[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۵۹
  • دوره جدید

سال های تمرین ورزشکاران ملی باید به عنوان خدمت رسمی تلقی شود، روزنامه شیراز نوین

      میثم محجوبی - شیراز نوین 
قهرمان شیرازی تیم ملی دو و میدانی در دیدار با رئیس کمیته ملی المپیک، درد دل های قهرمانان و ملی پوشان ورزش فارس را به گوش این مقام بالارتبه ورزش کشور رساند.
در مراسم تجلیل و حمایت از قهرمانان ورزش فارس که این هفته با حضور سیدرضا صالحی امیری در استانداری فارس برگزار شد، مسوولان حاضر در جلسه از حمایت‌هایشان از ورزش قهرمانی گفتند و حتی سخن از حمایت «صنایع فارس» از ورزش به میان آمد.
اما مسلم نیادوست که سال هاست دل پری از وضعیت نابسامان ورزشکاران ملی پوش فارس دارد، چند دقیقه ای صحبت کرد و به بیان این درد دل ها پرداخت. وی در ابتدای صحبت هایش گفت: من سوالاتی دارم که اینجا به دنبال جوابش آمده ام. امروز می خواهم به نمایندگی از ورزشکاران ملی که عمرشان را پای ایران گذاشته‌اند، حقایقی را بیان کنم.
نیادوست خطاب به استاندار فارس و رئیس کمیته ملی المپیک، این طور به صحبت‌هایش ادامه داد: همانطور که  گفتید، هیچ چیز نمی تواند مانند ورزش، اسم کشور را در دنیا پرآوازه کند. پس باید به ورزشکاران، به خصوص ورزشکاران ملی اهمیت داد. من اگر بخواهم خودم را به طور خلاصه معرفی کنم، مسلم نیادوست هستم با سابقه 13 سال حضور در تیم ملی دو و میدانی. بیش از صدبار در مسابقات مختلف قهرمان ایران شده ام، 15 مدال بین المللی دارم، دو مدال در مسابقات جایزه بزرگ آسیا و یک مدال نیز در سال 2017 در هندوستان که موفق شدم در دو 1500 متر مدال برنز آسیا را کسب کنم. این اولین بار در تاریخ فارس بود که در این ماده، یک نفر از این استان صاحب مدال آسیایی می شود. اما باید بپذیریم که با حضور دوندگان آفریقایی در قالب تیم های آسیایی، دیگر نمی توان از ما توقع مدال گرفتن داشت. 
وی افزود: یک سری حرف ها در این جلسه بیان شد، از جمله حرف های آن دوست عزیزی که درباره حضور صنایع و حمایت از ورزش فارس صحبت کردند. می خواهم خطاب به ایشان بگویم که من در این 13 سال هیچ گاه نتوانستم برای تیم های استانم به میدان بروم، چون صنایع فارس از این رشته حمایت نکردند و من مجبور شدم با لباس تیم هایی مثل سایپای تهران، فولاد خوزستان، نفت تهران و سپاهان اصفهان  به میادین بروم. همیشه آرزو داشتم که یک تیم در استان فارس داشته باشیم و دیگر مجبور نباشیم به شهرهای دیگر برویم. مجبور نباشیم هر چه آنها می گویند را انجام بدهیم، دیگر خسته شده ایم.
این قهرمان ملی دو و میدانی در ادامه به مشکل اشتغالش پرداخت و گفت: دو سال و سه ماه است که به عنوان یک نیروی شرکتی در اداره ورزش مشغول به کار شده‌ام اما به ما می گویند ردیف استخدام دائمی برای شما تعریف نمی شود! می دانید چرا؟ چون در ایران، همه چیز فقط در مدال گرفتن خلاصه می شود! یعنی به من که مدال‌های قهرمانی آسیا را دارم، می گویند چرا مدال بازی های آسیایی یا مسابقات جهانی نداری؟ یعنی هیچ‌کس زحمت هایی که در طول سال ها کشیده ایم را نمی‌بیند. همین امروز در همین جلسه، بخش زیادی از ملی پوشان ما حضور ندارند. چرا؟ چون در اردوهای تیم ملی به سر می برند! مجبورند از خانه و خانواده دور باشند. آنها این سختی ها را برای این متحمل می شوند که یک روز بتوانند پرچم کشورشان را در مسابقات بین المللی بالا ببرند.
نیادوست ادامه داد : گناه من چیست که آفریقایی ها آمده اند تبعه بحرین و قطر شده‌اند؟ دیگر با حضور این ها مگر می شود به این راحتی به مدال بازی های آسیایی دست یافت؟ خب تکلیف ما چه می شود؟ من کل زندگی ام را پای ورزش گذاشته‌ام و به یکباره چشمم را باز کردم و دیدم 28 ساله هستم، اما می خواهم زن و بچه ام را به دکتر ببرم اما بیمه ندارم! احساس کردم زندگی ام به فنا رفته و تازه باید تا 60 سالگی کار کنم تا بازنشسته شوم. این حق ورزشکاران نیست.
مسلم نیادوست سپس بیانیه ای خطاب به صالحی امیری که توسط بخش زیادی از قهرمانان ملی ورزش فارس به امضا رسیده بود را قرائت کرد که متن آن به شرح زیر بود :
با کمال احترام، درخواست جمع کثیری از ورزشکاران ملی و کشوری که سال ها به صورت درد دل در ذهن اهالی ورزش وجود داشته و دارد را خدمت شما عرض می‌کنم، با این امید که با توجه به درایت و دلسوزی جناب‌عالی نسبت به خانواده بزرگ ورزش، مورد عنایتتان واقع شود. 
یکی از عرصه هایی که دائماً در خط مقدمِ اعتلای نام ایران در عرصه های جهانی قرار دارد، ورزش قهرمانیست. ورزشکارانی که سال های جوانی عمر خویش را با عشق، وقت تمرین می کنند تا شاید بعد از سال ها تلاش، بتوانند لحظه ای پرچم پرافتخار این سرزمین را به اهتزاز در آورند و به نمایندگی از آنها روی سکوهای افتخار جهانی بدرخشند. چه بسا برای کسانی که برای دستیابی به این افتخار، تمام انرژی ذهنی و جسمی خود را در بهترین سال های جوانی شان صرف کرده اند تا در این عرصه نماینده شایسته ای برای کشورشان باشند. 
اما وقتی پس از تلاش بی وقفه و تحمل انواع مرارت ها، آسیب ها و ناملایمت های ورزش، کار به نقطه پایانی قهرمانی می رسد، در حالیکه در سنین میانسالی قرار دارند، تازه با مشکلات زیادی در زندگی شخصی خود مواجه می شوند. به دلیل مهیا نبودن بستر مناسب و وجود نداشتن قوانین حمایتی، قادر به فراهم کردن شرایط زندگی مناسب برای خود و خانواده شان نیستند. 
موضوعی که در این رابطه بسیار با اهمیت است و درخواست جمع کثیری از قهرمانان به شمار می رود، در نظر گرفتن سال های تمرین و قهرمانی ورزشکاران ملی، به عنوان خدمت رسمی به کشور و تلقی فعالیت‌شان به عنوان شغل می باشد که نه تنها سبب خواهد شد که ورزشکاران قهرمان با خیالی آسوده، تنها به فکر خدمت به ایران عزیز باشند، بلکه سبب توجه بیشتر به نوجوانان، جوانان و خانواده ها و اهمیت به ورزش، علی الخصوص در حیطه قهرمانی خواهد شد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی