[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۹۵
  • دوره جدید

صنعت سست، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار

خودروسازان برای بار دیگر سودای افزایش قیمت دارند. در راستای تحلیل عملکرد غول‌های خودروسازی ایران، با این نکته روبه‌رو می‌شویم که ساختار این صنعت دچار رخوت و درجازدگی و انفعال شده و صنعتگران همچنان به تولید محصولاتی که چند دهه از تولدشان می‌گذرد، ادامه می‌دهند؛ اتومبیل‌هایی که در کشورهای مبدأ به موزه‌های تاریخ خودرو پیوسته‌اند و دیگر در خیابان‌های فرانسه، کره و چین هیچ نشانی از آنها یافت نمی‌شود. با وجود این خودروسازان ما با اندکی تغییرات ظاهری به تولید تاریخ‌مصرف‌گذشته‌ها ادامه داده و با وجود ناخرسندی پلیس، وزارت بهداشت و و مهم‌تر از همه مردم، نشانی از تعطیلی یا جایگزینی خطوط تولید آنها دیده نمی‌شود...

خوشبختانه سخت‌گیری و پافشاری پلیس سبب شد خودروسازان ملی موظف به رعایت حداقل مؤلفه‌های ایمنی شوند و بدین وسیله اندکی از تقصیر آنها در تلفات جاده ای ایران کاسته شود.
اما برای تحلیل عملکرد خودروسازان نباید یک طرفه به قضاوت نشست و گرفتار هجمه‌های احساسی شد. مسلم است که همه صنایع با بی ثباتی ارزهای خارجی، افزایش حقوق کارگران و صعود نرخ بیمه چاره ای جز افزایش بهای محصولات نخواهند داشت؛ این در حالی است که تعطیلی خطوط تولید اتومبیل‌هایی که تیراژ انبوه دارند، با افزایش نرخ بیکاری و فراگیری بحران‌های مدنی در جامعه مقارن خواهد بود. بنا بر آمار ارائه شده، بیش از پنج‌میلیون نفر به صورت مستقیم و غیرمستقیم در صنایع خودروسازی اشتغال دارند. به همین دلیل تعطیلی ناگهانی و بدون برنامه کارگاه‌های کوچک و کارخانه‌های کلان شوک گسترده ای به جامعه وارد می‌کند و بیش از آنکه برای جامعه ایران مثمر ثمر واقع شود، مسبب بروز بحران‌های مضاعف خواهد شد. به همین دلیل باید در این زمینه با هوشمندی و درایت پا به عرصه عمل گذاشت و از اتخاذ تصمیم‌های هیجانی و شتاب زده 
خودداری کرد.
با در نظر گرفتن این موارد درمی‌یابیم صنعت خودروسازی ایران برای انقلاب صنعتی نیازمند حمایت‌های همه جانبه دولت و دعوت از سرمایه‌های بخش خصوصی است. نمی‌توان از نارضایتی مردم و تلفات جاده ای حاصل از تقصیر خودروهای بی کیفیت به راحتی چشم پوشی کرد. صنعت خودروسازی ایران برای عبور از بحران نیازمند هوای تازه است و باید با شیب ملایمی برای جایگزینی و به روزآوری خطوط تولید کهنه و تاریخ مصرف گذشته همت گماشت.
با نگاهی گذرا به خیابان‌های ایران درمی‌یابیم که محصولات پس از برجام منحصر به طبقه میانی و متمول جامعه شده‌اند و با وجود وعده‌هایی که شاهد بودیم، قشر فرودست اقتصادی همچنان باید از خانواده پرایدها و پژوهای تاریخ مصرف گذشته استفاده کنند. این در حالی است که بسته‌های حمایتی و وام‌هایی که از سوی صنایع برای تقویت بنیه خرید مردم عرضه می‌شود هم دست کمی از بهره‌های نجومی بانک‌ها ندارد. 
در کنار همه این‌ها امروزه میزان ایمنی و استاندارد اتومبیل‌های تولید داخل با قیمت آنها رابطه مستقیمی ایجاد کرده است؛ در حالی که خط قرمز ایمنی و استاندارد باید فارغ از قیمت خودروها برای تمامی نیرو محرکه‌ها به صورت کلی در نظر گرفته شود و شاید با اتخاذ این راهکار، بتوان از آمار تلفات جاده ای که خودروها مسبب آنها به شمار می‌آیند، اندکی کاست.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی