[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۸
  • دوره جدید

روزگار فارس ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

از کدام سرمایه‌گذار سخن می‌گوییم و کدام طرح را برای سرمایه‌گذاری معرفی می‌کنیم؟ در حالی که در فارس ویترین موفقی از سرمایه‌گذاری برای معرفی بهترین‌ها نداریم. در واقع حجم بوروکراسی و مانع‌تراشی برای توسعه اقتصادی به حدی است که گاهی مدیران استانی، آن هم سالی یکی دو بار درباره آن سخن می‌گویند تا شاید به حد و اندازه رفع تکلیف نقش مطالبه‌گر را بازی کرده باشند. ما هنوز در شهرک‌های صنعتی از زیرساخت‌های لازم برخوردار نیستیم؛ شهرک‌های صنعتی که ماهیت وجودی آنان تکمیل زیر =ساخت‌ها و جذب حداکثری سرمایه‌گذاران است...

به وضوح می‌توان به این نکته اشاره کرد که توفیق صنعتی نداشتیم و در حفظ میراث صنعتی گذشته نیز ناموفق بوده ایم؛ چراکه عموماً تمام آنچه را که به عنوان صنعت و اشتغال از گذشته بر جای مانده بود، به هر بهانه خصوصاً احکام مصادره به نفع مستضعفین، به نابودی کشاندیم. 
دیروز وقتی گفت‌وگوی رئیس خانه کارگر فارس را در یکی از جراید مطالعه می‌کردم، به وضوح اوج لجاجت و تخریب صنعتی را با گوشت و پوست خود احساس کردم؛ پدیده ای به نام خصومت در پناه خصوصی‌سازی با صنعت و اشتغال. 
در کشور موجی وجود دارد به نام ویرانگری اقتصادی. شعار‌های بسیاری در این رابطه وجود دارد اما همان‌طور که از نامش برمی‌آید، شعاری بیش نیست.پس از پایان جنگ تحمیلی و ویرانی زیرساخت‌های اقتصادی، کشور وارد فاز سیاسی و تخریب زیرساخت‌های فرهنگی‌اجتماعی شد. در طول همه این سال‌ها، تلاش سختی برای مرگ اعتماد صورت گرفت؛ توفیقی که در انتخابات اخیر ریاست جمهوری و شورا‌ها هویدا گردید. 
هرچند در ابتدای آغازبه‌کار مجلس یازدهم به افراد کرسی‌نشین تأکید شد اولویت شما معیشت ملت و اقتصاد کشور است، اما به این کلام پرمغز توجهی نشد و حرکتی انقلابی صورت نگرفت. 
فرصت‌ها به سرعت در حال گذر از جاده خدمت است. پرکردن جیب‌ها در اولویت است. 
دولت خودش را از معرکه خدمت کنار کشیده و کشور را دودستی به خیران سپرده تا مدرسه و مسجد، دانشگاه و بیمارستان، فضای سبز و کتابخانه، آب و فاضلاب، جاده و آسفالت، ازدواج جوانان و اشتغال را محض رضای خدا حل و فصل نمایند و در ازای این معادله چه امتیازی رد و بدل می‌شود، خدا داند.
تاکنون هیچ رویدادی که جنبه بهبود شرایط اقتصادی را داشته باشد، مشاهده نشده است. 
چندی پیش دستگاه قضایی و امنیتی و سایر مدیران اجرایی در استان‌ها و شهر‌ها و بخش‌ها و روستا‌ها از ورود سرمایه‌گذاران سخن گفتند؛ از ورود آزاد بهروز وثوقی و سایر افراد لس‌آنجلس نشین؛ اما مشخص نشد سرمایه‌گذاران باید با کدام رویکرد وارد ایران شوند و آیا با برنامه‌های آنان یا برنامه‌های فشل دولتی برای آنان موافقتی می‌شود؟
انتظار همچنان ادامه دارد و باید دید دولت سیزدهم چگونه از این باتلاق خلاص خواهد شد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی