[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۵
  • دوره جدید

جنگ خاموش، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

جنگ هویت از مدت‌ها پیش آغاز شده است. وسوسه افزایش تولید ناخالص ملی بسیاری از کشورهای بی‌ریشه را مجاب می‌کند به‌منظور جذب گردشگر، به نشانه‌های عظمت دیگر ملل متوسل شده و با بازسازی نمادین آنها قدم مثبتی در راستای جلب گردشگر و تزریق هویت بردارند. اگرچه این‌گونه اقدامات نمادین نمی‌تواند برای آنها اصالت و ریشه تمدنی به ارمغان بیاورد، اما رونق گردشگری‌شان با اتکا به همین مؤلفه‌های پوشالی به شکوفایی قابل‌ملاحظه‌ای رسیده و حاشیه‌نشینان خلیج فارس، از برکات مالی روزافزونی بهره‌مند می‌شوند...

اینک این پرسش به ذهن متبادر می‌شود که کشور ما تا چه اندازه در راستای رونق گردشگری و بهره برداری از انبوه داشته‌های تمدنی خود موفق بوده است؟ در هر گوشه از خاک این سرزمین آمیزه‌هایی از تمدن چندهزارساله مشهود بوده و نشانه‌های کهن فرهنگ ایرانی خاورمیانه را مستور کرده است.
متأسفانه بسیاری از آنها در مسیر تهاجم اقوام بدوی و فرومایه از میان رفته و شماری دیگر در محاق فراموشی‌ها و غفلت‌های پیشینیان در معرض دستبرد غارتگران قرار گرفته اند. این در حالی است که آثار به جا مانده نیز در هجمه فرسایش عوامل طبیعی و یورش گل سنگ‌ها و رطوبت قرار گرفته و با شتاب مسیر فروپاشی را می‌پیمایند. در نظر داشته باشیم برای حفاظت از نشانه‌های تمدنی ایران هیچ گاه دیر نیست و با سرمایه گذاری در این زمینه می‌توان آینده اقتصادی کشور را از طریق به فراموشی سپردن درآمدهای نفتی برای همیشه تضمین کرد. همچنین به یاد داشته باشیم منابع زیرزمینی تا ابد پاسخ‌گوی نیازهای کشور نخواهند بود و باید جایگزین مناسبی برای ارتزاق ملی یافت.
به طور حتمم حوزه‌های گردشگری مذهبی، تاریخی، ادبی و میراث فرهنگی و مضامین نرمی از این دست، ارزشمندترین خاستگاه کسب درآمد ایران و ایرانیان است. هیچ خطه ای در ایران پهناور از برکت وجودی آنها محروم نمانده و با پایه ریزی اصول تبلیغاتی مؤثر می‌توان در عرصه‌های داخلی و بین المللی توجه گردشگران را به ایران جلب کرد. بسیاری از اقدامات نظیر مسقف کردن مجموعه جهانی پاسارگاد و حفاظت از آنها در قبال گل‌سنگ‌ها و رطوبت حتی نیازی به سرمایه گذاری‌های دولت و دعوت از بخش خصوصی و امضای کنسرسیوم و جوینت ونچرهای برون مرزی هم ندارد. بلکه درآمد مجموعه‌های گران‌مایه ای نظیر تخت جمشید و پاسارگاد به عنوان یکی از منابع اصلی کسب درآمد دستگاه میراث فرهنگی کشور به حساب می‌آید و می‌توان با اختصاص درآمد یک یا چندساله آنها اقدامات مهم و بنیادینی در این حوزه انجام داد. امروزه شمار زیادی از کشورهای جهان به اهمیت اقتصادی و ارزشی میراث فرهنگی پی برده اند و بسیاری از آنها با سامان‌دهی مضامین پوشالی و حتی افسانه سازی سعی در جذب گردشگر دارند. با وجود این کشور ایران هنوز در مسیر محافظت از گنجینه تاریخی خود راه درازی پیش رو دارد و عوامل فرسایشی با سرعت اهداف خود را به پیش می‌برند.
نام و آثار به جا مانده از تمدن‌های دیرینه ایرانی باید در خدمت سرافرازی ملت و رونق اقتصادی کشور درآیند و چنانچه تعبیرهای نادرستی از آنها صورت گیرد، به طور حتم آب به آسیاب دشمنان نظام و بدخواهان ملت و کشور ریخته می‌شود؛ دشمنانی که از تحریم دارو و تکنولوژی و حتی ساده ترین نرم افزارهای مجازی دریغ نمی‌کنند و به هر بهانه دنبال دشوار نمودن کیفیت زندگی ایرانیان هستند. 
نبرد برای بازپس‌گیری هویت همان جنگ خاموشی است که علیه دشمنان بی ریشه و زیاده خواه مدت‌ها پیش آغاز شده و با غفلت پیشه کردن توجه چندانی به آن نداریم.

پی‌نوشت:
نسخه پوشالی پرسپولیس ایرانیان در حاشیه خلیج فارس، گردشگران جهانی را می‌رباید.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی