[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۸
  • دوره جدید

کارنامه ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

وقتی در امر تبلیغات توفیقی نداریم،‌ این پرسش مطرح می‌شود که در امر اداره امور کشور، شهرها و روستاها چگونه توفیق به دست خواهیم آورد؟
روش‌های تخریب طرف مقابل در روزهای پایانی دولت یا شوراها یک ابزار کند و بدون کارایی است. دولت‌ها و شوراها با کارنامه گذشته خود می‌توانند بهترین سهم را در شور انتخاباتی و افزایش مشارکت‌ها داشته باشند و اگر ما امروز نگران مشارکت مردم در امر انتخابات هستیم، این نگرانی را باید در کارنامه اقتصادی‌سیاسی دولت و نهادهای شورایی جست‌وجو کرد.
امروز شاید عدم مشارکت برای برخی یک رویداد موفقیت‌آمیز باشد اما فردای آنان را تضمین نمی‌کند...

هرچند آیتم جدید اعضای قدرت بزن و دررو است اما در هر مسیری کوچه بن بستی هم وجود دارد.
به ترکیب هرم قدرت که نگاه می‌کنیم، آن را چرخشی و درون گرا می‌یابیم. مدیرانی که از چهل سال پیش مدیریت را تجربه کرده اند و اقتصاد خرد وکلان را در سطوح ملی و منطقه ای به این روز انداخته اند، همچنان در صف ایستاده اند. رد صلاحیت گسترده در سطح مجلس دهم و به هنگام ‌برگزاری انتخابات یازدهم‌ مجلس زنگ خطری جدی بود که در شورای پنجم نیز نواخته شد. در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم نیز این زنگ خطر نواخته شد. شمار قابل توجهی از داوطلبان قدرت رد صلاحیت شدند. از داوطلبان ‌با درجه‌های بالای نظامی گرفته تا رؤسای سابق جمهور و مدیرانی که در سطوح بالای قدرت سهمی داشته و دارند.
انگار اقتصاد سیاسی نه به قرارگاه‌های سازندگی رحم کرده و نه به نهاد‌های نظامی و شوراهای تشخیص مصلحت و حتی شوراهای شهر و روستا. حالا بیش از آلودگی بیولوژیک در حوزه کووید ۱۹، باید نگران آلودگی و انحراف اقتصادی افراد بود که تمامی مصادیق انحراف به انحراف اخلاق و شکست فرهنگ بازمی‌گردد.
فرقی نمی‌کند در کدام نهاد نظامی، سیاسی یا اقتصادی کار می‌کردید؛ چراکه تفاوت در رعایت تقوای الهی است که به جرئت می‌توان گفت در رد صلاحیت‌ها به وضوح آشکار گردید. حالا مشارکت سیاسی در یک طرف ترازو و سلب اعتماد از سیاسیون در طرف دیگر قرار دارد و انگار طرف سلب اعتماد بسیار سنگین تر است. در واقع کارنامه چهار دهه گذشته بسیار پرسش برانگیز و مبهم است. پرسش‌هایی از این دست که در مناظره‌های طرفین سیاسی به صورت بین المللی در حال پخش است و طرفین به جای ارائه برنامه اقتصادی و اجتماعی و ایراد از برنامه‌های یکدیگر در حال برملا کردن فساد‌های اقتصادی و بازگو نمودن شکست اخلاق و انصاف در جامعه هستند. به کجا چنین شتابان؟  

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی