[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

سناریوی تکراری، روزنامه شیراز نوین

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار:

دوباره موسم مدرسه و دوباره گرانی و رنج‌های پیاپی تحصیل و این بار در مهلکه کرونا؛ به یاد داشته باشیم بن‌مایه‌های تعالی جامعه بر پایه فرایند‌های آموزشی بنا شده است. مدت زیادی است که شعار تحصیل رایگان در ایران دیگر محلی از اعراب ندارد و اولیای مدارس هنگام ثبت‌نام وجوهی را به نام کمک به مدرسه و به‌صورت اجباری از والدین طلب می‌کنند. این در حالی‌ است که مسئولان رده‌بالای آموزش‌وپرورش بارها و بارها اعلام کرده‌اند هنگام ثبت‌نام هیچ هزینه‌ای نباید از دانش‌آموزان به‌صورت اجباری دریافت شود...

به طور حتم سرپرستی که این روزها در دولت سیزدهم به جای وزیر نشسته، از این مسئله آگاهی دارد که مدیران زیردست، همواره کمبود بودجه‌های خود را با کمک‌های مردمی جبران می‌کنند و این کار سبب افزودن فشارهای مالی دوچندان بر پیکره مالی خانواده‌ها می‌شود.
حتی در کشاکش کرونا و آموزش‌های مجازی هم متأسفانه بارها شاهد بوده ایم مدیران مدارس با سرسختی تا پای ثبت نام نکردن دانش آموز نگون‌بخت پیش رفته و آینده تحصیلی وی را با شرایط ابهام آلودی مواجه ساخته اند. از سوی دیگر گروهی از اولیای مدارس برای دریافت شهریه توجیه قانونی آورده و به قانون مشارکت‌های مردمی استناد می‌کنند. این در حالی است که دانش موزان و والدین هیچ مسئولیتی در قبال گسترش زیرساخت‌های آموزشی و امکانات مدارس نداشته و دریافت هزینه اجباری از آنها به منظور تأسیس اتاق‌های رایانه، تجهیز کلاس‌ها به وایت برد، گسترش امکانات کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها عادلانه به نظر نمی‌رسد.
به همین دلیل شایسته است عبارت چشم نواز تحصیل رایگان در ایران دیگر از سوی مدیران ارشد استفاده نشود و چنانچه آموزش و پرورش به دلیل کمبود بودجه و تنگناهایی که با آن مواجه است توانایی ارائه خدمات تحصیل رایگان را ندارد، به صورت قانونی به دریافت شهریه اقدام نموده و برای وجوه دریافت شده از دانش‌آموزان راهکار مشخصی تبیین شود. شاید با اتخاذ به این قانون دیگر دریافت کمک‌های اجباری با مبالغ اختیاری تحت کنترل درآمده و والدین هزینه‌های تحصیل دانش آموزان را در کنار دیگر هزینه‌های سرسام‌آور زندگی روزانه قرار دهند. هرچند که فرایند تحصیل رایگان می‌تواند موجبات تعالی جامعه را به همراه داشته باشد و سرمایه گذاری دولت در این زمینه در صدر اهمیت قرار دارد؛ مسلماً با دریافت کمک‌های اجباری از اقشار فرودست جامعه گروهی از نیازمندان و خانواده‌های ندار قید تحصیل فرزندان را زده و آنها به صفوف به‌هم‌پیوسته کودکان کار خواهند پیوست.
به یاد داشته باشیم سرمایه گذاری در زمینه‌های آموزشی، به معنای اجرایی شدن اصلی ترین راهکار پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی و هنجارشکنی‌ها شناخته می‌شود و چنانچه در شرایط فعلی از توجه در این زمینه کاهلی کنیم، در آینده نه چندان دور باید هزینه‌های گزاف آن را تقبل کنیم. بن مایه‌های تعالی جامعه بر پایه فرایندهای آموزشی بنا شده و این سناریوی تکراری برای بسیاری از خانواده‌ها عذاب آور است. دوباره موسم مدرسه و دوباره گرانی و رنج‌های پیاپی تحصیل و این بار 
در مهلکه کرونا...

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی