[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

مذاکرات نتیجه‌محور، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

وجود 100هزار پروژه نیمه‌تمام در کشور یک سد بزرگ و هولناک برای بسترسازی در مسیر پروژه‌های نوین و صنعتی‌شدن کشور است. این در حالی است که وجود این پروژه‌های کهنه و زخمی را می‌توان سنگ‌اندازی در مسیر توسعه ملی دانست؛ چراکه دولت‌های وقت با کلنگ‌زنی‌های بی‌مورد و بدون اعتبار زمان دستیابی به اهداف را تعیین نکردند و از طرفی مجلس نظارت درستی بر آغاز، اجرا و خاتمه این قبیل پروژه‌ها نداشته است. 
اینکه تنها دولت‌های وقت را مقصر دانست و پای میز محاکمه کشاند، یک طرف قضیه است و بازخواست از نمایندگان مجلس طرف دوم...

چراکه قوه مقننه ناظر بر عملکرد دولت است و باید پاسخ‌گوی این سهل انگاری باشد. از طرفی وقتی خبر استخدام 60 نماینده ادوار مجلس در رسانه‌ها منتشر می‌شود، حکایت عجیبی از سهل انگاری قوه مقننه بر عملکرد دولت است؛ چراکه بعضی نمایندگان با سکوت خود در قبال این نوع عملکرد ضعیف دولت‌ها به نوعی با پیشنهاد استخدام در دوایر دولتی انگار حق السکوت گرفته اند و مطالبات ملت را زمین گذاشته اند. 
با کنکاش در بیانات رهبر معظم انقلاب در ماه‌های گذشته می‌توان به این نکته پی برد که رهبری این تذکر را به نمایندگان داده اند که نباید بدین شیوه عمل کنند و کرسی مجلس، سکوی پرتاب نمایندگان نیست و نباید اینگونه تصور کنند که با گذر از این راه رتبه خودشان را ارتقا دهند. 
در هر صورت بالغ بر 100هزار پروژه نیمه تمام در کشور وجود دارد که منابع برای تأمین اعتبار آنها به درستی مشخص نیست و هر روز نرخ تورم، هزینه‌های انجام خاتمه پروژه‌ها را افزایش می‌دهد. این در حالی است که تأثیر نرخ تورم بر پروژه‌های نخ نما از جیب ملت به نوعی یک بی تدبیری بزرگ از سوی مدیران و برنامه ریزان آن تلقی می‌شود. 
در مراسم کلنگ زنی این پروژه‌های نخ نما هم استانداران، نمایندگان مجلس و نیز سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و حتی فرماندهان نظامی و صاحبان قرارگاه‌های سازندگی حضور داشته اند؛ حضوری که در رسانه‌ها ثبت و ضبط شده و انکار آن شدنی نیست.
حالا برابر آنچه در اخبار مجلس منتشر شده است، تهاتر با دارایی‌های دولت و تهاتر با نفت برای پروژه‌های عمرانی از برنامه‌های آتی مجلس است و مجلس همچنان در کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات به دنبال منابع برای تأمین اعتبارات لازم است. پر واضح است که دولت به جای طرح برنامه‌های جدید باید درگیر خاتمه این قبیل پروژه‌های نخ نما باشد. 
از طرفی شدت تحریم‌های خارجی به گونه ای است که تأمین اعتبار از طریق مشارکت خارجی غیرممکن است؛ مگر دیپلماسی اقتصادی ما به دیپلماسی سیاسی ما ارجحیت داده شود. دیپلماسی اقتصادی به معنای خاتمه جنگی بزرگ و اقتصادی سیاسی است که باید با گفت‌وگو حل و فصل شود؛ گفت‌وگو با کشور‌های همسایه و دول اروپایی و آمریکایی؛ چراکه بدون تعامل جهانی ادامه روند اقتصادی غیرممکن است. 
یکی از رایج ترین پیشنهادات عدم کلنگ زنی پروژه‌های جدید تا خاتمه پروژه‌های نخ نماست که متأسفانه غیرممکن است؛ چراکه نیاز روز کشور وابسته به آغاز پروژه‌های جدید است و ما در شرایطی ناچار به آغاز پروژه‌هایی هستیم که نیازمند اعتبارات عظیمی است؛ پروژه‌هایی که گاهاً زیرساختی محسوب می‌شوند و دارای اولویت برای ساخت هستند. آنچه در ماهیت نیروگاه‌های هسته ای نهفته است. ما امروز به شدت محتاج ساخت نیروگاه‌های هسته ای برق هستیم که از نعمت آن محرومیم. نبود برق در کشور به عنوان مهم‌ترین زیرساخت شاید یک نقطه ضعف بزرگ در دعوت از سرمایه گذاران به شرط رفع تحریم‌هاست.
کشور در مضیقه آب قرار دارد و بدون آب در بحران سرمایه گذاری قرار خواهد گرفت. طرح‌های انتقال آب از دریا نیازمند سرمایه‌گذاری‌های عظیمی است که باید مورد توجه دولت وقت قرار گیرد. حالا سرزمین ما در خشک‌سالی قرار گرفته است و تولیدات دامی و کشاورزی بر مدار قرار ندارد و دولت باید حمایت گسترده‌ای از تولیدکنندگان غذا در قالب امنیت غذایی داشته باشد که این مهم نیز اعتبار می‌خواهد؛ اعتباری محدود شده که عدم فروش نفت بر گلوی آن می‌فشارد.
با تمام این تفاصیل باید فکری به حال رابطه‌های محدودشده کرد. تقویت دیپلماسی اقتصادی تنها راه باقی مانده برای کاهش فشارها بر اقتصاد و معیشت مردم است که امیدواریم در دور آتی مذاکرات با توسل به حصول نتیجه شاهد آن باشیم. در واقع همانطور که رئیس جمهور محترم اشاره کرده اند، باید مذاکرات نتیجه‌محور باشد. ان‌شاءالله.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی