[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۸
  • دوره جدید

بیماری اعتیاد، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

بحران اعتیاد حل‌نشده باقی مانده است. باید این پرسش را مطرح نمود که متولی ختم غائله اعتیاد در کشور کیست که همچنان موفق به مهار بحران اعتیاد نشده است. قاچاقچیان مواد مخدر برای بیماران تأمین دارو می‌کنند. اگر فرض کنیم معتاد یک بیمار روحی‌روانی است و باید درمان شود، به پیروزی در جبهه مبارزه با مواد مخدر و اعتیاد نباید فکر کرد. از طرفی اعتیاد یک نوع بیماری است، از طرفی قوای انتظامی را مأمور مبارزه با تهیه‌کنندگان دارو برای بیماران می‌کنیم و از طرفی در قوه قضائیه حکم اعدام را برای سوداگران حذف می‌کنیم؛ از طرفی به فکر خانواده زندانیان مواد مخدر هستیم و تلاش می‌کنیم زندانی از مواد پاک شود و برای او تقاضای اشتغال می‌کنیم و دوباره و بعد از گذشت مدتی، وی را با مواد مخدر در حال فروش و مصرف دستگیر می‌کنند و تحویل زندان می‌دهند...

مبارزه در این حوزه چرخه معیوبی است، وقتی خرید و فروش مواد مخدر به یک صنعت بزرگ و فرامرزی تبدیل شده است. قاچاقچیان مواد مخدر به هر طریق در تلاش اند تا مواد مخدر را وارد چرخه توزیع کنند. در این بین تقاضای بالایی وجود دارد و این تقاضای بالا و روزافزون باعث رونق این تجارت شده است. به واقع کاری روی اصل ماجرا که کاهش تقاضاست، انجام نداده ایم. فرهنگ پرهیز از این بلا در بین نوجوانان و جوانان آنطور که باید و شاید و شایسته است گسترانده نشده است. 
آموزش‌ها آنقدر آکادمیک و مدرک پسند است که می‌توان این مدارک را دست هر فرد معتادی داد. این در حالی است که مدرک گرایی گرهی از مشکلات این کشور باز نکرده است و امروز هر کسی عنوان دکتر و مهندس را یدک می‌کشد. یکی از همین روزهای گذشته در یکی از همین جلسات دولتی که مدیران خاصی حضور داشتند، تأکید شد که دانشجویان فلان رشته پرمخاطب گرایش شدیدی به فلان مواد مخدر صنعتی پیدا کرده‌اند. یکی از همین روزها در جلسات همیشگی که برای پر شدن ساعت کاری مدیران برگزار می‌شود، سخنران نگران شدت یافتن اعتیاد در جوامع کارگری بوده است و اگر به داستان اول مبنی بر بیمار روحی روانی بودن شخص معتاد مراجعه کنیم، به جای درخواست کمک از پلیس مواد مخدر، باید هم اقتصاد و معیشت را درست کرد و هم به صورت قاطع به موضوع آموزش و فرهنگ سازی ورود نمود. این در حالی است که برنامه مشخصی برای مبارزه با مواد مخدر و تأثیرات بحرانی آن نداریم. 
جمع کردن افراد معتاد یا فروشنده مواد در زندان‌ها نیز هم هزینه بر است و هم بلا اثر؛ چراکه شغل این افراد تهیه و توزیع مواد مخدر است و مصرف کننده مواد هم می‌باشند و چون مو در این صنف سفید کرده اند، نمی‌توان گرایش شغلی آنان را تغییر داد. مع الوصف نگاه به موضوع مواد مخدر به یقین نگاهی از سر سیاست است. در چنین شرایطی نمی‌توان به پاک‌سازی محلات و مقابله در مرزها امید داشت؛ چراکه جریان نشت مواد مخدر از مبادی ورودی همچنان ادامه دارد و قوای بازدارنده در این مسیر با توجه به موضوع افزایش تقاضا، توفیقی ندارند. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی