[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۹۴
  • دوره جدید

پدافند کرونایی صفر ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

در دو حوزه فرهنگ‌سازی و عمران به‌شدت عقب‌افتادگی داریم و این عقب‌افتادگی را می‌توان به محرومیت تعبیر کرد. بهانه این محرومیت را نیز می‌توان در حوزه اعتبارات جست‌وجو کرد؛ اعتباراتی که باید مطالبه می‌شد و نشد. در خط مقدم نمایندگان مجلس در ادوار گذشته و هم‌اکنون مقصر اصلی هستند؛ چراکه در دو حوزه فرهنگی و عمرانی مطالبات لازم را در اولویت امور قرار ندادند و باعث آسیب‌های شدید امروز شدند. دوم نظام بازرسی ما معیوب است؛ چراکه فساد مجموعه‌های دولتی را در خود غرق کرده است...

اینکه مردم در محاصره و هجمه کووید 19 قرار گرفته اند و اینگونه کشته می‌دهند، حکایت از نبود سناریوی دفاعی در بخش‌های بهداشت و درمان و نیز عمران دارد. اعتباراتی که باید در این حوزه‌ها صرف می‌شد و نشد و اما رد پای اختلاس در این دو حوزه نماینگر بدعهدی مدیران مربوطه است.
اول اینکه فرهنگ بهداشت و درمان در بین ملت ضعیف است و از این روست که با سهل انگاری و بی توجهی روبه‌رو می‌شویم و در مواردی طولانی شدن جنگ بیولوژیک ملت را خسته کرده است. مضاف بر اینکه امور پدافند در رابطه با واکسیناسیون فوری به شدت سؤال برانگیز و با تأخیر انجام شده است. اینکه برچسب تحریم روی امور بهداشت و درمان بزنیم، چندان قابل پذیرش نیست؛ چراکه دارو وجود دارد اما با قیمت‌های نجومی و در صف‌های بازار سیاه. در واقع این داروها وارد کشور می‌شود اما از بازار سیاه سر در می‌آورد. سؤال اینجاست که چرا داروی 800هزار تومانی با چندمیلیون افزایش توسط واسطه گران فروخته می‌شود ومردم نسخه به دست به دنبال آن تا تهران می‌دوند و البته چرا داروهای تخصصی کووید 19 به جای مراکز درمانی و توزیع رایگان باید در بازار سیاه فروخته شود. 
دوماً امور عمرانی ما به شدت در محاق قرار گرفته و ساخت و تجهیز بیمارستان‌ها در فارس به کندی انجام می‌شود. به طور مثال بیمارستان تأمین اجتماعی در فارس کار ساخت خود را بارها آغاز کرده اما خبری از پیشرفت و خاتمه کار نیست. بیمارستانی متعلق به اقشار ضعیف کارگری که باید توسط سازمان تأمین اجتماعی احداث می‌شد تا خدمات رایگان خود را متناسب با تعهدات به بیماران ارائه دهد. اما این تعهدات بیمه ای در محاق مانده و کسی دنبال این مطالبه جامعه کارگری نیست. از طرفی احساس می‌شود مافیای بهداشت و درمان که این روزها در بازار سیاه فعالیت مجدانه دارند و نان در خون ملت می‌زنند، به طور حتم امور بازدارنده ساخت و تجهیز بیمارستان تأمین اجتماعی را مدیریت می‌کنند. اگر امروز در فارس با پذیرش چهارهزار بیمار کرونایی لیست پشت نوبتی درست می‌شود، حکایت از ماجراهای پشت پرده مافیای درمان دارد؛‌ چرا بیمارستان‌های استانی بزرگ که معین بهداشت و درمان جنوب کشور است، باید در مواجهه با چهارهزار بیمار درگیر جنگ بیولوژیک اعلام تکمیل ظرفیت کنند؟ چرا باید برای تهیه اکسیژن دچار بحران شویم؟ این در حالی است که از مدیران و برنامه ریزان حوزه بهداشت و درمان انتظار مدیریت و پیش بینی امور را داریم. سؤال اینجاست که مدیران و قسم خوردگان حوزه بهداشت و درمان چه می‌کنند که با بحران کشته سازی مواجه شده ایم. در حوزه عمران که دوباره موردتأکید قرار می‌دهیم، علاوه بر اعتبارات دولتی، سیستمی به نام خیرین سلامت فعال است. مشارکت‌های مردمی و اعتبارات دولتی در این بین کارایی نداشته اند. نبود کارایی در این حوزه بسیار سؤال برانگیز است و اعتماد عمومی را خدشه دار می‌کند. با نگاهی به شناسنامه‌های بیمارستان‌های شهید فقیهی، نمازی و حضرت علی اصغر بر این داستان واقف می‌شویم که کار بزرگی پس از شصت هفتاد سال انجام نشده است. در واقع دنبال ساخت بیمارستان‌های مشابه دولتی نبودیم و داستان بیمارستان شماره دو نمازی مؤید این گفتار است. ما هم عمران در حوزه درمان را رها کردیم و هم فرهنگ‌سازی در این باره را؛ حالا تن رنجور تیم درمانی و مردم بلاتکلیف و خسته را شاهدیم. شاهدیم که برای تأمین سرم ناقابل هم دچار معضل بزرگی شدیم که گاهی آن را به گردن نبود برق و گاهی تهیه جلد سرم وارداتی می‌اندازیم. در هر صورت انتقاد به این شیوه رواست؛ شیوه ای که در آن سناریویی برای مقابله نداشتیم.
در نگاهی دیگر به استقرار کابینه جدید دولت که معرفی آن به تأخیر افتاده است، باید دید چه شخصیت‌هایی جرئت پذیرفتن مدیریت بحران در این طوفان اقتصادی اجتماعی را دارند و آیا افراد برای تحویل پست‌های دولتی بدون اعتبار پا پیش خواهند گذاشت و خواهند توانست در مقابل فساد ایستادگی کنند؟ چراکه سیاست در اولویت امور قرار گرفته و خنجر آن بر گلوی 
ملت است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی