[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

غریب مانده‌ایم، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

دوباره مسیر مذاکرات را امتحان می‌کنیم. تقریباً اندوخته‌ای نداریم. عقب‌افتادگی و فرصت‌سوزی دامن وزارت نفت را نیز گرفته و به قول وزیر نفت، اگر به‌زودی 160میلیارد دلار سرمایه‌گذاری وارد این بخش نشود، به واردکننده نفت و گاز تبدیل خواهیم شد. آبی هم باقی نمانده و به‌تدریج با توجه به بی‌فرهنگی و بی‌برنامگی در احیای صنعت و منع کشاورزی، با چالش‌های امنیتی فراوانی روبه‌رو خواهیم شد. تجمعات چند روز گذشته کشاورزان اصفهانی در کنار پیکر بی‌جان زاینده‌رود، نشان‌دهنده جرقه‌های این بحران شدید است...

سونامی فساد و اختلاس‌های ادامه دار اصلی ترین عامل نرسیدن اعتبار به پروژه‌های مهم و زیرساختی است. موانعی که در حوزه اقتصاد درمورد آن سخن گفته می‌شود، همه انسانی هستند؛ چراکه بعضی انسان‌ها چون از کانال نفوذ وارد معرکه اجرایی شده اند و بیشتر از همه تظاهر و ریا می‌کنند، ریشه‌هایشان عمیق تر و سخت تر از آن است که یک رئیس جمهور چهارساله با برنامه‌های محصور در شعار بتواند آنها را بخشکاند.
رؤسای جمهور بسیاری آمده اند و رفته‌اند و عجب آنکه با سلام و صلوات می‌آیند و بدون خداحافظی و در سکوت مطلق می‌روند. رؤسای جمهوری که پس از آنان انبوهی از مشکلات قابل بیان وجود دارد که با تمامی سخنان آنان در گذشته و افتتاحیه‌های دهه فجری و هفته دولت در تضاد است. اقتصادی که ویرانه دولت قبلی معرفی می‌شود و وعده‌های پیش از انتخاباتی که یک شبه قدرت حل این حجم از خرابی‌ها را ندارد. در واقع رئیس دولت جدید که شعار‌های بزرگی در حوزه معیشتی به مردم داده است، حالا می‌گوید یک شبه امکان حل و فصل مشکلات اقتصادی وجود ندارد؛ این بدان معناست که وعده‌ها بر پایه بی برنامگی داده شده است و باقی قضایا. در حالی که در ضمن انتخابات از بدنه نخبگان و کارشناسان امر برای طرح برنامه استفاده نشده است! 
آنطور که تریبون داران دولت و مجلس می‌گویند، تمام دنیا علیه ماست و یک دوست هم نداریم؛ ‌مگر چند کشور فقیر که از فرط بدبختی و ناکامی خود را به ما چسبانده اند و منتظرند تا از سفره اقتصادی ایران ارتزاق کنند. بدین شیوه به جایی نخواهیم ‌رسید. بدتر از همه توجه دولت به دریافت مالیات از ملت در دوران رکود شدید و کشنده اقتصادی است.
در واقع عملیات روانی دولت برای افشای حجم نقدینگی بانک‌ها که مشتمل بر سپرده گذاری ملت است، نه درمانگر صنعت و اشتغال، بلکه رفتاری برای تصاحب این نقدینگی و ارائه آدرس غلط سرمایه گذاری به مردم در بورس است.
دولت در مقطعی خاص و با کاهش نرخ سود سپرده‌ها مردم را وادار به خرید و فروش دلار می‌کند و گاهی آدرس غلط بورس را به آنان می‌دهد تا سرمایه‌های مردم را در عین دادن وعده و تضمین، دود کند.
بورس به قتلگاهی بدون معارض تبدیل شده است که قمار در آن بدون مدعی است. با ورود به بورس و خرید سهام‌های خیالی و سیاسی و باخت اصل و فرع سرمایه، قدرت مطالبه گری نیز از میان می‌رود؛ چراکه مردم با اراده خود ریسک سرمایه گذاری را به جان خریدند اما باختند. این در حالی است که رئیس دولت و سایر مدیران اقتصادی کشور مردم را به حضور در بورس ترغیب نمودند. 
حال این سؤال مطرح می‌شود که بورس بهتر است یا صندوق‌های مالی اعتباری ۷۰۰ شعبه ای در سراسر کشور؟ صندوق‌هایی که پس از بلعیدن پول ملت شاکی داشتند و این شکات در نهایت، حکم‌ قضایی به دست به سراغ اختلاسگران می‌رفتند و شاید اصل سرمایه بدون سود خود را باز پس می‌گرفتند. اما امروز حضور در عرصه بورس تنها به یک معناست و آن تفهیم سیاست باخت‌باخت است. اعتمادی در عرصه اقتصادی و سیاسی باقی نمانده و باید این اعتماد ترمیم شود. 
ایران باید با جهانیان کنار بیاید و این مصالحه به معنای تسلیم نیست. ایران خواستار زیر پا گذاشتن ارزش‌های انقلابی خود نیست، اما سیاست‌های رایج پاسخ‌گوی نیاز‌های امروز ملت در بعد معیشتی نیست. مردم‌ زندگی می‌خواهند و البته تأمین معیشت؛ همانطور که به وقتش در مسیر همین مبارزه جان دادند. مردم همراه مسئولان هستند اما انگار بعضی مسئولان همراهی با مردم ندارند و شرایط سخت آنان را درک نمی‌کنند. باید به این نکته مهم اشاره نمود که ازدواج یکی از فریضه‌های واجب جوانان است که در دین اسلام بر آن تأکید شده است و باید از مدیران سیاسی اقتصادی و نیز علما پرسیده شود برای احیای این سنت نبوی چه اقدامی در راستای سامان‌دهی اقتصادی انجام داده اند؟ موج جوانان بیکار و از طرفی فروپاشی نظام خانواده دستاورد مدیریتی اشتباه است که گاهاً از تحریم‌های خارجی سخیف‌تر است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی