[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۲۵
  • دوره جدید

علیه بوروکراسی، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 
شواهدی وجود دارد که ارتباط مستقیم عملیات‌های عمرانی را با وضعیت اقتصادی کشور نفی می‌کند؛ بدین معنا که در روزهای آفتابی اقتصاد هم نرخ تورم و شاخص فقر و فلاکت و فرایند فقیرترشدن مردم به‌صورت جسته و گریخته ادامه داشت و درآمدهای خارجی آنچنان که باید به سفره‌های مردم تزریق نمی‌شد. روزهایی را به یاد آوریم که بهای هر بشکه نفت به یکصد دلار می‌رسید و تنگنای تحریم‌ها بسان امروز این‌چنین طاقت‌فرسا و مهلک نشده بود. در همان روزهای نفت صد دلاری بود که بهای بنزین به‌عنوان یکی از مهم‌ترین حامل‌های انرژی به‌یک‌باره افزایش چندبرابری یافت و دلار یک‌هزار تومانی نیز مرزهای روانی را یکی پس از دیگری پشت سر گذاشت تا در کانال چهارهزار تومان با افزایش چندصدبرابری آرام گیرد... 

اگرچه پرونده اتمی ایران در شورای امنیت خاک می‌خورد اما طلای سیاه ایران همچنان پر طرفدار بود و بسیاری از کشورها از سر ناچاری با ما سودای معامله داشتند.
اما دوران آرامش نسبی به سر آمد و با به قدرت رسیدن دونالد ترامپ به عنوان دیکتاتور قرن شاهد هجمه حداکثری علیه ایران و ایرانیان شدیم. بازارهای جهانی رفته رفته خود را مهیای عبور از نفت ایران کردند؛ در حالی که ما به خوش بینی مفرطی مبتلا شده بودیم و صادرات نفت را درآمدی ابدی ارزیابی می‌کردیم.
در واپسین سال‌های سده، گره تحریم‌ها هر لحظه تنگ تر می‌شد و پیدا کردن خریداری که نفت ایران به بهای نازل تری از تعرفه‌های جهانی بخرد دشوارتر و غیر ممکن تر. حتی هم پیمانان همیشگی هم که بازارهای ایران دودستی به آنها تقدیم شده، از واهمه تحریم‌ها به نفت ایران روی خوش نشان ندادند و طلای سیاه عربی و روسی جای حامل‌های انرژی ما را گرفت. اما خوشبختانه در کشاکش این مشکلات بسیاری از پروژه‌های عمرانی در سال‌های اخیر تعطیل نشده و با شیب ملایمی در حال به بهره برداری رسیدن هستند.
فارس و شهر دیرینه شیراز یکی از استان‌ها و کلان‌شهرهای مهم ایران و خاورمیانه است که در سال 99 شاهد بهره برداری از پروژه‌های متنوعی بود. بزرگی و مقیاس پروژه‌هایی که اینک در مسیر کلنگ زنی و بهره برداری قرار می‌گیرند با دورانی که کشور در بهشت اقتصادی به سر می‌برد تا حدود زیادی برابری می‌کند و این رشد نسبی پدیده منحصر به فردی است که باید با نگاهی فراجناحی و کارشناسانه به آن نگریست. به یاد داشته باشیم که پروژه‌های بزرگ استانی و شهری در برهه ای به سرانجام می‌رسند که نرخ ارزهای خارجی تنش‌های لحظه ای و بی سابقه ای را تجربه می‌کند و به پایان رساندن طرح‌ها طبق برنامه زمان بندی شده عملیاتی دشوار و نفس گیر و شایسته تقدیر است.
در سالی که گذشت بسیاری از پروژه‌های بزرگ به بهره برداری رسید تا فرضیه ارتباط مستقیم رونق عملیات‌های عمرانی با وضعیت اقتصادی نفی شود. سهم عمده ای از این موفقیت به دلیل مانع زدایی برای جهش تولید بود. متأسفانه فرایند تولید و سرمایه گذاری در کشور ما در مهلکه بوروکراسی‌ها و مانع تراشی‌های بیهوده از دیرباز گرفتار آمده و این امر سبب شده تا فعالان بخش خصوصی با نگاهی تردید آمیز به مسلخ سرمایه گذاری وارد شوند. با به صفر رسیدن درآمدهای نفتی این مسئله مورد آسیب شناسی قرار گرفت و در پرتو مانع زدایی و ایجاد پنجره‌های مشترک از سوی دستگاه‌های مختلف ما توانستیم در سال 99 کارنامه نسبتاً مطلوبی در افتتاح پروژه‌های خرد و کلان داشته باشیم. البته این کارنامه با در نظر گرفتن به صفر رسیدن درآمدهای نفتی اندکی مطلوب ارزیابی می‌شود. در حالی که هنوز فرسنگ‌ها با ایدئال‌هایی که برای کشور مستعد و غنی ایران تعریف می‌شود فاصله داریم؛ کشوری که می‌تواند با توجه به پتانسیل‌هایی که در اختیار دارد، در زمره بهترین اقتصاد‌های جهانی قرار گیرد؛ به شرط آنکه منافع و مصلحت مردم بر هر چیزی مقدم باشد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی