[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۷۱
  • دوره جدید

آینده‌سازان، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

هشت سال نبرد تن‌به‌تن و چهل سال جنگ روانی، هر ملتی را دل‌خسته و درمانده می‌‌کند. اما مردمان این مرزوبوم چگونه در برابر همه موشک‌باران‌‌ها و آتش فرهنگ‌‌ستیزی‌‌ها و هجمه‌‌های هویت‌‌ستیزانه، سرفرازانه دوام آورده‌‌اند؟ شاید پاسخ این پرسش در دل تاریخ نهفته باشد. به گواه مورخان و خوانش افسانه‌‌ها، ما هیچ‌‌گاه در برابر دشمنان و متجاوزان سر ذلت به اطاعت فرو نیاورده‌‌ایم و در مهلک‌ترین پیچ‌‌های تاریخی هم با فرازهای ماندگاری نظیر سربداران، سلحشوران جنگل، دلیران تنگستان، آرش‌‌های کمانگیر، کاوه‌‌های آهنگر و رزمندگان هشت سال دفاع مقدس روبه‌رو هستیم...

با وجود این در برهه معاصر جنس نبردها تغییر ماهیت داده ‌اند و به جای رویارویی در خاکریزها، در جبهه‌‌‌های روانی و اقتصادی به جنگ تن به تن با تورم و فساد و رانت مشغول هستیم.
حنگ نرم همیشه از بسترهایی آغاز می‌شود که از پتانسیل‌های بالایی برخوردارند. در دانشگاه‌ها بهترین و پرتوان ترین نیروهای علمی کشور که آینده سازان این مرز و بوم به شمار می‌روند، پرورش می‌یابند و طبیعی است دسیسه‌های زیادی در کمین این آوردگاه ارزشمند جولان دهند. غافل از آنکه اهالی دانشگاه در همه بزنگاه‌‌‌های تاریخی پشتیبان محکمی ‌برای آرمان‌‌‌های کشور بوده ‌اند و خواسته‌‌‌های مشروع آنان ریشه در حس دلسوزی و وطن ‌پرستی‌‌شان داشته است. در نظر داشته‌ باشیم در انزوا ماندن دانشگاه و دانشجو به نفع ایران نیست. مجامع دانشگاهی همواره آبستن تبلور اندیشه و زمینه‌ ساز شکوفایی علمی ‌بوده ‌اند و با توسل به خلاقیت و نوآوری‌‌‌های آنان بسیاری از چالش‌های پیش روی کشور به فرصت تبدیل شده است. از این رو، سرآمدان و اندیشمندان جوامع در حوزه‌‌های‌ مختلف باید تمامی‌ تلاش خود را برای ایجاد رابطه تعاملی با مراجع دانشگاهی معطوف داشته و در پرتو خلاقیتی که در اذهان اقشار جویای علم نهفته است، به دستاوردهای شگرفی دست یابند.
پیوند صنعت با محافل دانش ‌بنیان هم یکی از اصلی ‌ترین شاخصه‌های رشد به حساب می‌‌آید. متأسفانه بسیاری از دانشگاه‌های ایران از لحاظ اختصاص بودجه‌‌‌های پژوهشی در مضیقه شدیدی قرار دارند و هرساله استعدادهای بسیاری از جوانان این مرز و بوم، به دلیل کمبود سخت ‌افزارها و نرم ‌افزارهای پژوهشی به هدر می‌‌رود. این در حالی است که در تشکل‌‌‌های صنعتی، اعتبارات مناسب‌ تری به مباحث پژوهشی اختصاص یافته و زمینه را برای برقراری همکاری پایدار میان دانشگاه‌‌ها و غول‌‌های‌ صنعتی مهیا می‌سازد. البته این رویکرد، رابطه‌ ای‌ برد- برد است. متولیان چرخه تولید با سرمایه ‌گذاری در مباحث پژوهشی، به عواید شگفت انگیزی دست یافته و دانش‌ پژوهان، فرصتی برای متجلی ساختن اندوخته‌های ذهنی خود می‌‌یابند.
در زمینه‌‌‌های سیاسی نیز فعالیت‌های دانشجویی از اهمیت زیادی برخوردار است. آنها به واسطه سال‌‌‌هایی که به مطالعه و پژوهش پرداخته‌ اند، دارای جهان ‌بینی عمیقی نسبت به رویدادهای داخلی و بین ‌المللی بوده و با نگاهی میهن ‌پرستانه و دلسوزانه، وقایع اتفاقیه را رصد می‌‌کنند. همچنین اهالی دانشگاه از حافظه تاریخی خوبی برخوردارند و از سیاستمداران مصرانه می‌خواهند به وعده‌‌‌های انتخاباتی خود جامه عمل پوشانده و از آنها همانند مدعی ‌العمومی‌ خردمند، مطالبه ‌گری می‌‌کنند. به همین دلیل است که گروهی از سیاستمداران، چندان از جلسه‌‌‌های پرسش و پاسخ دانشجویی استقبال نمی‌‌کنند و فقط خواستار حضور جریان‌‌های‌ موافق و همسو در کنفرانس‌ها هستند. حضور دانشجویان در عرصه‌‌‌های دینی و مذهبی هم مسبب جریان‌‌‌های مثبتی در بطن جامعه و دانشگاه و حوزه خواهد شد. شناخت دانشجویان از مضامین یکتاپرستی و ادیان الهی برخاسته از دلایل انکارناپذیری است که در پی سال‌‌ها پژوهش و مطالعه به دست آمده و به سادگی توسط جریان‌های فرومایه و ضدارزشی از میان نخواهد رفت. به یاد داریم در سال‌هایی که ملت ایران به قصد براندازی رژیم طاغوت قیام کرد، دانشجویان همواره در صف مقدم مبارزه با مظاهر استعمار و استثمار قرار داشتند و اندیشه‌‌‌های آنان در جامعه در قالب افشاگری‌‌ها، روشن‌‌گری‌ها و انتشار شب‌‌نامه‌‌ها از طرف عموم مردم پذیرفته می‌‌شد.
همه این نمونه‌ها، فقط گوشه ‌ای ‌از ضرورت حضور و بهره ‌گیری از اقشار دانشجو و دانش ‌پژوهان جوان در عرصه‌‌‌های اجتماعی و سیاسی و صنعتی و دیگر زمینه‌‌هاست. چنانچه آنها فرصتی برای حضور و فعالیت در محافل غیردرسی نیابند، با گذشت دوران به انزوا و حتی انحطاط فکری دچار شده و رفته رفته، جوانه‌‌‌های خلاقیت و امید در وجودشان خواهد خشکید. دانشجوی منفعل امروز، مدیر بی‌کفایت فردای کشور خواهد بود. باید موقعیتی مهیا ساخت تا آنها رفته رفته به بلوغ فکری و رفتاری دست یافته و در آینده نزدیک سکان هدایت کشور را در عرصه‌‌‌های صنعتی، سیاسی، اقتصادی و دیگر مؤلفه‌‌‌های جاری به دست گیرند. ارکان رفیع اقتصاد مقاومتی تأکید فراوانی بر استفاده از ظرفیت‌ها و توانمندی‌‌‌های داخلی دارند و چه پتانسیلی بهتر و برنده ‌تر از اقشار جوان دانشگاهی خواهد توانست نیازهای کشور را با نگاهی میهن پرستانه و ارزش ‌مدارانه برآورده سازد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی