره ورزشی در عین ناباوری از میان ما پر کشید، 98 ایرانی دیگر هم به همراه او مسافر دیار باقی شدند. اما این درگذشت مهرداد میناوند بود که آب سردی بر پیکره ایرانیان ریخت و به همه ما یادآوری کرد که بیماری کووید 19 همچنان در میان ما حضور دارد و با هر غفلتی مترصد قربانی گرفتن است. از آن جایی که ما خود را با شرایط سخت به راحتی وفق می‌دهیم و همه بحران‌ها برایمان زود عادی می‌شوند، اینک بیماری کرونا هم برای بسیاری از هموطنان ما به امری روزمره بدل شده و مرگ را برای همسایه می‌دانند. مثال بارز این ادعا برقراری دورهمی خانوادگی و جمع‌های دوستانه، شلوغی مراکز خرید و ادارات، بی اعتنایی به قانون منع ترددهای شبانه و بسیاری دیگر از نشانه‌هایی است که خبر از پیک چهارم می‌دهد.
تجربه نشان داده کرونا با گذشت ایام وحشی تر و مهارناپذیرتر می‌شود و این در حالی است که در پیک سوم بیماری هم بیمارستان‌های ما جایی برای پذیرش بیماران نداشتند و برای کادر درمان توانی برای مراقبت از مبتلایان نمانده بود. به همین دلیل باید نگران موج چهارمی باشیم که صدای آن در خیابان‌ها و مراکز خرید و دورهمی‌های خانوادگی و هر جایی که انسان هست، شنیده می‌شود. موجی که شمار قربانیانش به مراتب بیشتر از قله‌های قبلی است و این پتانسیل را دارد که بر تن کوچه‌های شهر رخت عزا و ماتم کند.
متأسفانه استان فارس و شیراز ما از شرایط نسبی آرامش خارج شده و رنگ آبی لاجوردی جای خود را به زرد کهربایی نگران کننده ای داده که آبستن دوران هراس انگیز سرخ است؛ روزهایی که شمار قربانیان کرونا مرز پانصد نفری را درمی‌نوردید و میل عجیبی به رسیدن به وضعیت سیاه داشت. متأسفانه با شرایط نسبی آرامش را با غفلت و بی خیالی پشت سر گذاشتیم و باید خود را برای شرایط دشوارتر آماده سازیم. ایرانیان به خوبی می‌دانند که روند واکسیناسیون عمومی در ایران در آینده‌های نزدیک امکان پذیر نیست و تنها سلاح ما برای مقابله با ژن خفاش همانا رعایت پروتکل‌های بهداشتی در مقیاس وسیع است. چیزی که امروز شاید بتواند جان ما را نجات دهد، استفاده از ماسک، پنجره‌های باز برای تهویه هوا و دوری از یکدیگر است.
کرونایی که مرحوم مهرداد میناوند را در لحظه ای از پای درآورد، در میان ما به دنبال قربانی است و تا آینده نزدیک خیال مهاجرت از میان این مردم دردمند و مظلوم را ندارد. کرونا همه را می‌کشد؛ از ورزشکاران گرفته تا ستاره‌های سینما و تلویزیون، از کارتن خواب‌ها و معتادان متجاهر تا برجسته ترین سیاستمداران و رجال تأثیرگذار.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی