[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

فرسوده شدیم، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

عدالت و پروژه عدالت‌خواهی و مبارزه با تبعیض و فساد و تباهی یکی از نخ‌نماترین پروژه‌های سیاسی‌اجتماعی است که بعضی گروه‌های تعریف‌شده برای پرکردن جیب خودشان از آن بهره می‌گیرند. این در حالی است که اکثریت گروه‌های اجتماعی نسبت به آنچه عدالت‌خواهی نامیده می‌شود ناامید شده‌اند و بیشتر در جوامع جهان‌سومی یا عقب نگه‌داشته‌شده روند مهاجرت را پیشه نموده‌اند. 
در ماه‌های گذشته می‌توان در یک آزمایش میدانی پی به مهم‌انگاشتن این پروژه و تأثیرات مستقیم آن در این ناامیدی پی برد...

در همسایگی ما یکی از کشور‌ها دچار کودتای نوینی شد. نوین بودن این کودتا توسط یک گروه کهنه کار با برچسب‌های مختلف فرهنگی و متحجرگونه به قدری استادانه بود که عوارض آن نه تنها به جنگ داخلی و هرج و مرج منتهی نشد، که در آن می‌توان نماد وحدت و انسجام و ثبات اقتصادی را نیز دید. 
اخبار رسیده از آن کشور نشان می‌دهد ارزش پولی سقوط نکرده و کسب و کار‌ها تعطیل نشده است. به جز مواردی در خصوص تضاد‌های فرهنگی مذهبی که ناشی از اشغال بیگانه در یکی دو دهه گذشته است، این جامعه سنتی در حال بازگشت به ریل فرهنگی و سنتی خود می‌باشد که البته بازگشت به سنت در این جامعه سنت‌گرا می‌تواند در آینده نزدیک به گسترش صنعت بزرگ گردشگری منتهی شود؛ چراکه گردشگران جهان پس از طی دوران طلایی و پرالتهاب توسعه اجتماعی اقتصادی و به قولی مدرن و پسامدرن خود، نیازمند سفر به عمق تاریخ و دیدار با تمدن‌های گذشته و تفحص در زیرساخت‌های اطلاعاتی، فرهنگی و اجتماعی، هنری و ادبی هستند. 
آنگونه که پیداست، مرز‌ها در یکی دو دهه آینده دوامی نخواهند داشت و روادیدی برای سفر صادر نخواهد شد. مرزها برای صلح پایدار نیازمند تغییرات اساسی و 
اصولی هستند. 
اولاً ملت‌ها در کنار دولت‌ها طالب جنگ نیستند و نیازمند تعاملات اقتصادی فی‌مابین ملل جهان هستند؛ دوم اینکه تجربه دو جنگ جهانی و نیز ابعاد جنگ سرد و جنگ بیولوژیک ثابت کرد بازنده اصلی مردم هستند. پس مردم در کنار دولت‌ها نخواهند جنگید و این بررسی نشان می‌دهد که دولت‌ها با پیش دستی و اشراف اطلاعاتی به ضعف منابع خصوصاً آب و ذخایر انرژی بر این اصل اتفاق دارند که باید به یک مدیریت واحد جهانی، کاهش جمعیت هدف و تمرکز در مناطق تعیین شده اقدام کنند.
با این فرض در آینده با جهانی خلوت مواجه خواهیم بود؛ چراکه حتی پروژه نفت در برابر غذا نیز که پس از اشغال عراق توسط نیروهای ناتو انجام شد، رنگ باخت و مانند گذشته در فهرست اخبار و تیتر‌های جهانی نیست. 
ما هرچند با جمعیت مشتاق مهاجرت از داخل مواجهیم، اما باید به این نکته توجه کنیم که این یکپارچه‌سازی و توجه به رویکرد مدیریت واحد جهانی، انسان مهاجر را در قالب همان قید و بند‌های فرمایشی باز خواهد کشاند. 
تجربه عینی در همسایگی ما در افغانستان نشان داد که پس از آن کودتا که با سکوت اقوام مختلف همراه بود، جنگ داخلی اتفاق نیفتاد و از سهم خواهی به شیوه سنتی و متداول خبری نبود. استان‌ها یکی یکی تصرف شد و مردم خسته از چهار دهه جنگ و خونریزی، چشم بر رخدادهای سیاسی بستند. این نمونه مفهومی، نشانه‌ای برای سایر کشورهاست که در آنها نیز فرسایش سیاسی و اقتصادی فرهنگی کار را به جایی می‌رساند که مشارکت مردم در عرصه‌های مختلف کاهش شدیدی خواهد داشت و این بی توجهی بستر را برای مدیریت واحد جهانی مهیا می‌کند. ما امروز شاهدیم استمرار پروژه وعده‌ها و کش‌دار شدن روند توسعه سراب‌گونه یکی از تأثیرگذارترین آیتم‌ها در این برهه زمانی است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی