[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

اقتصاد و فرهنگ، روزنامه شیراز نوین

 فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار: 

متأسفانه در درک درست معنا و مفهوم سرمایه‌گذاری، کارآفرینی و تولید گیر کرده‌ایم، تا چه برسد به عملی‌ساختن برنامه‌های احتمالی! در واقع اراده‌ای برای تولید وجود ندارد؛ چراکه اقتصاد سیاسی به دست دولت است و تا دولت اراده نکند، نه سرمایه‌گذاری و نه تولید و اشتغال اتفاق نمی‌افتد و باید دید چرا دولت‌ها در دوازده دوره گذشته تمایلی به رشد تولید و اشتغال نداشته‌اند؟ 
معنای خصوصی‌سازی، خصولتی‌سازی بوده و دولت صنایع فعال را درون خود با شرکت‌های نیمه‌دولتی دست‌به‌دست کرده و پشت حریف را به خاک مالانده است. در یک نگاه مختصر در جریان شهرسازی و توسعه آن به این نکته مهم می‌رسیم که دولت‌ها در جریان توسعه شهرها، خانه‌ها را همسایه کارخانه‌ها کرده‌اند و حریمی برای تولید قائل نشده‌اند... 

چراکه امروز شاهدیم یکی از علت‌های اصلی خروج کارخانه‌ها که ضامن اشتغال هستند، مجاورت با واحدهای مسکونی و آلایندگی است. 
چندی پیش از رادیو اقتصاد شنونده سخنان بزرگ مردمی بودم به نام جعفر ذره بینی؛ این کارآفرین موفق ایرانی شاید در پنجاه شصت سال پیش اقدام به راه اندازی واحد‌های صنعتی کرده بود. عشق به صنعت اولین سرمایه او و پدرش بوده است و در درجه دوم همراهی مدیران دولتی وقت برای استقرار صنایع موردنظر وی. ذره بینی می‌گفت، با استقرار صنعت و رونق آن اشتغال مناسبی ایجاد شده بود و محصولات کارخانه اش هم در ایران و هم در خارج بازار خوبی داشته است. او معتقد بود فهم درست از کار و تلاش می‌تواند فرهنگ ساز هم باشد. در واقع مجموعه صنعتی او حامی هنرمندان کشور بوده است و از این طریق هنر بال و پر می‌گشوده است. 
ذره بینی می‌گفت من حامی هنرمندان ایرانی در تمامی بخش‌های فرهنگی هنری بودم. اقتصاد باید این درک و فهم را داشته باشد تا از هنر هنرمندان ملی حمایت کند. او که خود را بچه کف بازار معرفی می‌کرد، اعتقاد داشت بازار بزرگ‌ترین حامی هنرمندان بوده؛ همچنان که حامی سیاسیون بوده است. او که دارای تحصیلات آکادمیک علوم سیاسی بوده، در این گفت‌وگوی رادیویی می‌گفت در تشکل‌های سیاسی عضو بودم و از آنان حمایت مالی می‌کردم. این نشان دهنده آن است که وقتی اقتصاد یک کشور درست باشد، سایر بخش‌های فرهنگی، هنری، اجتماعی، ورزشی و سیاسی نیز جهت خود را پیدا می‌کنند و به بلوغ می‌رسند. 
اینک اقتصاد در رأس تهاجم داخلی و خارجی قرار گرفته است. انحصارگرایان، اقتصاد را در مشت خود گرفته اند و اجازه تحرک به آن نمی‌دهند. در سال‌های گذشته هیچ سرمایه گذاری انجام نشده است؛ حتی در بخش زیرساخت‌ها. برابر آنچه نایب رئیس کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی گفته است، بالغ بر ۱۰۰هزار پروژه نیمه تمام در کشور وجود دارد.آمار مستند وی به نقل از سازمان برنامه و بودجه است و انگار مجلس و دولت همچنان به دنبال راهکاری برای تأمین اعتبارات این پروژه‌های فرسوده هستند و همچنان به جایی نرسیده اند. واقعیت مطلب این است که نفت خریداری ندارد و باید به فکر جایگزین درآمدهای نفتی بود. دولت به سمت درآمدهای مالیاتی رفته است اما این حرکتی غلط در داستان اقتصاد ایران است؛ چراکه مالیات باید از سود تولید گرفته شود و در چنین شرایطی ما باید کشور تولیدکننده ای داشته باشیم که البته نداریم! 
مالیات باید از گروه‌های فعال اقتصادی اخذ شود و حالا باید در جست‌وجوی گروه‌های اقتصادی فعال و پردرآمدها بود. پردرآمدها در اقتصاد پنهان ایران مشغول فعالیت هستند. در واقع اقتصاد شانه خود را به قاچاق تکیه داده است و در این شرایط نمی‌توان از گروه اصلی مالیات گرفت. گرانی‌های اخیر و عدم توان دولت برای مهار تورم هم باعث شده تا قدرت خرید ملت به شدت کاهش یابد. 
جوانان ازدواج نمی‌کنند و رشد جمعیت متوقف شده است. با بحران ورود به دوران تجرد، اعتقادات به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و سنت‌ها به باد فراموشی می‌رود. اخلاق به شدت تنزل خواهد یافت و اجتماع به سمت بحران بی هویتی حرکت می‌کند. باید دید برای این همه مشکل حتی یک برنامه عملی داریم؟ 
بدیهی است تا زمانی که گلوگاه اقتصادی را محکم گرفته ایم و دولتی فربه و اقتصادی بی مایه داریم، ره به جایی نخواهیم برد. شعارها بسیار است و در عمل اتفاقی نمی‌افتد. مدیران دولتی و نمایندگان مجلس دائم در میان مردم هستند اما گروه‌های فشار در حال اختلاس‌های بزرگ! هر از گاهی یک اختلاس رقم درشت کافی است تا سرمایه‌ها و اندوخته یک عمر ملتی را چپاول کند. 
حکمرانی غلط بر اقتصاد ایران باعث استقرار نظام سیستماتیک فساد شده است. آنچه در شهر صدرای شیراز ملاحظه می‌شود، نمایش فساد سیتماتیک است؛ چراکه هر کسی بر این مسند جلوس می‌کند، الزاماً 
گرفتار می‌شود.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی