[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۸۶
  • دوره جدید

برق شیراز که نیست انگار برق کل ایران رفته، روزنامه شیراز نوین

     میثم محجوبی - شیراز نوین
تقریباً همزمان با پایان سال 99 نیم فصل نخست رقابت‌های این فصل لیگ آزادگان هم به پایان رسید و فردا هفته نخست دور برگشت رقابت‌ها هم شروع خواهد شد. شرایط خاص این سال باعث شد تا مسابقات با تأخیر زیادی شروع شده و به پایان برسد. دو تیم شیرازی حاضر در این مسابقات هم که شرایط متفاوتی در جدول دارند، فردا در شیراز و تهران به مصاف رقبای خود می‌روند.
تیم فجرسپاسی شیراز با هدایت علی اصغر کلانتری، نیم فصل نسبتاً با ثباتی را پشت سر گذاشت و همواره جایگاه خود را در بین مدعیان صعود حفظ کرد. هر چند در چند هفته پایانی، کمی کیفیت بازی‌های این تیم افت کرد و منجر به از دست رفتن شش امتیاز در سه هفته اخیر نیز شد.
در طول فصل با کلانتری در خصوص مسائل مختلف فجرسپاسی زیاد صحبت کردیم اما در این گفت و گو سعی کردیم به سراغ مسائل دیگر و خاطراتش برویم. 
او سال‌های طلایی فوتبال خود را در تیم برق شیراز سپری کرده اما در زمینه مربی‌گری، بیشتر با فجرسپاسی شناخته می‌شود. کلانتری بدون شک یکی از چند نام بزرگ و مشترک بین دو تیم محبوب شهر شیراز به شمار می‌رود که البته در دیگر تیم مهم شیراز در دهه‌های شصت و هفتاد شمسی هم حضور پررنگ و پرخاطره‌ای داشته است.
     اولین باری که عکستان در روزنامه‌ای چاپ شد را یادتان هست؟
-بله، خیلی خوب، سال 66 بود. زمانی که از تیم پیمان در دسته سه شیراز، به تیم عقاب نیروی هوایی آمده بودم. آن زمان مربی تیم، آقای خلیل صالحی بود. خیلی زود اسم من وارد لیست شد و در ترکیب اصلی قرار گرفتم. آن زمان در شیراز دو روزنامه خبر و عصر وجود داشت و اولین بار عکس من در روزنامه خبر چاپ شد و نوشته بودند که من در سه هفته متوالی، بهترین بازیکن لیگ شیراز شده‌ام.
     چه حسی داشتید؟
-همین قدر بگویم که ده پانزده تا از آن روزنامه خریدم و بین اقوام و آشنایان پخش کردم. قطعاً حس خیلی خوبی بود و همان عکس، از نظر انگیزشی خیلی روی من تأثیر گذاشت.
      لذت بخش‌ترین اتفاقی که در دوران بازی شما رخ داد چه بود؟
-حضور در مسابقات جام در جام باشگاه‌های آسیا با تیم برق در سال 76 و بازی با تیم پلیس عراق. هشت سال پس از جنگ و در شرایط خاص آن زمان، این دومین بار بود که یک تیم از ایران به کشور عراق اعزام می‌شود. سفر خیلی خوبی بود، مخصوصاً زیارت از بارگاه امام علی(ع) و امام حسین(ع) بسیار جالب و به یاد ماندنی بود. بازی رفت در ورزشگاه ارتش شیراز یک - یک شد، در بازی برگشت اما دو - یک باختیم. نیاز به یک گل برای صعود داشتیم و در دقایق پایانی هم بازیکنان ما یک موقعیت خیلی خوب را از دست دادند و متأسفانه حذف شدیم.
     و آزاردهنده‌ترین خاطره شما از فوتبال؟
-این که در دوران مربی‌گری‌ام در تیم‌های برق و فجرسپاسی، 4 بار تا آستانه صعود به لیگ برتر پیش رفتم اما زد و بندهای پشت پرده فوتبال، این موفقیت‌ها را از من گرفت.
     برای عید امسال چه برنامه‌ای دارید؟
-برنامه آنچنانی ندارم. متأسفانه هر چه به عید نزدیک‌تر می‌شویم، بیشتر دلم می‌گیرد، چون می‌بینم که خیلی از مردم ما در فقر و تنگدستی هستند. به این فکر می‌کنم که بعضی‌ها پول برای خرید تخم‌مرغ ندارند، چطور می‌خواهند برای زن و بچه‌شان لباس تهیه کنند؟ این چیزها برای من زجرآور است. وقتی می‌بینم بعضی بچه‌ها نمی‌توانند شب عید، نو نوار بشوند، خودم هم سعی می‌کنم خرید آنچنانی انجام ندهم. سال 99 هم که سال خوبی نبود برای مردم. بیماری از یک طرف و تورم از طرف دیگر، فشار زیادی به ملت وارد کرد. امیدوارم سال 1400 به لطف خدا اتفاقی بیفتد و خودمان هم کمک کنیم تا شرایطی ایجاد شود که فشار کمتری به قشر آسیب پذیر جامعه وارد شود. خیلی از تنگدستان به لطف و کمک مردم توانسته‌اند خودشان را سرپا نگه دارند. خیلی از همین فوتبالیست‌ها و مربیانی که به آن‌ها بابت گرفتن پول‌های میلیاردی انتقاد می‌کنند، خانواده‌هایی را تحت پوشش دارند. اگر مردم به هم کمک نمی‌کردند، الآن مشکلات خیلی بیشتر از این‌ها بود.
     کدام نقطه شیراز را بیشتر دوست دارید؟
-من یک باغچه کوچک اطراف سپیدان دارم که هر وقت آن‌جا می‌روم احساس خوبی دارم. باغچه کوچکی که نهال‌هایش را خودم کاشته‌ام و هر وقت دلم می‌گیرد می‌روم آن‌جا با آن‌ها درد دل می‌کنم. 
       به غیر از شیراز و حومه، کجای ایران را بیشتر می‌پسندید؟
-من شهر انزلی را خیلی دوست دارم. از همان زمانی که با تیم کما به انزلی می‌رفتیم، کنار اسکله انزلی را خیلی دوست داشتم و الآن هم اگر از من بپرسند کجا دوست داری بروی می‌گویم انزلی.
      بیشتر از شیراز که نه؟
-نه، تمام ایران دوست دارند به شیراز بیایند. من عاشق این شهرم.
        بهترین فوتبالیست شیرازی تمام تاریخ چه کسی بود؟
- نمی‌توانم پاسخ دقیقی بدهم، چون فوتبالیست‌های خیلی خوب زیادی داشتیم و در هر دهه‌ای، چند بازیکن درجه یک وجود داشته و نمی‌شود مقایسه دقیقی انجام داد. اما اگر از بین هم‌دوره‌ای‌ها و هم پست‌های خودم بخواهم از کسی نام ببرم، باید به آقای غلام بهرامی اشاره کنم. هیچ‌وقت فوتبالش از ذهنم خارج نمی‌شود و هنوز حرکاتش جلوی چشمم هست. بازیکن تیم ولی عصر که بعد به تیم برق آمد و فوتبالش چشم نواز بود. یک فوتبالیست محشر که در دوره خودش خیلی بهتر از کسانی بود که در تیم ملی بازی می‌کردند. بعضی بازیکنانی که در تیم ملی بازی می‌کردند به گرد پای او نمی‌رسیدند. من هر وقت با تیم کما مقابل برق بازی می‌کردم، محو فوتبال ایشان می‌شدم. یا اگر برق جایی بازی داشت، می‌رفتم روی سکوها  می‌نشستم تا بازی‌اش را ببینم. خیلی هم الگو گرفتم از حرکات پا به توپی که غلام بهرامی با سر بالا انجام می داد.
      چه فوتبالیستی به حق خود نرسید؟
- به غیر از غلام بهرامی که واقعاً به حقش نرسید، باید به محمد عباسی اشاره کنم که تا پای هواپیمای تیم ملی هم رفت اما نرسید. یا منوچهر نصرالهی با پاس‌های بی‌نظیرش و یا دروازه‌بان اعجوبه برق شیراز یعنی آقای رضا مهربانی که ایشان هم تا اردوی تیم ملی رفت و خط خورد. مشکل بزرگ آن زمان تیم ملی این بود که فقط بازیکنان پرسپولیس و استقلال به تیم ملی می‌رسیدند و خیلی به ندرت ممکن بود بازیکنی مثل سیروس قایقران یا علی افتخاری از تیم‌های دیگر به تیم ملی برسند. مطمئن باشید همین نفراتی که از تیم برق اسم بردم اگر عضو دو تیم تهرانی بودند، سال‌ها در تیم ملی بازی می‌کردند.
     حالا که دیگر برق نیست، چه حسی دارید؟
- برق که نیست انگار برق تمام ایران رفته. هر جا می‌رویم از ما می‌پرسند برق کجاست؟ اما جوابی نداریم بدهیم.
     برای فصل نقل و انتقالات چه برنامه‌ای دارید؟
- با چند بازیکن صحبت کرده‌ایم. این را بگویم؛ با این که تیم را خودم نبستم اما بازیکنان خیلی خوبی داشتیم. با این حال چند بازیکن مصدوم شدند و چند بازیکن هم جدا شدند، پس الآن فقط باید سعی کنیم که جای خالی آن‌ها را پر کنیم و خبری از تقویت تیم نیست. ما باید چند بازیکن جذب کنیم تا به همان شرایط اول فصل برسیم و به این شکل کارمان سخت است. متأسفانه با این وضعیت مالی، تیم‌های شیرازی فعلاً نمی‌توانند وارد نقل و انتقالات سنگین بشوند. البته ما همیشه با همین بضاعت مقابل تیم‌های متمول خیلی خوب کار کرده‌ایم و از این به بعد هم انشاالله همین‌طور ادامه می‌دهیم.
       به عنوان صحبت پایانی درباره بازی با تیم خوشه طلایی صحبت کنید.
- خوشه طلایی تیم خیلی خوبیست. بازی‌های این تیم را دیده و آنالیز کرده‌ایم. آن‌ها به خصوص در خط میانی خیلی خوب هستند و نسبت به تیم‌هایی که قبلاً دیده‌ایم، حریف سرسخت‌تری به نظر می‌رسند. با بچه‌ها هم صحبت کرده‌ایم که ابتدا باید خط میانی خوشه طلایی را از کار بیاندازیم و از همین طریق هم به آن‌ها ضربه بزنیم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی