[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۹
  • دوره جدید

دوباره مرگ، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

خیال توقف ندارد؛ ارابه مرگ در یکایک شهرها و جاده‌ها و آسمان ایران می‌تازد و هر لحظه قربانی می‌گیرد. از کمربندی شیراز تا پرایدهای تاریخ مصرف گذشته؛ از ناوگان هوایی فرسوده که هر لحظه آبستن حادثه است تا بیمارانی که از کمبود و گرانی دارو مرگ مظلومانه ای را تجربه می‌کنند؛ از مواد غذایی که با ترفندهای صنعتی فرآوری شده‌اند و هیچ‌کس به یاد مضرات آنها نیست تا باغ‌ها و مزرعه‌هایی که با فاضلاب بیمارستانی آبیاری می‌شوند. گویی به همه این بحران و سایه‌های مرگ که در کنارمان حضور مستدامی دارند، خو گرفته‌ایم و همزیستی با آنها را پذیرفته‌ایم و دیگر شکایتی نداریم...

در ایامی که نرخ تورم افسار پاره کرد و به فقر جانکاهی مبتلا شده بودیم، ناگهان بیماری مرموزی بر ما مستولی شد تا تداعی گر روزهای سیاه طاعون باشد.
هیچ کس به درستی نمی‌داند چند پیک جان فرسای دیگر را باید تحمل کنیم تا شمار قربانیان کووید 19 از فاجعه سه رقمی به سوی اعداد و ارقام کمتر فروکش کند. اما همه ما به خوبی می‌دانیم تا طرح واکسیناسیون عمومی اجرا نشود، همچنان در و دیوار این شهر با پرچم‌های سیاه سوگوار می‌ماند. شیب واکسیناسیون هم آنقدر لاک پشتی و با طمأنینه است که همچنان بر مدار کهن سالان در جریان باشد. خبرهای خوبی که از واکسن‌های ایرانی هم داده شد، در حد وعده‌های نافرجام باقی مانده است.
در نظر داشته باشیم که بحران مرگ به تنها چالشی نیست که بیماری کووید 19 برای ما ایجاد کرده است؛ بلکه بسیاری از خانواده‌های داغدار فرصتی برای سوگواری نیافته اند و این غم‌های فروخورده در آینده‌های نزدیک و دور مسبب بحران‌های عدیده ای خواهد شد که گریبان گیر جامعه ایران می‌شود. به راستی چه کسی از حس و حال این روزهای کادر درمان خبر دارد؟ آنهایی که مجبورند دستگاه نفس ساز را از سالمندان جدا کنند و به یاری فرد جوانی بشتابند که شانس بیشتری برای زندگی دارد؛ چراکه سرانه امکانات و تخت‌های بیمارستانی ما فرسنگ‌ها با استانداردهای جهانی فاصله دارد و ما تاوان این گسل دردناک را با از دست رفتن عزیزانمان و ایثارگری کادر درمان پس می‌دهیم.
برای درک بهتر ماهیت بیماری کرونا باید لحظه ای در محوطه بیمارستان‌ها نشست؛ جایی که مردم از تنگی نفس و سرفه به خود می‌پیچند و منتظر خالی شدن تخت، یعنی ترخیص یا تدفین هموطنانشان هستند. با این روند واکسیناسیون که پیش گرفته ایم، وقوع پیک‌های بعدی محتوم به نظر می‌رسد و این به معنای جان سپردن مظلومانه ملت شریف ایران است؛ ملتی که در بزنگاه‌های تاریخی پشتوانه قدرتمندی برای کشور بوده است.
هیچ کس نمی‌داند در کشاکش موج پنجم چندهزارنفر از هموطنان ما در پهنه گورستان بدون بدرقه عزیزانشان آرام می‌گیرند. اما همه ما به خوبی می‌دانیم که با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و در خانه ماندن برای مدتی می‌توانیم ابتلا به این بیماری مرموز را به تعویق بیندازیم و چاره اساسی این بحران همانا واکسیناسیون گسترده است و تمام...

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی