[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۹۵
  • دوره جدید

راز ماندگاری نوستالژی‌ها ، روزنامه شیراز نوین

محمود پاک‌نیت اعتقاد دارد وقتی یک سریال، خوب از کار درمی‌آید که دست‌اندرکاران آن، از کار لذت ببرند و ‌این را به تماشاگران هم انتقال دهند. ‌این بازیگر، رمز موفقیت «روزی روزگاری» را در همین ویژگی می‌داند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمود پاک نیت، بازیگر، شامگاه جمعه (۱۸ تیر)، مهمان برنامه «پرانتز باز» رادیو نمایش بود و توضیحاتی را درباره‌ لهجه‌ها و گویش‌هایی که در آثار مختلف از جمله سریال «روزی روزگاری» داشت مطرح کرد. در ابتدای ‌این گفت‌وگو، مجید واشقانی، مجری پرانتزباز، ضمن اشاره به موضوع برنامه که در مورد گویش‌ها و لهجه‌های مختلف بود، بازی خاطره‌انگیز پاک‌نیت در سریال موفق «روزی روزگاری» را یادآور شد و در ادامه از او خواست تا از تجربه‌هایش بگوید. محمود پاک‌نیت در پاسخ توضیح داد: در رابطه با سریال «روزی روزگاری» و ماندگاری آن نکته‌ای را همه جا گفته‌ام و آن هم ‌این است که به نظر من عواملی که کار می‌کردند از نویسنده و کارگردان که  امرالله احمدجو بود تا فرهاد فخرالدینی که موسیقی ‌این کار را ساخت، تهیه کننده ‌‌این اثر و همه‌ عواملی که در آن بازی می‌کردند به ‌این متن عشق می‌ورزیدند، یعنی متنی بود که برای همه‌ ما جذابیت خاصی داشت و هر لحظه‌ای از آن را که بازی می‌کردیم خودمان هم لذت می‌بردیم. زمانی می‌شود ‌این لذت را با تماشاگران تقسیم کرد که در وهله‌ اول خود دست اندرکاران لذت ببرند؛ در غیر‌این صورت اگر سرسری کار می‌شد و به عنوان یک کاری که وظیفه است و باید به پایان و پخش برسد به آن نگاه می‌شد هیچ وقت ‌این بازدهی را نمی‌داشت. چنان که در حال حاضر متأسفانه کمبود وقت برای نوشتن و فکر کردن کارگردان، کمبود وقت برای انتخاب عوامل و مواردی از ‌این دست، همه باعث می‌شوند تا کارهایی را شاهد باشیم که احساس ‌کنیم با دیدن آن‌ها زمان زندگی‌مان را از دست داده‌ایم. به نظر من «روزی روزگاری» چون همه‌ چیزش فکر شده و حساب شده بود و همه‌ چیز سر جای خودش چیده شده بود، کار موفقی شد و کاری شد که هنوز هم وقتی پخش می‌شود تماشاگر از آن لذت می‌برد. او درباره لهجه خود در ‌این فیلم گفت: «لهجه‌ای که من برای ‌این کار انتخاب کردم بنا به خواسته‌ کارگردان بود که گفت چون ‌این شخصیت راهزن است، نمی‌خواهم که به هیچ قوم، شهر و طایفه‌ای بر بخورد. بنابراین ما به خواست کارگردان، چهار لهجه را ترکیب کردیم. شیرازی، لری اطراف فارس، کازرونی و میمه‌ اصفهان که خودمان در آن شهر بازی می‌کردیم. من از امرالله احمدجو که اهل میمه بود خیلی چیزها یاد گرفتم. برای مثال قاچانک که در سریال استفاده می‌شد، به معنی پدرسوخته است. در نهایت، ‌این لهجه‌ها را با هم ترکیب کردیم و معجونی درست شد به نام لهجه‌ سریال «روزی روزگاری» که حسام بیگ از آن استفاده می‌کرد.»پاک‌نیت در پاسخ به ‌این پرسش که آیا ‌این کار سخت نبود، پاسخ داد: «سخت که بود اما من به دو لهجه وارد بودم چون متولد کازرون هستم و پدر، مادر و اقوام من کازرونی هستند. برای لهجه‌ شیرازی هم من از سه سالگی در شیراز بزرگ شدم. من با لرهای اطراف فارس هم مدت‌های طولانی کار کردم چرا که در مناطقی که زندگی می‌کردند تئاترهای عروسکی برای بچه‌ها اجرا می‌کردیم. محمود پاک نیت در ادامه توضیح داد:من در سریال «روشن‌تر از خاموشی» شخصیت شاه عباس را بازی می‌کردم و باید فارسی را با لهجه‌ ترکی صحبت می‌کردم. چرا که حسن فتحی که نویسنده و کارگردان کار بود معتقد بود که هجاهای ترکی کشیده است. بعد از آن هم می‌خواستند روی ‌این کار صدا بگذارند و آن را دوبله کنند اما صدای سر صحنه هم به عنوان صدای شاهد گرفته می‌شد. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی