[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۶۵
  • دوره جدید

توافق داخلی ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی - روزنامه نگار

farzad_vossoghi@yahoo.com

اتفاقی که در راهپیمایی گذشته علیه رئیس‌جمهور افتاد، اتفاق جدیدی نبود؛ چراکه نمایش اعتراض به رئیس قوه مجریه در گذشته نیز اتفاق افتاده بود و این عمل از طرف هر جناحی با هر مضمونی مؤکد این واقعیت است که در اداره امور موفق عمل نشده و این عدم توفیق را باید در عدم توفیق در اجرای کار گروهی و توان به‌مشارکت‌کشاندن نخبگان اجتماعی دانست.
پر واضح است وقتی گروه‌های سیاسی بر مسند قدرت سوار می‌شوند، به‌جای تلاش برای توسعه و رهایی از وابستگی و توجه به معیشت مردم به انتخاب‌های گزینشی تحت‌فشار ستادهای انتخاباتی به جای به‌کارگیری نخبگان می‌پردازند و بی‌کفایتی در هیئت اجرایی باعث بروز بسیاری مشکلات و نارضایتی‌های اجتماعی می‌شود...

هرچند بروز این اتفاق تلخ برای هیئت اجرایی چندان اهمیتی نداشته؛ چنانچه برای گروه‌های پیشین حائز اهمیت نبوده و بدون گزارش مسند قدرت را رها کرده و در غبار زمانه محو شده اند.
گروه‌های سیاسی منتقدان خوبی هستند، اما الزاماً گروه‌های موفقی نیستند؛ چراکه در مقام اجرا توفیقاتی نداشته اند و گذر زمان تأییدکننده آن است.
انتقاد هرچند تند و بدون محتوا دکترین مخالفان دولت در هر دوره است. قبلاً که دولت در اختیار اصول‌گرایان بود، اصلاح طلبان منتقدان سخت دولت بودند و حالا که اصلاح طلبان دولت را تحت پوشش اعتدال در اختیار دارند، اصول‌گرایان منتقدان سخت دولت هستند. تجربه در اختیار گرفتن قدرت سیاسی مؤید این واقعیت است که غنائم بسیاری در بالا در حال توزیع است که اینگونه بر سر می‌کوبیم.
اصطلاح پراستفاده گروه‌های فشار بر این اساس است که این گروه، منشعب از سیاست، در هر زمان و بدون پیگردقانونی حتی از طریق تریبون‌های مداحان قادر است رئیس قوه مجریه را مخاطب انتقادات تند خود قرار دهند. بازتاب این تهاجم غیرمنطقی حکایت از عدم ثبات تصمیم گیری در هرم قدرت از منظر بین المللی دارد و باید دید ملل سایر کشورهای جهان با چه اندیشه ای به ارزیابی وقایع داخلی ما می‌پردازند؛ در حالی که به شدت نیازمند تعامل مثبت و سازنده با ملل جهان هستیم. اما با چنین شیوه ای تنها پیام مخابره شده به جهان عدم تفاهم داخلی است. 
این عدم تفاهم در اداره امور همان نقطه نیاز به برجام داخلی است. بدون برجام داخلی امکان دستیابی به برجام خارجی نیست و بیهوده در انتظار گشایش‌های اقتصادی نشسته ایم و وقت آن است که بپذیریم این شیوه (عدم تفاهم در اداره امور) موفق ترین روش در کسب درآمد گروه‌های اقلیتی است. در چنین شرایطی گروه‌های اکثریت کارگری به شدت نگران و ناراضی هستند و اعتراضات خود را به سطح جامعه بروز می‌دهند؛ چراکه تورم و تنگ دستی، آنان را از موقعیت عدالت اجتماعی دور ساخته و از همه بدتر باعث کاهش اعتماد آنان و مشارکت در برنامه‌های ملی می‌شود. 
توجه به معیشت مردم در هر شرایطی موردتأکید رهبر معظم انقلاب اسلامی بوده است اما دست اندرکاران بدون کفایت لازم در انجام آن درمانده اند. 
حالا باید دید با این اوصاف بحرانی که اقتصاد ما گرفتار آن شده، کدام گروه سیاسی با کدام سناریو قادر به سامان‌دهی اقتصاد است. هرچند ما نیازمند یک دیپلماسی قوی و یکپارچه اقتصادی فرهنگی با ملل جهان هستیم و سناریو‌های فعلی گروه‌های مخالف دولت و برجام خصوصاً در مجلس، تحت عنوان نیروهای انقلاب در تضاد با سیاست‌های آشتی جویانه با جهان است. 
باید دید تا 1400 چه اتفاقاتی در عرصه سیاسی و بازنگری در قوانین خواهد افتاد که هم معیشت را سامان دهد و هم تفاهم را به نقطه مطلوب برساند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی