[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۹
  • دوره جدید

اقتصاد کرونایی ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

چرا دولت‌ها مؤید برنامه‌های یکدیگر نیستند و با ورود گروه جدید سیاسی عمده برنامه‌ها و فعالیت‌های گروه سابق زیر سؤال می‌رود؟ آسیب‌شناسی این داستان در دهه‌های گذشته ما را به سمت بی‌برنامه‌بودن دولت‌ها و خروج از برنامه‌های هدایت‌شده توسعه می‌کشاند. این در حالی است که دولت‌ها حتی به شعار سال که از جمله رهنمودهای رهبری است، بی‌توجه بوده‌اند. 
جنگ جهانی اقتصادی درگرفته بین دول شرق و غرب در سال‌های گذشته و البته دستپاچگی غرب در رؤیایی با اقتصاد چین به جنگ بیولوژیک بزرگی ختم شده است که در نهایت این جنگ پرتلفات علاوه بر پیامدهای سیاسی، پیامد‌های اقتصادی بی‌شماری به‌دنبال 
داشته است...

پیامدهای اقتصادی سیاسی این نبرد برای کشورهای تحریم شده اقتصادی بیش از سایر مناطق جهان بوده است؛ چراکه تحریمی‌ها علاوه بر فقدان دانش روز برای مقابله، در انحصار داوریی نیز قرار داشته اند و خسارت‌های مضاعفی را تحمل نمودند. در این بین دارو اغلب در انحصار گروه‌هایی قرار دارد که یا دورزننده تحریم‌ها هستند یا بدون واسطه خود در موضوع تحریم‌ها اثرگذار می‌باشند. در هر صورت مردم در کشورهای تحریم شده تاوان سختی را پرداختند و گاهی برای واکسیناسیون ناچار به مهاجرت و پرداخت هزینه‌های سنگینی شدند.
تجارت‌های بی‌شماری در این سال‌ها تعطیل شده و تجارت‌های بی‌شمار دیگری علی الخصوص در حوزه پزشکی رونق گرفته است. کشورهای صاحب نام اقتصادی به دلیل اشراف به ماهیت جنگ بیولوژیک، با فوریت پدافند‌های لازم خصوصاً در واکسینه نمودن ملت را در پیش گرفتند و با ارتقای سطح فرهنگ عمومی، ملت را نسبت به مخاطرات آن هوشیار کردند. هرچند در روزهای ابتدایی نبرد بیولوژیک متحمل تلفات سنگینی شدند، اما به مرور به کنترل نهایی دست یافتند. 
اقتصاد کشورها تحت تأثیر شدید ویروس کووید 19 قرار گرفته است. کشورهای جهان سومی که از فروش نفت خام در اقتصاد تک محصولی خود برخوردار بودند، از درآمدهای آن درماندند. فساد مالی سیاسیون در این بین باعث شد صندوق‌های رفاه و تأمین اجتماعی پاسخ‌گوی نیاز‌های روز از جمله برنامه‌های قرنطینه نباشد. مردم با مرگ و معیشت درگیر شدند و تلفات روزافزون گریبان خانواده‌ها را گرفت. 
دولت‌ها در کشاکش جنگ جهانی سوم مردم را تنها گذاشتند؛ چراکه هزینه‌های این جنگ جهانی از جمله بستری و درمان و تهیه داروهای ویژه را بر دوش مردم گذاشتند. سفته بازان با نگاهی به بازار‌های آتی، مواد اولیه و نیاز‌های درمانی را در انحصار گرفتند و مردم را به سمت صف‌های انتظار و مرگ تدریجی کشاندند. 
سیاست‌ها به واردات واکسن ختم شد؛ چه مجری آن دولت باشد یا این دولت؛ چرا که درنهایت حل موضوع با واردات واکسن شدنی بود. با ورود دولت سیزدهم مسیر واردات واکسن سرعت گرفته است. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد آبان‌ماه باید مدارس و دانشگاه‌ها به‌صورت حضوری باز شود. صنوف مختلف در بخش‌های دولتی و خصوصی واکسینه می‌شوند تا چرخه اقتصادی و تعاملات اجتماعی به حالت عادی بازگردد. استفاده از واکسن باید با تأیید سازمان بهداشت جهانی باشد؛ چراکه هم اقتصاد و هم روابط اجتماعی در تعاملات جهانی باید از یک سبک و یک استاندارد برخوردار باشد. 
برنامه‌های سیاسی اقتصادی باید هدفمند باشند و دولت‌ها در تأیید برنامه‌های یکدیگر بکوشند. سیلاب انتقاد و محاکمه دردی از درد‌های اقتصادی و معیشتی ملت دوا نخواهد کرد. اینکه چند نفر و چه میزان میلیارد دلار از بیت المال به سرقت برده اند، سود و منفعتی به حال ملت نخواهد داشت، جز اینکه ملت ناامید از کارگزاران خود، اعتماد را قربانی می‌کنند. 
بی توجهی به معادلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور و کاهش مشارکت در فرایند انتخابات می‌تواند بزرگ‌ترین تهدید تلقی شود. گاهی چنین استنباط می‌شود که به اندازه کافی اطلاعات در اختیار دستگاه‌های اجرایی وجود دارد و نیازی به سفرهای استانی نیست، اما مشکل اصلی کشور در فساد 
مجریان است. 
رئیس جمهور سیزدهم باید تمام قوای خود را صرف تحقق شعار‌ها و فسادستیزی کند. کشور نیازمند عمران و آبادانی و تحقق معیشت از دست رفته است. امروز معیشت در اولویت برنامه‌هاست و اگر مجریان بر طبل جنگ و جدل داخلی و خارجی بکوبند، انگار ترمیم اعتماد و معیشت ملت را هدف نگرفته اند. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی