[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۲۸
  • دوره جدید

معتاد یا بیمار ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

موضوع جمع‌آوری افراد معتاد در شیراز به یک موضوع فصلی تبدیل شده است و گاهی به این امر اقدام می‌شود اما اقدامات آنقدر که تبلیغی است، بازدارنده و درمانگر نیست؛‌ هرچند به دلیل پراکنده‌بودن شرح وظایف و بی‌نظمی در امور و نبود اعتبار برای به‌سرانجام‌رساندن موضوع خصوصاً در بحث اسکان و درمان بیماران اعتیاد، نباید انتظاری غیر از این داشت. از همان روزی که با هزار دلیل ثابت کردند معتاد بیمار است و مجرم نیست، فاتحه مبارزه با اعتیاد خوانده شد؛ چراکه مجوز خریدوفروش این بلا عملاً صادر شد و خرده‌فروشان به خودشان جرئت دادند داروی بیماران را سر وقت معین به معتادان بیمار(! برسانند. حالا به هر میزان که بخواهید، در شهر معتاد بیمار یافت می‌شود و آمار کشفیات پلیس مبارزه با مواد مخدر در شیراز و مجموعاً در استان فارس ارقام نجومی و فزاینده‌ای را نشان می‌دهد که خود این آمار دال بر توزیع وسیع مواد مخدر در کلان‌شهر شیراز مهاجرپذیر است... 

درواقع باید میزان کشفیات را سر سوزنی از بخش توزیع دانست و باید پذیرفت که دها برابر و شاید صدها برابر میزان کشفیات در حال توزیع است. 
خود توزیع موفق مواد مخدر صنعتی و سنتی دال بر افزایش تقاضا از سوی بیماران اعتیاد است. هرچه میزان کشفیات و توزیع بالاتر رود، به طور قطع تقاضا افزایش داشته است و افزایش تقاضا به معنای شکست برناجه‌های جامع مبارزه با اعتیاد خصوصاً در گروه‌های سنی پایین است. 
شهرداری، بهزیستی، پلیس، شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر و سایر نهادهای ذی ربط در این بخش فعال هستند اما فعالیت سوداگران مرگ یک یا دو قدم جلوتر است؛ چراکه آمارهای عرضه و تقاضا در گروه‌های سنی و دو جنس زن و مرد به شدت افزایشی است. 
موضوع کاهش تقاضا باید از گروه‌های سنی دبستان آغاز شود و در سایر سطوح آموزشی استمرار یابد. در اولین قدم باید از آموزش و پرورش انتظار داشت که در این راستا جدیت داشته باشد؛ هرچند همه دستگاه‌ها باید آموزش و پرورش را یاری کنند تا در راستای آگاه سازی موفق باشد. ما در بخش نظام وظیفه، جوانان کارشناس و کارشناس ارشد بسیاری داریم که در بخش‌های لازم از آنان استفاده نمی‌شود؛ درواقع انسجام و برنامه ریزی وجود ندارد. اگر برنامه محور بودیم، به جای توقع از سربازان کارشناس و کارشناس ارشد برای حضور در فعالیت‌های غیرضرور و بی حاصل دوساله، آنان را با برنامه‌های مدون به مدارس ارجاع می‌دادیم تا آگاه سازی را آغاز کنند. 
آگاه سازی کم هزینه ترین راه برای مقابله با اعتیاد است. ما در دو حوزه کاستی‌های عمدی داشتیم؛ یکی همین موضوع اعتیاد است که از سن پایه نسبت به مقابله با آن اقدام نکردیم و دوم موضوع بیماری‌های مقاربتی است. بیماری‌هایی که در کل می‌توانستیم با حداقل هزینه مانع گسترش آن شویم اما عمداً سد راه گسترش آن نشدیم و اجازه دادیم گروه‌های ترویج دهنده آسیب‌ها از فرصت و غفلت ما سوء استفاده کنند. 
در هر صورت بحث درمورد اعتیاد و آسیب‌های اجتماعی فرهنگی بسیار گسترده است و مدیران حوزه پیشگیری و فرهنگی اهل توجه به این مسائل نیستند. برگزاری جشنواره‌های بدون حاصل برای پرکردن فهرست‌ها و گزارش کار سالانه بزرگ‌ترین آسیب در این راستاست؛ سخنرانی پشت سخنرانی و البته افزایش آمار اعتیاد و کشفیات و تقاضا. تنها باید تأسف خورد که فرد معتاد یا همان بیمار فرضی از خیابان جمع آوری می‌شود اما دوباره به خیابان بازمی‌گردد؛ چراکه خیابان خانه معتاد است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی