[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۹۲
  • دوره جدید

مسافری از هند، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

در سازندگی و مدیریت بحران کارنامه چندان درخشانی نداریم. به خشم طبیعت که دچار شویم، روند سازندگی مناطق آسیب‌دیده ماه‌ها و سال‌ها به طول می‌انجامد. با گذشت بیش از سه دهه از جنگ تحمیلی، هنوز مناطقی در خرمشهر و آبادان و هویزه هست که جای تیر و ترکش بر تن رنجور آنها به جا مانده باشد. قحطی روغن و مرغ و نیازهای اولیه معیشتی گاهی آن‌قدر طولانی می‌شود که علاوه بر سنگ‌اندازی بر سفره‌های مردم، روی اعصاب جامعه نیز رژه می‌رود. در این شرایط سخت کووید 19 هم بی‌رحمانه بر مایی که کارنامه درخشانی در مدیریت بحران نداریم، می‌تازد و چالش‌هایی را که گریبان‌گیر ایرانیان مظلوم است، دوچندان می‌کند... 

اینک پس از کرونای چینی و انگلیسی با تهدید مهلکی به نام کووید 19 هندی روبه‌رو هستیم که می‌تواند فاجعه دردناکی را رقم زند؛ فاجعه ای که با شرایط پیش رو اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسد.
به سرآغاز بحران بازگردیم. وقتی که کرونا در سرزمین چشم بادامی‌ها قربانی می‌گرفت از سر انسان دوستی برای آنها ماسک ارسال کردیم و مرزهای هوایی با چین دیرهنگام بسته شد. پس از انتشار کووید 19 در نزدیکی پایتخت هم از قرنطینه آن شهر سر باز زدیم و به نظاره نشستیم تا وضعیت شهرها یکی پس از دیگری قرمز شود. شاید از یاد برده بودیم که این وضعیت سرخ به معنای جان سپردن پدران و مادران و فرزندان برومند این سرزمین است. پس از عبور از سه پیک متوالی و مرگ‌بار، دریافتیم که باید مرزهای هوایی را با دقت بیشتری رصد کرد و این بیماری مشکوک با گذشت چند روز می‌تواند همه شهرها و روستاها را آلوده کند. به همین دلیل مرزهای هوایی را با دقت بیشتری رصد کردیم؛ غافل از آنکه نسخه کووید 19 بریتانیایی از مرزهای جنوب غربی بر ما می‌تازد. پس از گذت مدت کوتاهی کرونای انگلیسی هم به ایران آمد و رخت ماتم و عزا فراگیرتر شد.
ما در موج‌های اول بیماری توانسته بودیم ویروس ویرانگر را با قرنطینه‌های 7 تا 14روزه مهار کنیم. اما در کلان شهر شیراز تعطیلی سه هفته ای اصناف تنها توانست وضعیت را از شرایط قرمز به نارنجی پررنگ تغییر دهد. این در حالی است که پس از حکم فرمایی کرونای انگلیسی هنوز بسیاری از بیمارستان‌ها با بحران کمبود تخت‌های آی سی یو و کپسول اکسیژن و مهم تر از همه فرسودگی جان فرسای کادر درمان مواجه هستند و شمار قربانیان کووید 19 در کشور 3رقمی است. با این تفاسیر روزهای سیاهی را در نظر بگیریم که کرونای هندی از آسمان و زمین و دریا مرزهای ایران را درنوردیده و قربانیان انبوهی را از میان ما امتخاب می‌کند.
بیماری کووید 19 در همان موج‌های اول نشان داده بود که سرانه تخت‌های بیمارستانی ما همخوانی چندانی با جمعیتمان ندارد و در صورت بروز هرگونه پاندمی با فاجعه انسانی بزرگی روبه‌رو خواهیم شد. البته در شرایط فعلی نیز مرگ و میر هموطنان ما دست کمی از هندوها ندارد؛ چراکه با در نظر گرفتن فاصله جمعیتی، میزان مرگ و میر ایرانیان در بحرانی ترین شرایط جهانی قرار دارد و باید به فکر راهکارهای اساسی و بنیادین برای مقابله با بجران بود. متأسفانه در این شرایط دورنمای واکسیناسیون سراسری هم در کشور چندان روشن نیست و در پی محقق نشدن وعده‌های پی در پی مسئولان نمی‌توان به ایمنی جمعی با استفاده از واکسیناسیون سراسری امید بست. از سوی دیگر ترس و واهمه بسیاری از مردم از بیماری کووید 19 فرو ریخته و بسیاری از تجمعات و دورهمی‌ها و محافلی از این دست پابرجا هستند.
در این شرایط اگر کرونای هندی هم در ایران فراگیر شود، فاجعه ای به وقوع خواهد پیوست که تاریخ از آن به عنوان سیاه ترین روزهایش یاد می‌کند. با توجه مثبت شدن تعدادی از تست‌ها به کرونای هندی در اقصی نقاط ایران و همچنین با توجه به شکست‌های پیشین، به نظر می‌رسد که شیوع این گونه از کووید 19 هم در کشور دیر یا زود به وقوع خواهد پیوست. بنابراین باید با راهکارهایی نظیر حفظ فاصله گذاری اجتماعی بیشتر و رعایت همه پروتکل‌های بهداشتی از پس بیماری قرن برآییم. امروزه در کنار بحران‌های عدیده ای که در زمینه معیشت با آن روبه‌رو هسیتم، با چالش جان‌فرسایی به نام نبرد برای زنده ماندن دست و پنجه نرم می‌کنیم. پاندمی کرونای هندی در ایران اجتناب ناپذیر است. در خانه بمانیم؛ چراکه در سازندگی و مدیریت بحران کارنامه درخشانی نداریم و مردم به سادگی جان می‌سپارند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی