[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۵
  • دوره جدید

امنیت ملی، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

شهرها به‌شدت آسیب‌پذیر شده‌اند. با خالی از سکنه شدن روستاها در سنوات گذشته که مرکز تولیدات مهم کشور به شمار می‌رفتند، اینک بار مسکن و اشتغال روی شانه شهرها سنگینی می‌کند. اشتغال در بخش‌های دولتی به‌طور کل منتفی است و نمی‌توان روی آن حساب باز کرد. بخش‌های خصوصی نیز در تنگنای فشارهای اقتصادی ناشی از سیاسی‌بودن این حوزه قادر به پاسخ‌گویی نیازهای اشتغال نیستند. 
ما در ایجاد اشتغال جدید به‌شدت ناتوان هستیم و قادر به حفظ اشتغال موجود که میراثی از گذشته بوده، نیستیم. کارگران دارای سنوات، امروز درگیر امرار معاش خود و حقوق‌های معوق هستند...

ما در درجه اول مسبب اصلی این نابسامانی را فشارهای خارجی ناشی از سیاست‌های رایج داخلی و خارجی می‌دانیم و در درجه دوم بی کفایتی مدیرانی که در سکانداری اقتصاد بحران زده ناتوان هستند. 
درواقع هیچ سناریوی تعریف شده ای در برابر این تهاجم بزرگ اقتصادی نداریم. ما وارد جنگی شدیم که هیچ عقبه تدارکاتی ندارد. حتی در موج نبرد بیولوژیک، اینک با بدقولی دول خارجی مواجه هستیم که واکسن را به موقع تحویل وزارت بهداشت جمهوری اسلامی ندادند و خط تولید واکسن داخلی نیز بدون مواد اولیه مانده است. 
روزگاری که شاهد فرار مغز‌ها و مهاجرت نخبگان بودیم، باید به این سناریو فکر می‌کردیم که چه کسی قرار است در داخل کشور نوآوری کند و با ارائه نبوغ و استعداد خود مشکلات را حل و فصل کند. اگر ملاک ما تقوا بود که اینک و در گذر سالیان سال، مدیران بدون تقوا مسئولیت‌های بزرگ را در اختیار گرفتند و کشور را گرفتار کردند. موضوع تخصص و به کار گیری آن در خطوط مقدم نیازهای کشور، یک اولویت مهم مدیریتی بود که از آن غفلت کردیم و با دو دسته تراشی فکری، سبب شدیم گروهی خودی و گروهی غیرخودی شوند. 
در هر صورت کشور ما در شرایط فعلی نیازمند تعامل با جهان است. این تعامل را نمی‌توان در جهت صرف سیاسی مورد ارزیابی قرار داد، که باید به ابعاد اقتصادی آن توجه ویژه نمود؛ چراکه این بعد می‌تواند چاره ساز بحران‌های اجتماعی ما باشد. اقتصاد امروز تأثیرگذارترین بحث بر امنیت اجتماعی است که بحران‌های قابل پیش بینی را رقم خواهد زد. 
جوانان بیکار، شکننده بودن اشتغال موجود، عدم توان در تأمین مواد اولیه تولید، تورم، سقوط نرخ موالید در کشور و پیدایش جمعیت پیر، همه و همه می‌تواند به بحران‌های امنیتی دامن بزند. پر واضح است که مدیران کشور تاکنون با بی توجهی از کنار موضوع گذشته اند. نگاه تک بعدی و سیاسی به برجام در حال ریشه کنی اقتصاد و معیشت ملت است. ما اگر بحران‌های غیرمترقبه و خودساخته را در کشور کنار هم بگذاریم، در خواهیم یافت که کار سختی پیش رو داریم. 
تأمین معیشت ملت، تأمین خوراک دام و طیور، مقابله با خشک‌سالی، تأمین انرژی فراموش شده، هجمه کووید 19، ناتوانی در پدافند‌های لازم بهداشتی و درمانی، بیکاری و از رونق افتادن بسیاری مشاغل در دوران کرونا و سایر موارد باعث شده است که در مقوله اقتصاد به بعد امنیت بیش از تمامی ابعاد توجه شود. اینک در زمانی قرار داریم که باید اعتماد را در وجود ملت دوباره بازپروری کنیم. این بازپروری نقش مهمی در تأمین امنیت داخلی دارد. هرچند ما در تأمین امنیت مرزها و اقتدار بین المللی بنا به گفته فرماندهان ارشد نظامی در وضعیت بسیار مطلوبی قرار داریم، اما اگر این اقتدار در بعد امنیت داخلی خدشه دار شود، شکست سنگینی را تجربه خواهیم نمود. می‌طلبد معیشت ملت را در اولویت قرار دهیم و موانع تولید و اقتصاد را از سر راه برداریم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی