[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۹
  • دوره جدید

سی گلایدر: ترکیبی از قایق و هواپیما که می‌تواند سفرهای درون‌شهری را متحول کند، روزنامه شیراز نوین

در روزگاری که به نظر می‌رسد پروژه‌های زیرساخت‌های حمل و نقل تبدیل به نُقل بحث‌های عمومی در آمریکا شده‌اند، یک استارتاپ مستقر در بوستون که توسط برخی از سرمایه‌گذاران مطرح دره سیلیکون حمایت مالی می‌شود، می‌خواهد دریا را تبدیل به کریدور ترانزیت پرسرعت کند.
لس آنجلس تا سن دیگو در ۵۰ دقیقه؟ نیویورک تا بوستون در ۲ ساعت چطور است؟ تمام این‌ها بدون ترافیک زمینی یا دردسرهای فرودگاه. این‌ها سفرهایی است که در صورت عملی شدن سی گلایدر شرکت ریجنت (REGENT) محقق خواهند شد.
بنیان‌گذاران ریجنت پیشینه‌ هوانوردی دارند؛ از جمله مهندسی هوافضا از دانشگاه ام آی تی و سپری کردن دوره‌هایی در شرکت علوم هوایی آرورا، شرکت تابعه‌ بوئینگ. با این حال، تیم سازنده، هنگام جست‌وجو برای روش‌های جدید برای دگرگونی سفر درون‌شهری، به جای هوا، رو به دریا آوردند.
بیلی تالهایمر و مایک کلینکر ۹.۵ میلیون دلار برای این پروژه که مبتنی ا‌ست بر به‌کارگیری مفهوم WIG و تبدیل آن به یک وسیله‌ حمل و نقل متداول و بدون انتشار گازهای مضر، جمع‌آوری کرده‌اند.
وسایل نقلیه‌ WIG نوعی ترکیب قایق-هواپیما هستند. این نوع وسیله‌ها از اصل آیرودینامیکی با نام «اثر سطحی» برای سُر خوردن روی سطح دریا با سرعت خیلی بالا استفاده کرده و چند متر بالای آب حرکت می‌کنند.
البته وسیله‌ نقلیه‌ای که از اثر سطحی استفاده کند، ایده جدیدی نیست. اتحاد جماهیر شوروی حتی چند تا از این وسیله‌ها را با نام «اکرانوپلان» در ابعاد خیلی بزرگ و برای کاربرد نظامی تولید کرده بود. اخیراً نیز تعدادی استارتاپ نظیر Wigetworks در سنگاپور، Flying Ship در آمریکا و RDC Aqualines در روسیه بر روی نسل جدیدی از این نوع وسیله‌ها ـ چه از نوع با سرنشین و چه بدون سرنشین ـ مشغول کار بوده‌اند.
ایده‌ اصلی قابل فهم و ساده به نظر می‌رسد اما «شناورهای اثر سطحی» (ground-effect vehicle) یا همان آب‌پیماها باید از پس چند مشکل که از متداول شدن‌شان تا به امروز جلوگیری کرده بربیایند.
یکی از این مشکل‌ها این است که آب‌پیماها، درست مثل هواپیماهای دریایی (seaplane) به تلاطم دریا حساس‌اند. یعنی آب‌های مواج، برای آن‌ها منطقه‌ ورود ممنوع هستند و اگر کسی بخواهد یک سرویس تجاری همیشگی و قابل اطمینان را اداره کند، این مسئله‌ کوچکی نخواهد بود.
مسئله دیگر این است که این شناورها، به راسته‌ای از آب آرام برای تیک‌آف نیاز دارند. عدم توانایی مناسب برای چرخش را هم اگر به این اضافه کنیم، درمی‌یابیم که کار کردن با این آب‌پیماها در یک بندر شلوغ چقدر می‌تواند دشوار باشد. 
با این حال ریجنت مدعی است که این مشکل را توسط اضافه کردن المان‌هایی جدید حل کرده است. این المان‌های جدید آن‌قدر حیاتی بوده‌اند که بنیان‌گذارانش، این شناور اثر سطحی را در یک دسته‌بندی کاملاً جدید قرار داده و آن را «سی گلایدر» نامیده‌اند. یکی از نکات قابل توجه سی گلایدر این است که از روز اول تمام الکتریکی بوده و از سوخت فسیلی استفاده نخواهد کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی