[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

سهم مردم، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: 

تعالی جامعه محصول درک متقابل همه اجزای آن از شرایط یکدیگر است. در کنار نقش پررنگ قوای سه‌گانه در وضعیت معیشت و فرهنگ عمومی جامعه، باید به این نکته توجه داشت که برای بهبود شرایط همیشه توپ در زمین حاکمیت نیست. در بسیاری از موارد این مردم هستند که باید در قبال کاستی‌های پیرامون از خود واکنشی در چهارچوب قانون نشان داده و از کنار هر چالشی با بی‌اعتنایی و چشم‌پوشی عبور نکنند؛ چراکه رشد حس مسئولیت‌پذیری و دغدغه‌مندی در انسان‌ها به‌عنوان شاه‌کلید پیشرفت جوامع به حساب می‌آید و با سلب مسئولیت فردی نمی‌توان انتظار داشت که اجتماعات بشری به دروازه‌های تکامل نزدیک شوند...

در مضامین دینی و بارقه‌های تمدنی و فرهنگی ایران همواره به موضوع اصلاح جامعه توسط مردم به روش‌های متفاوتی اشاره شده و کلید تعالی در برانگیختن حس مسئولیت‌‌پذیری نهفته است.
ساختاری را در نظر بگیرید که هر یک از اعضای آن همانند یک مدعی العموم در مقابل رفتارهای یکدیگر حساس بوده و در صورت مشاهده هرگونه ناهنجاری و قانون شکنی ساکت نمی‌نشینند. فرد جامعه گریز در چنین ساختارهایی رفته‌رفته خود را به پاسداشت هنجارهای مثبت ملزم دانسته و با گذشته مدت کوتاهی در او حس مسئولیت پذیری جوانه خواهد زد. بدین نحو نیروهای نظارتی در رسته آخر اعمال قانون قرار می‌گیرند و انرژی خود را صرف مقابله را جرائم کلان می‌نمایند.
مسئله زیبایی محیط شهری یکی از آشکارترین نشانه‌های سطوح مسئولیت پذیری مردمان یک منطقه است. چنانچه شهرنشینان یک کشور نسبت به شیوه‌های دفع زباله توسط یکدیگر حساس بوده و در مقابل افراد لاابالی واکنش نشان دهند، با گذشت مدتی شاهد شهری زیبا و آراسته خواهیم بود و پاکبانان متحمل رنج‌ها و زحمت‌های دوچندانی نمی‌شوند. به همین دلیل است که وضعیت بصری شهر‌ها به عنوان یکی از نشانه‌های فرهنگی و سطح تمدنی مردمان آن خطه ارزیابی می‌شود.
در نگاهی کلان تر، چنانچه ارباب رجوع ادارات از قانون‌شکنی‌های احتمالی مدیران و زیرمجموعه‌های آنها به آسانی عبور نکرده و با پیگیری مراجع ذی‌صلاح را در جریان امور قرار دهند، در برهه کوتاهی شاهد بروز نشانه‌های قانون مداری در دستگاه مزبور خواهیم بود. از این رو می‌توان ادعا کرد که خوی پرسشگری مبتنی بر قانون و احترام متقابل نقش بسیار زیادی در راستای بهبود امور دارد و از آن می‌توان به عنوان بن مایه تأثیرگذاری در جهت تعالی روزافزون بهره برد.
پس از تقویت خوی پرسشگری در اجتماع، نوبت به لایه‌های ارشد مدیریتی می‌رسد که دستگاه متبوع خود را عاری از خطاهای سیستماتیک ارزیابی نکرده و با نگاهی واقع گرایانه به دنبال اصلاح نارسایی‌ها باشند. 
در بسیاری از موارد، مدیر یک مجموعه به دلایل مشغله‌ها و مسئولیت‌های دوچندان -بخوانید چندشغلی- از آسیب‌شناسی دقیق دستگاه خویش بازمی‌ماند و با توجه به اظهارنظرهای ارباب رجوع پرسشگر، نسبت به موارد احتمالی اشراف خواهد یافت. در اینجاست که نقش روابط عمومی‌ها و بازرسان مجموعه به عنوان بازوان توانمند دستگاه اجرایی آشکار می‌شود. روابط عمومی‌ها در حقیقت پل ارتباطی مردم و مسئولان هستند و باید با تحلیل داده‌های پیرامون، آنها را طبقه بندی کرده و در اختیار اتاق فکر مجموعه قرار دهند. از سوی دیگر سیستم‌های نظارتی نظیر بازرسان نامحسوس نیز آثار شگرفی در اصلاح خطاهای یک مجموعه خواهند داشت و با توسل به آنها می‌توان امیدوار بود که از تمامی پتانسیل‌های مجموعه به نحو احسن 
استفاده گردد.
به طور حتم با در اختیار داشتن مردمان پرسشگر و مدیرانی که خود را از اشتباه مبرا نمی‌دانند، جامعه پله‌های رشد و سرافزاری را با شتاب بیشتری پیموده و آسیب‌های احتمالی محیط پیرامون به حداقل‌ها خواهد رسید. برای بهبود شرایط جامعه همیشه توپ در زمین دولت و دولت‌مردان نیست. تعالی جامعه محصول درک متقابل همه اجزای آن از شرایط یکدیگر است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی