[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۶۵
  • دوره جدید

ساره جوانمردی : با ۵۴ مدال بین المللی، هنوز درگیر حقوق و استخدام هستم!، روزنامه شیراز نوین

ساره جوانمردی امروز بیش از ۵۰ مدال ارزشمند در جهان و آسیا دارد و چند روز قبل نیز طلای پارالمپیک توکیو را بر گردن آویخت، اما آنچه در کنار این مدال بازتاب فراوان داشت حرکت ارزشمند او در مراسم اختتامیه بود.
خانم ساره جوانمردی به عنوان یک ورزشکار پرافتخار شیرازی امروز بیش از ۵۰ مدال ارزشمند در جهان و آسیا دارد و چند روز قبل طلای پارالمپیک توکیو را هم بر گردن آویخت، اما آنچه در کنار این مدال بازتاب فراوان داشت حرکت ارزشمند او در مراسم اختتامیه بود.
وی گفت: برای من افتخار بزرگی این بود اول انتخاب شوم برای این میدان، دوم افتخار بزرگترم این بود که توانستم مدال بیاورم و دل مردم عزیزم را شاد کنم، با وجود این همه غم و غصه‌ای که این روز‌ها به خاطر کرونا و تعداد فوتی‌ها دارند.
جوانمردی که متولد سال 1363 در شیراز است می‌گوید: من مادرزادی معلولیت دارم، پای چپم سه سانت کوتاهی دارد و از پروتز مکمل یا همان پای مصنوعی استفاده می‌کنم. تا قبل از اینکه ورزش را شروع کنم زندگیم با دو تا عصا می‌گذشت، وقتی که پروتز گذاشتم شرایط برایم کمی ‌سهل و آسان‌تر شده و به واسطه رفت و آمدم در مجتمع بهزیستی که پرونده داشتم متوجه شدم که ورزشی به اسم ورزش معلولین وجود دارد و با یک سری از بچه‌های معلول آشنا شدم و آن‌ها من را راهنمایی کردند و با دنیای ورزش معلولین آنجا آشنا شدم
وی گفت: نام کاروان ما سردار دل‌ها بود و خب من به شخصه خودم احساس کردم یک اتفاق سوم و یا مورد سوم باید پیش بیاید در کاروان ما که تکمیل کننده قبلی‌ها باشد و خب با وجود اینکه از پیش برای ما لباس فرم تهیه شده بود و حالا و خیلی هم تأکید داشتند اینکه همه متحد‌الشکل حضور پیدا کنند و من احساس می‌کردم که دلم می‌خواست خودم باشم، همان پوششی که همیشه دارم و با چادرم حضور پیدا کردم، وقتی عکس‌ها را نگاه می‌کردم بعد از مراسم اختتامیه خودم به شخصه خیلی لذت می‌بردم از اینکه اون صحنه را می‌دیدم به عنوان یک نفر دیگر که از قاب دوربین دارد می‌بیند. من پرچم‌دار بودن را در مسابقات آسیایی هم تجربه کرده بودم، افتتاحیه مسابقات آسیایی جاکارتا من پرچم‌دار کاروان بودم و با همین پوشش دقیقاً حضور پیدا کردم.
شاید تصور شود که با کسب 54 مدال، وضع مالی ساره جوانمردی خوب باشد ولی او می‌گوید: من درگیر این هستم که الآن ۱۲ سال است کارمند قراردادی هستم و استخدام من انجام نمی‌شود.۶ سال پیش مصوبه‌ای برای ما اتفاق افتاد البته برای قهرمانان المپیک پا برجا هست، ولی برای قهرمانان پارالمپیک گفتند فرزندان قهرمانان پارالمپیک استخدام شوند.حالا بچه‌ای وجود ندارد و باید منتظر باشیم که چه زمانی بیاید و به آن سن اشتغال برسد و آیا این مصوبه آن زمان پابرجا باشد یا نباشد! من می‌گویم چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است، وقتی که من خودم الآن احتیاج به استخدام دارم چرا به خودم کمک نشود؟ بحث حقوق‌مان هم هست که ما داریم از صندوق حمایت از قهرمانان و من با وجود سه طلای پارالمپیک و یک برنز دارم، ماهیانه یک میلیون تومان از صندوق حمایت از قهرمانان دریافت می‌کنم! من نمی‌گویم وضعیت بچه‌های المپیک خیلی خوب است، آن‌ها هم خیلی کم دریافت می‌کنند، ولی دریافتی ما یک سوم بچه‌های المپیکی است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی