[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۹۵
  • دوره جدید

در تمنای آرامش، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

بحران‌های اقتصادی خوشه‌های خشم را آبیاری می‌کند. با نگاهی به ازدحام مراجع قضایی و پرونده‌هایی که در حوزه ضرب و جرح به وقوع می‌پیوندند، درمی‌یابیم که بسیاری از مردم آرامش و سعه صدر خود را از دست داده‌اند و گروهی از افراد پیرامونی ما منتظر جرقه‌ای هستند تا خشم انباشته و فروخورده‌شان را به‌یک‌باره آشکار سازند. متأسفانه درصد قابل‌توجهی از افرادی که به قصاص نفس محکوم می‌شوند، فقط به دلیل خشم آنی دست به دیگرکشی زده و در پرونده قبلی آنها نشانی از شرارت و قصد قبلی برای جنایت به چشم نمی‌آید و در نهایت قصاص می‌شوند...

کارشناسان برای مقابله با این پدیده شوم تمرین‌های مراقبه را توصیه می‌کنند. با این همه به یاد داشته باشیم که انسان در آموزه‌های رفیع دینی و اصالت‌های تمدنی، همواره دعوت به خویشتن داری و پرهیز از تصمیمات شتاب زده شده است.
اما متأسفانه گروهی از جامعه در مواجهه با کوچک ترین ناملایمتی، تیغ از نیام صبر برکشیده و بی محابا واکنش‌های جبران ناپذیری از خود نشان می‌دهند. برای مقابله و دفع انرژی‌های منفی که موجب عصیانگری آتش خشم می‌شود، راه‌های زیادی پیش روی ما قرار گرفته که یکی از آنها تخلیه انرژی به واسطه ورزش است. فعالیت‌های ورزشی نقش مثبتی در سلامت داشته و می‌توانند با تخلیه هیجانات، درون مایه انسان را به آرامش برسانند. اما متأسفانه در دورانی که هنوز آتش کرونا بر جوامع انسانی این چنین نیفتاده بود، در ورزشگاه‌ها خلق و خوی جوانمردی آنچنان که شایسته است شنیده نمی‌شد و گروهی از تماشاگران فضای آن را به دشنام و عقده گشایی آلوده می‌کردند.
در چنین شرایطی چگونه می‌توان انتظار داشت که محیط ورزشگاه‌ها برای ورود خانواده‌ها مناسب سازی شود و همه اعضای خانواده توانایی تماشای یک مسابقه لذت بخش را در محیطی سالم داشته باشند؟ جو خشم آلود جامعه و ورزشگاه‌ها در برهه ای شکل نگران کننده ای به خود می‌گیرد که پس از پایان بازی نیز شاهد آسیب محیط پیرامون ورزشگاه‌ها و اموال خصوصی و عمومی هستیم. به یاد داشته باشیم که بحران کووید 19 به خوشه‌های خشم و افسردگی و ناکامی‌ها و بحران اقتصادی دامن زده و اگر محیط ورزشگاه‌ها را یک جامعه کوچک ارزیابی کنیم، در آینده ای که از مهلکه این بحران رهایی یابیم، شاهد محیطی به مراتب آلوده تر از قبل خواهیم بود. برای مقابله با این مسئله باید راهکارهای همه جانبه ای را در دستور کار قرار داد. اگرچه واکنش سریع نیروهای برقرارکننده نظم می‌تواند نقش بازدارندگی مؤثری ایفا کند، اما برای فرونشاندن زبانه‌های آتش خشم باید از صاحب نظران، کارشناسان امور اجتماعی و روان شناسان بهره گرفت. با نگاهی به تاریخ درمی‌یابیم که ایرانیان همواره ملتی آرام، صلح جو، با متانت و خویشتن دار بوده اند و نشانه‌ خشم‌های درونی آنان باید جدی گرفته شود.
برای فرونشاندن آتش خشم باید به درک عمیقی از میزان اهمیت مسئله دست یافت و سرمایه گذاری وسیعی در مقابله با آن انجام شود. در این میان رسانه‌های جمعی از قدرت تأثیرگذاری شگفت آوری برخوردار هستند؛ چراکه مدیوم‌های رسانه ای می‌توانند در جهت گیری رفتارهای آحاد جامعه تأثیرگذار باشند و آنها را به شکل و فرم ایدئال نزدیک کنند. چنانچه یک رسانه از برنامه‌های مفرح و طنز محروم شود و جای خود را تنها به پوشش حوادث ناگوار در اقصی نقاط جهان بدهد، چگونه می‌توان انتظار داشت که مردم آن جامعه خوشه‌های خشم را در ضمیر نهان و آشکار خویش درو نکنند؟ یکی از نقش‌های مهم رسانه‌های جمعی همانا تلطیف فضای عمومی و تزریق آرامش به جامعه خواهد بود. بحران‌های اقتصادی خوشه‌های خشم را آبیاری می‌کند. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی