[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۷
  • دوره جدید

بومی و غریب، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

گزارش‌های بسیاری از بافت فرسوده و تاریخی‌فرهنگی شیراز در رسانه‌ها منتشر شده است که بازگوکننده اهمیت، مشکلات و نیز بحران‌های این منطقه شهری بوده است. اولین واکاوی منحصر به تخلیه هویتی بافت بود؛ آنچه باعث شد شیرازی‌های اصیل از مناطق دارای هویت بروند یا وادار به ترک زادگاه خود شوند. 
دهه شصت هنوز خیل شیرازی‌ها در بافت سکونت داشتند. پایگاه‌های متعددی از جمله مسجد آتشی‌ها یا مسجد قبا منتهی به بازار زرگرها در این منطقه خودنمایی می‌کرد. این مسجد یکی از محورهای مهم اعزام نیرو به جبهه‌ها بود...

ظهر و شب برای اقامه نماز در این مسجد جای نشستن نبود و ما حسب ضرورت به حضور، شاهد حضور اقشار مختلف جامعه در این مسجد به عنوان گذرگاه حضور در لشکر فارس بودیم. سروقامتانی که رفتند و یادشان باقی ماند. 
بافت قدیم شیراز پرورش دهنده انسان‌های بزرگی بود. 
حالا وسعت بافت در اسارت بی هویتی است. بازدید‌های متعددی از بافت صورت گرفته و سخنرانی‌های متعددی در زمینه توجه به بافت انجام شده اما در عمل 
اتفاقی نیفتاد.
شاید به جرئت بتوان گفت که اکثر مسئولان ملی و استانی، سیاسی و اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و البته نظامی از این منطقه بازدید کرده اند. 
وضعیت بافت با اولویت امنیت و ثبات فرهنگی در دستور کار است اما همچنان با معطلی همراه است. در آخرین اظهار نظر‌ها، مسئولان استانی خصوصاً به موضوعات ناهنجار اجتماعی فرهنگی اشاره داشته اند و حضور نیروهای بسیج سپاه با تأکیدات فرماندهی ارشد آن در کنار پلیس موردتوجه قرار گرفته بود.
هم اکنون نیز می‌توانید همان مشکلات خاص گذشته را در بافت مشاهده کنید. چیزی تغییر نکرده است. 
شعارها مبنی بر توسعه و ایجاد تحولات منطقه به قوت خود باقی است و ایرادات بسیاری به تیم گذشته مدیریت شهری وارد است. 
موازی کاری یا هر کاری به دلخواه معضل اصلی در این منطقه است. وجود مراکز خاص ارائه یارانه به معتادان و تمرکز این افراد بومی و غیربومی باعث شکسته شدن حرمت فرهنگی منطقه شد و در پایان این قصه، حضور مستأجران متجاهر باعث خالی کردن میدان توسط اهالی دارای هویت شد.
شیرازی‌ها پلاک‌ها را با هزار خاطره رها کردند و مهاجران پلاک‌ها را تصرف کردند. 
برای تهیه ده‌ها گزارش وقتی به بافت می‌رفتیم و اگر باز هم برویم، مشکل اصلی بحران هویتی است؛ منطقه ای با وجود حرمین شریف که باید شیعه نشین باشد!
نگرانی ساکنان فعلی هم سستی دیوار‌ها و سقف‌های فرسوده است که البته زیرساخت‌های فرسوده مانند گاز می‌تواند منطقه را به یک بمب ساعتی تبدیل کند. 
اطلاعات بافت چه مربوط به دیروز یا امروز مشابه است؛ چراکه اتفاق خاصی به جهت بهبود روی نداده است. 
بافت در یک کلام میعادگاهی است برای برخی مدیران که گاهی با عزم بهبود پای گلدان‌های شمعدانی اش عکس بگیرند و آرشیو کنند.
بافت مظهر فرسودگی است؛ خاک روی خاکی که روزی مسطح شود تا شاید تجمیع پلاک‌های رها شده نفسی دوباره در آن بدمد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی