[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۹
  • دوره جدید

خاموشی اعتماد ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

در وزارت نیرو نیز مانند سایر وزارتخانه‌ها تورم دکترمهندس داریم و محصول این حضور رانتی خاموشی‌های پی‌درپی است. چگونه می‌توان باور کرد این حجم از دکترمهندس‌ها برنامه‌ای برای توسعه شبکه‌ها نداشته‌اند و امروز در این فلاکت انرژی 
قرار گرفته‌ایم. 
واقعاً جای خجالت دارد؛ وقتی سرمان را بلند می‌کنیم، خود را مقابل بعضی کشور‌های همسایه می‌بینیم که تا همین چند دهه اخیر در فلاکت بودند و حالا اندازه سیصدچهارصد سال از ما پیشی گرفته‌اند و ما همچنان در شعار باقی مانده‌ایم...

اینکه بگوییم اراده ای برای توسعه نداشته ایم و نداریم، سخن به گزاف نیست؛ چراکه سمت و سوی حرکت خبر از آرایش اقتصادی مبتنی بر دیپلماسی اقتصادی نداشته و ندارد. 
با این اوصاف نباید انتظار گشایشی داشته باشیم وقتی امور به دست اهل اقتصاد نیست. 
تأمین انرژی مورد نیاز به عنوان زیرساخت‌های توسعه لازم و ضروری است. گفتن در این مورد زیره به کرمان بردن است. هفت شهر عشق را عطار گشت، ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم. 
کشور‌های صنعتی و در حال توسعه یا توسعه یافته بسیاری از نعمت برق پایدار برخوردارند و تأمین این انرژی پاک نه از آب که به صورت تجدیدپذیر و در بخش‌های هسته ای به عنوان حداقل‌های اقتصادی اجتماعی در حال تأمین است. 
ما اما پنجاه سال یا صد سال از برنامه‌ها عقب هستیم که هیچ، دائم در اجرای سیاستی عجیب در حال عقب‌نشینی صنعتی هستیم. 
دعوت از سرمایه گذاران را فریاد می‌کنیم اما ابزار پذیرایی نداریم. در واقع و بر فرض محال اگر سرمایه گذاری بخواهد بیاید، بدون برق و گاز و آب پشیمان و منصرف می‌شود. 
اینک و در این روز‌های پرتلاطم قحطی و سختی اقتصادی که قرار بود معیشت مردم در اولویت باشد، به سراغ خوانندگان و هنرپیشه‌های پنجاه شصت سال پیش رفتیم که به ایران بیایند و رأس امنیت سرمایه گذاری قرار بگیرند و باقی قضایا. 
ناگفته نماند که امنیت سرمایه گذاری ما متکی به حضور خوانندگان و هنرپیشگان پیش از انقلاب است و محبوبیت اجتماعی ما گره خورده به ملاقات با جناب تتلو. با وجود برخورداری از این صنعت برق در کشور نیازی به رسانه‌های خارجی و نگرانی موج رسانه‌های برانداز نیستیم؛ چراکه قطع عمدی برق و قرار دادن ملت در خاموشی و استرس، بزرگ‌ترین ضربه در این زمینه است. اصولاً ملت در هیچ زمینه ای خصوصاً رفاه اجتماعی نباید روی مجموعه حاکمیت حساب کند؛ چرا که این کارگزاران گوش شنوایی نداشته و ندارند و هدفشان بهبود و رفاه اجتماعی نیست؛ وزارتخانه نیرو با این حجم از تخصص اما درمانده در تأمین نیرو. 
وزارتخانه‌هایی که بیشترین سهم اعتبارات جاری از بودجه‌های دولتی را دارند و کمترین بازدهی اقتصادی را، در کنار اینکه آشفتگی اجتماعی و امنیتی نیز محصول بی برنامگی‌های آنان است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی