[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۹
  • دوره جدید

عطش صنعت به خلیج فارس، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
بیهوده نیست که واژه‌های آبادی و آبادانی در زبان پارسی با آب در هم آمیخته و گفته اند: هر کجا آب هست آبادی هم هست. اما آنچه به «مایه حیات» معروف است، دسترسی به آن برای ایرانیان از دیرباز تاکنون آسان نبوده است. نشانه‌های آن را می‌توان در مناطق جنوبی ایران از جمله استان فارس یافت. وجود قنات‌‌های متعدد گویای دوراندیشی مردمان این منطقه از کشور برای تأمین آب مورد نیاز 
خود است.
گرچه کم آبی و بی آبی برای مردمان این اقلیم حکایت غریبی نیست و با زندگی آن‌ها عجین شده است، اما این سال‌ها بیش از هر زمان دیگری استان فارس دچار مشکلات عدیده خشک‌سالی و اثرات عجیب و غریب آن است؛ به گونه ای که بی آبی ابرچالش فارس است.
مسئولان حوزه آب علاوه بر مدیریت و تعادل بخشی به آب در حوزه سرزمینی برای تأمین آب پایدار دست به دامان دریا شده اند و چند سالی است که تلاش می‌کنند آب مورد نیاز این منطقه از کشور را از خلیج فارس منتقل کنند؛ کاری که هنوز موفق به انجام آن نشده اند. اما علی رغم بی‌مهری‌ها و بی توجهی‌ها، زیرساخت‌های آن را تا حدودی آماده کرده اند. حسن روحانی رئیس جمهور سابق ایران در واپسین روزهای سال ۹۹، پنج طرح را که آب شیرین شده خلیج فارس و دریای عمان را به استان‌های هرمزگان، کرمان، یزد، اصفهان، خراسان جنوبی، خراسان رضوی و سیستان و بلوچستان انتقال می‌دهد، از طریق ویدئوکنفرانس افتتاح کرد.
در کمال تعجب با وجود زمزمه‌هایی از انتقال آب خلیج فارس حتی به اصفهان، خبری از فارس نبود؛ استانی که طبق آخرین جمع‌بندی‌های شرکت آبفا، ۸۲۵ روستا از ۲هزار و ۳۲۰ روستای تحت پوشش و ۳۳ شهر از ۱۰۹ شهر تحت پوشش در حالت بحران و تنش آبی قرار دارند؛ به ۲۰۰ روستای آن با تانکر آب رسانی می‌شود؛ به لحاظ منابع آب بحرانی و حفر چاه در تمام دشت‌ها ممنوع است و کف‌شکنی بعضی چاه‌های قدیمی تا عمق ۶۰۰ متر هم رسیده است. آمارهای چالش برانگیز این استان بارها در جلسات شورای عالی آب مطرح شده بود اما مسئولان ارشد را قانع نکرده بود!
مسئولان استان فارس اما با توجه به نیاز شدید استان به آب و جلوگیری از یک عقب افتادگی تاریخی، از اواخر سال ۱۳۹۹ تصمیم گرفتند موضوع تأمین آب را در یک شورای استانی با اختیارات متناسب و قدرت چانه زنی بالا و دارای ارتباطات گسترده پیش ببرند. از فروردین ماه ۱۴۰۰ شورایی تحت عنوان شورای راهبردی انتقال آب از خلیج فارس شکل گرفت و پیگیری مسائل را در دستور کار خود قرار داد. رئیس این شورا نیز رضازاده استاندار سابق فارس شد.
آن طور که استاندار پیشین فارس می‌گوید: در گام نخست انتقال آب، پروژه‌ای توسط یکی از سرمایه‌گذاران استان شروع شده بود که در فاز نخست هدف آن انتقال آب به لامرد و مهر به میزان ۱۵میلیون مترمکعب بود که این پروژه در اسفندماه ۱۳۹۷ آغاز شد اما عملیات آن از سال ۹۸ به بعد با رکود مواجه شد که علت آن نیز ناهماهنگی بین دستگاه‌های اجرایی ذی ربط و مسائلی بود که گریبان پیمانکار و سرمایه گذار را گرفته بود که با پیگیری‌هایی که انجام شد، مسائل و مشکلات نیز در مسیر حل شدن قرار گرفت. قرارداد تأمین آب منطقه انرژی بر لامرد نیز با شرکت سرمایه گذار قطعی شد و علاوه بر آن دیگر موارد و نیازهای صنعتی موجود در منطقه هم بررسی شد و نهایتاً با هماهنگی‌هایی که با وزارت نیرو در این زمینه به عمل آمد، به این نقطه رسیدیم که عملیات اجرایی لوله‌گذاری انجام شود که روز شنبه ۲۶ تیرماه ۱۴۰۰ این اتفاق محقق شد. به گفته رضازاده، این طرح در فاز نخست هدفش رساندن آب به لامرد و مُهر است، اما در هدف بعدی تا میزان ۲۹۰میلیون مترمکعب این آب به استان فارس و نقاط مصرف موردنیاز این استان منتقل خواهد شد و به همین دلیل قطر لوله‌گذاری که الان انجام می‌شود، کمی بیشتر در نظر گرفته شده که بخشی از نیازهای آتی را هم تأمین کند. محمود رضایی کوچی معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری فارس نیز می‌گوید: حدود ۳۰۰میلیون مترمکعب در سال از وزارت نیرو تخصیص انتقال آب دریا به این استان گرفته‌ایم. به شرکت آب منطقه‌ای استان فارس نیز اعلام شده که در این مورد فراخوان دهد تا با مصرف کنندگان و خریداران آب که عمدتاً صنایع بزرگ مانند فولاد، پتروشیمی‌ها، پالایشگاه‌ها و مناطق صنعتی کنسرسیومی هستند، روی قیمت آب توافق شود و پس از آن شرکت مجری این کار نیز انتخاب و عملیات اجرایی پروژه به شیراز و چند شهرستان فارس آغاز شود.
علاوه بر مسیر پیش ‌بینی شده از پارسیان به لامرد قسمت داخلی استان فارس، ظاهراً مسیر دیگری نیز مطرح است که از بوشهر به سمت کازرون و دیگر قسمت‌های استان آب انتقال داده شود. در این بین اما بیشتر از هر موضوعی سرعت اجرا و حمایت ویژه دولت به لحاظ درک اهمیت پروژه مهم است؛ چراکه یکی از مهم‌ترین پیامدهای خشک‌سالی و کم‌آبی، پیامدهای اجتماعی و اقتصادی ناگواری است که به صورت پنهان اما وسیع در بستر زندگی استان فارسی‌ها رخنه کرده است. در چند سال اخیر هزاران روستا در استان‌های مختلف خالی از سکنه شده و می‌تواند کانون تهدیدات امنیتی باشد.
وجود نزدیک به یکصدهزار حلقه چاه آب معادل ده درصد کل چاه‌های آب کشور، رتبه نخست فرونشست زمین، ممنوعه شدن تمام دشت‌های استان، خشکی دریاچه‏‌های استان به ویژه طشک و بختگان و... عواملی هستند که می‌توانند فارس را کانون منازعه آب قرار دهند. برخی گمانه زنی‌ها حکایت از آن دارد که همین روزها فارس هم مقصد سفرهای استانی آقای رئیس جمهور و هیئت دولت مردمی خواهد بود. پیشنهاد مشخص این است که انتقال آب از دریا به فارس در اولویت برنامه‌ها قرار گیرد تا مبادا خدای ناکرده به جای گفتمان پیشرفت و رشد صنایع و رونق کشاورزی در استان شاهد تشدید بحران آب و امنیتی شدن اوضاع باشیم. بر کسی پوشیده نیست این چالش نیازمند شناخت منشأ، شیوه مواجهه با آن و نیازمند نگاهی عالمانه، کارشناسانه و بسیار دقیق و ارائه راهکارهای علمی و به دور از جهت‌گیری‌های معمول و بدون منطق است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی