[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

نگاه اجتماعی، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:
نکته اول اینکه احساس امنیت از خود امنیت مهم‌تر است و مسئولان مربوطه باید به این نکته توجه ویژه داشته باشند. مثلاً اگر ما درمورد سرمایه‌گذار و موضوع توسعه و اشتغال شروع به دادن وعده و دلخوشی کرده‌ایم و هیچ‌گاه دنبال آن نبوده‌ایم که یک بار برای همیشه موضوعِ به‌بحران‌تبدیل‌شده اقتصاد و معیشت ملت را سامان بدهیم، این امر احساس ناامنی در مخاطب ایجاد می‌کند. در واقع ما امروز گرفتار حس ناامنی و باتلاق شعار شده‌ایم؛ باتلاقی که خروج از آن گاهاً غیرممکن و پرهزینه است...

هزینه‌هایی که در این عصر کسی حاضر به پرداخت آنها نیست و از این روست که با رشد مهاجرت و فرار مغزها مواجهیم. موضوع ما، موضوع احساس امنیت است. اعتماد و امید به آینده به شدت کاهش یافته است؛ جوانان گرفتار بیکاری شده اند و فرصتی برای استخدام در وزارتخانه‌ها ندارند و شاید تنها روزنه امید برای اشتغال، استخدام در وزارت دفاع است.
رؤیای بازنشستگی و بهره‌مندی از مزایای آن به منظور برخورداری از رفاه اجتماعی به سمت آشفتگی رفته است. بازنشستگی که ثابت شده این روزها اول بدبختی و نیستی است؛ چراکه نظام تأمین اجتماعی نظامی سیاست‌زده و نیز غارت شده است و چیزی به نام سرمایه‌گذاری و آتیه‌سازی در آن اتفاق نیفتاده که هیچ، منابع پرداختی کارگران هم به تاراج رفته و گویی دولت اول متجاوز به حقوق کارگران حداقل بگیر است.
معتبرترین شکل استخدام در گذشته استخدام در وزارت نفت بود که اهمیت خاصی داشت، اما امروز نمایندگان مجلس خودشان در صف استخدام این وزارتخانه ایستاده‌اند تا فرصت‌های اقتصادی موجود را نصیب خود کنند. من به شخصه با توجه به بازخوانی خاطرات گذشته به این نتیجه رسیدم که بنیادی مانند بنیاد مستضعفان یا ستاد‌های اجرایی و امثال آن می‌توانند درس‌های بزرگی برای مال اندوزان باشند؛ برای آن دسته از نفوذی‌ها که همه چیز را برای خودشان می‌خواهند؛ غافل از اینکه روزی احتمال مصادره آنچه از راه ناصواب به دست آورده‌اند، وجود دارد.
نکته دوم اینکه من هر روز درمورد صرفه جویی در مصرف آب هم به خودم و هم به دیگران تذکر می‌دهم، اما نتیجه صرفه جویی من تأمین کننده آب استخر‌های مستکبران شمال‌نشین است. من خاموشی را به دلیل تحریم‌ها و کاستی‌هایش تحمل می‌کنم تا رمزارز‌ها بیخ گوش دولتی‌ها در بورس کشف شوند و حالا هیئت تحقیق و تفحص مشغول ارزیابی محیط‌اند.
سوم اینکه احساس امنیت از خود امنیت مهم‌تر است. اگر این احساس امنیت در جامعه ایجاد نشود، نمی‌توان امیدوار بود که سامان خواهیم یافت. تا اینجای داستان که ملت اعتماد خود را از دست داده اند و باید فکری به حال اکثریت ملت و تأمین خواسته‌های آنان نمود؛ هرچند باید دید این موضوع دارای اهمیت است یا خیر.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی