[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۲۵
  • دوره جدید

جزیره پوگلیا یکی از نفرین شده‌ترین جاهای دنیا، روزنامه شیراز نوین

جزیره پوگلیا یکی از پرحاشیه‌ترین جزیره‌ها در سرتاسر جهان می‌باشد که طبق گفته‌ها و شنیده‌ها، ارواح سرگردان در آن وجود دارند،اما به چه دلیلی؟
به گزارش نمناک، مکان‌های زیبای زیادی در دنیا وجود دارند که با وجود همه جذابیت‌هایشان به صورت متروک رها شده‌اند و مردم جرئت رفتن به آنجا را ندارند، یکی از این مکان‌ها جزیره‌ای کوچک و نفرین شده به نام پوگلیا است که بین ونیز و لیدو در شمال ایتالیا قرار گرفته است. این جزیره به دلیل وقایع عجیبش یکی از شوم‌ترین مکان‌های دنیا و به جزیره تبعیدی معروف است و بر اساس داستان‌های محلی صدای ارواح در آن به گوش می‌رسد و هر کسی به این جزیره نفرین شده برود یا می‌میرد و یا روانی و دیوانه می‌شود، به همین خاطر است که حدود 200 سال است مردم از ترس ارواح به این جزیره نزدیک نمی‌شوند.
علت تبدیل شدن جزیره پوگلیا به جزیره روح‌های سرگردان
جزیره پوگلیا اولین بار در سال 421 بعد از سرنگونی قلمروی رومانی‌ها کشف شد و بسیاری از مردم از طبقه مرفه جامعه از شهر‌هایی مثل «پادوا» و «استه» به این مکان می‌آمدند تا بتوانند پناهگاهی برای خودشان داشته باشند زیرا از آن جایی که این ناحیه خیلی کوچک بود، دشمنان آن را مورد حمله قرار نمی‌دادند. بعد از این ماجرا حدود چند قرن، گروهی از مردم با آرامش کامل در این ناحیه زندگی کردند اما در سال 1379 تحت حمله بعضی از گروه‌های «جنوآ» قرار گرفت و بعضی از ساکنان این ناحیه، به جزیره جیودکا رفتند، به همین دلیل این جزیره تا سال‌ها خالی باقی ماند. در سال 1645 حدود 5 گروهک نظامی ‌برای مراقبت از این منطقه آمدند که از طرف دولت وقت تعیین شده بودند.
در این جزیره کوچک در تالاب ونیز حوادثی رخ داد که سرنوشت تلخ و مخوف را برایش رقم زد. سرگذشت جزیره با قربانیان طاعون گره خورده است و این بیماری این جزیره را به این حال و روز انداخته است. اولین اپیدمی ‌طاعون در سال 1347 در سیسیلی اتفاق افتاد و تا سال 1348 به ونیز سرایت کرد و حدود نیمی ‌از جمعیت ونیز در اثر این بیماری جان خودشان را از دست دادند.
در سال 1793 آمار زیادی از طاعون در این ناحیه گزارش شد. مسئولان برای مهار بیماری افراد بیمار را از مردم سالم جدا کردند و این ناحیه را برای افراد بیمار به یک مکان برای قرنطینه تبدیل کردند.
ترس از انتشار بیماری باعث شده بود که هر کس که کوچک‌ترین علائم بیماری را هم داشت، به جزیره پوگلیا برود. در واقع دلیل این که بیماران را به این جزیره می‌فرستادند، این بود که می‌خواستند آن‌ها را بکشند. هر کس که در این جزیره بر اثر بیماری فوت می‌شد را می‌سوزاندند و هرکس هم که بیماری‌اش شدت می‌گرفت زنده زنده می‌سوزاندند.
تقریباً در این برهه زمانی، 160 هزار نفر در این جزیره جان خود را از دست دادند و به عقیده مردم این منطقه هنوز روح آن‌ها در این جزیره سرگردان است. جزیره پر از اجساد سوخته بیماران شده بود و شرایط روز به روز بدتر می‌شد اما بالاخره روزهای سخت تمام شد.
اتفاق‌های مخوف جزیره پوگلیا
اتفاق‌های مخوف این جزیره با تمام شدن اپیدمی ‌طاعون هم تمامی ‌نداشت و در سال 1922 ساختمان‌های نیمه کاره پوگلیا دوباره بازسازی شدند و دولت تصمیم گرفت از بیمارستان‌های جزیره برای نگهداری بیماران روانی استفاده کند. دولت هر کس که بیمار می‌شد را به این جزیره می‌فرستاد تا بتواند برای خودش، زندگی دست و پا کند اما حقیقت چیز دیگری بود. در واقع آن‌ها این بیماران را مناسب برای بستری کردن نمی‌دانستند و از آن‌ها به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده می‌کردند.
ادامه دارد ...

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی