[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۹۰
  • دوره جدید

گره‌های اقتصاد شهر، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

یکی از وظایف مهم نظام شورایی بهبود روند سرمایه‌گذاری بخش‌های خصوصی داخلی و خارجی در اقتصاد شهری است. این پرسش مطرح است که نظام شورایی در کدام بخش‌ها موفق به جلب و جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی شده و تأثیر آن بر اقتصاد شهری تا چه میزان موفق بوده است. تسهیل در این امور به‌طور حتم در رشد اشتغال مؤثر است و باعث می‌شود به‌جای تجمیع نیروی انسانی در شهرداری، بخش‌های خصوصی فعال و بار هزینه‌ها از دوش بودجه شهرداری برداشته شود. اما همان‌طور که ملاحظه می‌شود، بار اشتغال بر دوش شهرداری و درآمدهای حاصل از جیب مردم است...

باید به این نکته توجه نمود که تجمیع نیروی انسانی در شهرداری یکی از عوارض منفی ستادهای انتخاباتی است که باید و به ناچار نیروهای فعال در این ستادها به خواست مشارکت کنندگان مالی جذب بدنه شهرداری شوند. حالا در شهرداری‌ها تجمیع نیروی انسانی بدون کارایی وجود دارد و معمولاً پست‌ها در اختیار نیروهایی است که با سفارش همین ستادها وارد شهرداری شده اند و سلیقه‌ها جای تخصص گرایی را گرفته است. بنا به اخبار منتشره، پست‌های خالی در شهرداری بسیار و نیروهایی که نمی‌توانند در این پست‌ها به کار گیری شوند، بسیارند. 
اگر گروه‌های سیاسی واردشده به شهرداری‌ها به فکر تسهیل امور مردم و رشد و شکوفایی اهداف عمرانی هستند، باید از این رویه غلط دست بردارند. استفاده از نیروهای مشاور برای بهبود امور یک بحث است و استفاده از نیروهای بلاتصدی در شهرداری‌ها بحث دیگری است که باید به آن پرداخته شود. این عیب بزرگ، خاص این دوره از فعالیت در شهرداری‌های کشور نیست، که در دوره‌های گذشته شدت بیشتری داشته و امروز شهرداری‌ها را با بحران مالی و استخدامی مواجه نموده است. برخورد کرونا با موضوع اشتغال کارها را برای شهرداری‌ها سخت تر نموده است؛ چراکه هزاران نفر در این مجموعه شهری تجمیع شده اند و نمی‌توان در این شرایط بحرانی و جنگ بیولوژیک عذر آنان را خواست. 
اهداف شوراها کاملاً در توسعه و اقتصاد شهری تعیین شده است. متأسفانه عدم شکل گیری دیپلماسی اقتصادی یکی از سخت ترین ضربات را به مدیریت شهرها وارد نموده است؛ آنجا که راه‌های برون رفت از این تنگنای اقتصادی به ایجاد ارتباط سیاسی دوسویه با جهان بستگی دارد و قطع روابط سیاسی با جهان و تضاد اندیشه‌ها بر این داستان مضاعف شده است. 
ما با کشورهای مختلفی پیمان خواهرخواندگی داریم و باید در قالب این روابط فرهنگی بتوانیم تمایلات اقتصادی را دنبال کنیم؛ چراکه یک سفیر فرهنگی باید بتواند تمایلات اقتصادی را دنبال کند و به طور قطع روابط فرهنگی، یک پیوند اقتصادی بین ملل جهان ایجاد می‌کند؛ چراکه اقتصاد هنر یکی از برجسته ترین رویه‌های بهبود شرایط اقتصادی شهر است و با رونق محصولات فرهنگی و تبادل آن گامی بزرگ و ارزنده در سایر حوزه‌های اقتصادی 
برداشته می‌شود. 
اگر موضوع ویروس کرونا را کنار بگذاریم، قبل از این بیماری سخت هم شرایط برای رونق اقتصاد هنر مهیا نبود. نه کارناوال و نه کنسرت بزرگی در شهرهای ایران به صورت تقویمی ملاحظه نمی‌کنیم. موزه داری یک مسئله فراموش شده است. گالری داران نیز در عزلت به سر می‌برند. برگزاری جشنواره‌های بزرگ می‌تواند برای معرفی داشته‌های فرهنگی مؤثر باشد اما از این توان دریغ شده و می‌شود. 
غیر از مقوله فرهنگ باید به فکر اقتصاد شهرها بود. اقتصاد در شرایطی بهبود می‌یابد که هم اخلاق کسب و کار رعایت شود و هم تبادل اقتصادی مناسبی با ملل جهان داشته باشیم.
کارها چندان پیچیده نیست و می‌توان به جرئت گفت هر بچه ای می‌تواند از آن سر دربیاورد، اما کارها در یک جایی گره خورده تا اقتصاد شهرها فلج شود. 
این پرسش مطرح می‌شود که امروزه اقتصاد شهرها غیر از جیب مردم، از کجا تأمین می‌شود؟ فروش زمین، اوراق مشارکت و بدهکاری شهرداری‌ها، فشار بر عوارض در شرایط رکود و ساخت و سازهایی که رونق چندانی ندارد. در واقع کارستان سخت و دشوار شهرداری‌ها در دوران بی پولی و فشار اعتبارات جاری، برون رفت از بحران مالی است. شوراها اما در این داستان مقصر اصلی هستند؛ شوراهایی که تشکیل شدند تا کار مردم را به مردم واگذار کنیم اما این بالانشینی به تحمیل هزینه‌های دیگری ختم شد و باید دید هزینه‌های تشریفاتی و جلسات غیرمؤثر نظام شورایی چگونه بر دوش اعتبارات جاری شهرداری‌ها سنگینی می‌کند. شوراهایی که باید از سوی مردم و به وکالت از مردم کارهای مردم را تسهیل می‌کردند؛ اما امروز گره‌های شهری همچنان به قوت خود باقی است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی