[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۶۶
  • دوره جدید

استعدادهای فوتبال شیراز فراری شده‌اند، روزنامه شیراز نوین

      میثم محجوبی - شیرازنوین
فوتبال شیراز در سال های گذشته حال و روز خوشی نداشته و کمتر کسی را پیدا می کنید که لااقل از بعضی چیزهای آن به نیکی یاد کند!
همین ماه گذشته بود که گزارشی از یک دیدار رده های پایه در ورزشگاه حمزه(ع) شیراز داشتیم و به کمبودهای عجیبی مانند رختکن، آمبولانس، برانکارد و حتی تابلوی تعویض آن اشاره کردیم! بگذریم از وضعیت اسفناک زمین چمن و تور دروازه ها.
این در حالیست که در فوتبال روز دنیا، به مبحث فوتبال پایه اهمیت بیشتری داده می شود و حتی در کشور خودمان هم شهرهایی مانند اصفهان و اهواز، در اهمیت دادن به فوتبال پایه زبانزد هستند. همانطور که از اسمش برمی آید، فوتبال پایه یعنی پایه و اساس فوتبال و از آنجایی که شیراز و فارس در این زمینه خیلی ضعیف عمل کرده اند، می بینیم که در رده های فراتر از پایه هم حرفی برای گفتن ندارند.
در خصوص فوتبال پایه سخن بسیار است و می توانیم در گفت‌وگو با اهالی آن، از ابعاد مختلفش آگاه شویم. از مربیان شیرازی فوتبال‌پایه، می توان از محمدباقر نامداری یاد کرد که نزدیک به یک دهه در این زمینه فعالیت کرده و تجارب و اطلاعات زیادی در این زمینه دارد. او امسال را در استان بوشهر گذرانده و حالا حتی این استان نه چندان پیشرفته در عرصه فوتبال را فراتر از شیراز و فارس می داند. 
چیزی که در ادامه می خوانید، چکیده ای از صحبت های این مربی 31 ساله شیرازی است که در خیلی از باشگاه های مختلف فوتبال شیراز از جمله برق، خلیج فارس، پارسا و افشین پیروانی فعالیت کرده و تجربه اندوخته است.
خورموج بوشهر، پیشرفته تر از شیراز!
امسال برای اولین بار به خارج از استان رفتم و در تمام زمینه‌ها، تفاوت زیادی را از لحاظ ساختاری و امکاناتی با فوتبال شیراز شاهد بودم. انگار همه چیز فرق می کرد؛ از نحوه برگزاری مراسم ابتدای بازی ها گرفته تا میزان آمادگی بدنی داوران، وضعیت چمن ها، جایگاه های ویژه، رختکن ها و سایر امکانات ورزشگاه ها. تازه این فوتبال بوشهر است که جایگاه خاصی در فوتبال کشور ندارد. شهرستانی مانند خورموج که به اندازه یکی از شهرستان های کوچک استان فارس است، اما نسبت به خیلی از نقاط شهر بزرگی مثل شیراز وضعیت بهتری داشت! جایگاه ویژه ای داشت که انسان از نگاه کردن به آن لذت می برد. کل مسوولان شهر زمانی که بازی بود می آمدند می نشستند تماشا می کردند و این باعث می شد انگیزه بازیکنان کم سن و سال داخل زمین چند برابر شود. اما در فوتبال شیراز از این خبرها نیست. هیچ کس نمی آید، مگر اینکه نزدیک انتخابات باشیم یا مسایلی از این دست که بخواهند برای منافع خودشان پا به استادیوم ها بگذارند.
در شیراز به زمین خاکی هموار راضی هستیم!
زمین اصلی بوشهر برای مسابقات اصلی استانی استفاده می شد و در هر کدام از شهرستانها هم چمن طبیعی و یا چمن مصنوعی با کیفیت وجود داشت، چمن هایی صاف و هموار که برای برگزاری مسابقات در هر رده ای مناسب بود. شاید برای همین است که معمولاً تیم های شیرازی اردوهای آماده سازی شان را در استان بوشهر برگزار می کنند؛ چون هم نزدیک است و هم امکانات خوبی دارد. اما شیراز را ببینید که ورزشگاهی مثل دستغیب که برای بازی های پایه استفاده می شود، تا چندسال پیش که چمن طبیعی بود همیشه مشکل داشت و چمنش بلند بود. بعد هم که مصنوعی شد وضعیت بدتر شد و عوضش کردند اما هنوز هم بی کیفیت است. زمین هایی مثل حمزه و جاهای دیگر هم اگر نگاه کنید به زمین خاکی بیشتر شباهت دارند؛ آن هم خاکی ناهموار! شیرازی ها آنقدر زمین بد دیده اند که شاید به همان زمین چمن خاکی هموار هم راضی باشند. در صورتی که در بوشهر، هر جا می‌رفتیم رختکن در اختیارمان بود و بچه ها استفاده می کردند. در هر شهر دیگری هم که رفته ام این امکانات وجود داشته اما در شیراز هیچ‌گونه رسیدگی در این زمینه انجام نمی شود و کسی به فکر نیست. هر کسی می آید یک سری شعار می دهد و مدتی بعد جایش را به نفر بعدی می دهد و همینطور این چرخه معیوب تکرار می شود.
نیاز به یک آکادمی بزرگ داریم
معضلات زیادی در فوتبال شیراز وجود دارد.الآن مدارس فوتبال زیادی در سطح شیراز فعالیت دارند اما هنوز یک آکادمی نداریم، در حالی که در شهر کوچکی مثل برازجان که سابقه و اعتبار چندانی هم در فوتبال ندارد، یک آکادمی خوب با امکانات مناسب احداث شده و فضای خوبی برای بچه هاست. حتی کلاس درسشان در همان مجموعه تشکیل می شود. من این ها را از نزدیک دیده‌ام که کیفیت خوبی دارند و شهر بزرگی مثل شیراز، هنوز چنین چیزهایی ندارد. حتی باشگاهی مثل برق شیراز که امکانات بسیار خوبی دارد، استفاده لازم را در این زمینه نبرده است.
سرمایه گذاران فراری شدند
مدارس فوتبال برای کسب درآمد بیشتر، فقط به افزایش تعداد اعضایشان فکر می کنند و هیچ‌گونه کیفیتی ندارند. در هر مدرسه فوتبال، هر 15 بازیکن باید یک مربی داشته باشد در حالی که شاهد هستیم که در هر باشگاه نفرات خیلی بیشتری با تنها یک مربی کار می کنند. همین می شود که نه کیفیتی در کار است و نه شاهد خروجی مناسبی از این مدارس هستیم. برای ایجاد آکادمی هم یک فرد نمی تواند اقدامی انجام دهد. هیأت فوتبال و یا مجموعه بزرگی مثل برق شیراز می توانند دست به کار شوند،یک ارگانی که قدرت داشته باشد و بتواند چنین حرکت بزرگی را انجام دهد. در سال های اخیر اشخاصی آمده اند که با سرمایه‌شان در فوتبال هزینه کنند اما متأسفانه چون مدیریت درستی نبود، یک عده برای این سرمایه گذاران کیسه دوختند، پول های زیادی از آنها گرفتند و هیچ کاری هم انجام ندادند. آنها هم فراری شدند و برای همیشه از فوتبال رفتند. حالا دوباره نیاز به سرمایه دارهای علاقه مندی داریم که بیایند و پول لازم را به فوتبال تزریق کنند. این وظیفه هیأت است که بیاید دنبال سرمایه گذاران بگردد و آنها را جذب کند. هیأت وظیفه دارد سرمایه گذاران و مربیان کارآمد سال های اخیر را به یکدیگر معرفی کند تا چنین آکادمی راه‌اندازی شود. اگر این اتفاق بیفتد، تأثیر زیادی در آینده فوتبال این شهر خواهد داشت.
استعدادها فراری شده اند
من در شهرستان کوار بازیکنی شش ساله را سراغ دارم که یک استعداد واقعی به شمار می رود و از همین حالا پدرش به دنبال خارج کردن او از استان است. می خواهد او را به یکی از تیم‌های بزرگ کشور ببرد و اگر نشد، کلاً از این کشور خارج شود. یعنی استعدادهای فوتبال شیراز، امیدی به آینده در این شهر ندارند. خود من که چندین سال اینجا کار کرده ام، اگر یک نفر مشورتی بخواهد به او می گویم برو. برو به باشگاه هایی مثل فولاد خوزستان، ذوب آهن اصفهان، سایپا، پیکان و تیم هایی از این دست. هر کسی به این تیم ها رفته نتیجه گرفته، درست برعکس شیراز که در سال های اخیر فاقد خروجی بوده و فعلاً هم امیدی به درست شدنش نیست.
عدم نظارت بر مدارس، معضل اصلی فوتبال فارس
 فساد هم در فوتبال شیراز وجود دارد. مسایلی مانند انتخاب مشکوک برخی مدارس فوتبال به عنوان مدارس نمونه یا اتفاقاتی که در داوری برخی مسابقات می افتد را می توان مصداق فساد دانست اما این ها چیزهایی نیستند که بتوان اثباتشان کرد، ضمن اینکه آنقدرها هم تأثیرگذار نیستند. مسأله اصلی اینجاست که هیچ مسوولی نظارتی بر این مدارس ندارد و هرکسی هرطور دلش بخواهد کار را پیش می برد. 
نقش پر رنگ رسانه ها
در پایان می خواهم به نقش رسانه ها اشاره کنم. متأسفانه در سال‌های گذشته شاهد کم کاری رسانه ها بوده ایم. رسانه دغدغه‌مندی نداشته ایم که بخواهد حداقل حرف های مربیان و بازیکنان را به گوش مسوولان برساند اما حالا با وجود رسانه هایی چون شما، این حرف ها گفته می شود و امیدواریم گوش شنوایی هم پیدا شود و در جهت رشد و تعالی فوتبال شیراز، به خصوص فوتبال پایه این شهر شاهد اتفاقات خوبی باشیم

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی