[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۹
  • دوره جدید

استان بخش‌نامه‌ای، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

اداره امور استان‌ها بدین شیوه کاری بیهوده است؛ چراکه استان‌ها به‌صورت بخش‌نامه‌ای اداره می‌شوند و مدیران استانی اختیار و ابداعی در امور اجرایی ندارند. هرچند در سالیان گذشته روی مباحث درآمد هزینه‌ای تأکید بسیاری شده اما این عملیات به فساد انجامیده است و برخی مدیران ریسک‌پذیر در باتلاق فساد افتاده و احضار و بازداشت شده‌اند. بررسی کارنامه مدیران استانی حکایت از آن دارد که برخی از این مدیران احضار، جلب و روانه زندان شده‌اند...

هرچند استاندار فارس معتقد است مدیران اجرایی بلد نیستند اعتبار و سرمایه سرمایه‌گذاران را جلب کنند، اما باید به این مهم توجه داشت که اگر مدیری ریسک‌پذیر بوده است، در باتلاق فساد گرفتار شده است؛ چراکه زیرساخت‌های جلب و جذب سرمایه گذاران نه مشخص است و نه اولویت بندی شده است. 
ما در حال حاضر گرفتار مدیرانی هستیم که هرچند در میدان بازدید‌ها حاضرند، اما توانی برای ارائه روش‌های ابداعی ندارند. در واقع کارنامه مدیران اجرایی پر از صفحات بازدید و عکس‌های مربوطه است اما مشاهده می‌شود تمام نارسایی‌ها حل نشده بر زمین مانده است. بیکاری شدید در فارس و عدم توان جذب سرمایه سرمایه گذاران حکایتی غم انگیز از این رویداد دارد. در واقع اگر سرمایه گذاری عزم رفتن به شهرک‌های صنعتی را نیز داشته باشد از زیرساخت‌های لازم محروم خواهد ماند؛ چراکه زیرساخت‌های لازم در ورودی شهرک‌های صنعتی متوقف مانده و حالا از سرمایه گذار خواسته می‌شود برای ورود زیرساخت‌ها نیز هزینه کند؛ هزینه‌هایی که بر تولید و اشتغال تأثیر تورمی می‌گذارد و هزینه‌های تولید را افزایش می‌دهد که در این راستا قانون پیش بینی‌های لازم را برای جلب نظر سرمایه گذار نکرده است. از سویی مدیران دولتی در دستگاه‌های اجرایی که باید با جذب اعتبار دولتی زیرساخت‌ها را به شهرک‌های صنعتی و کارگاه‌ها و کارخانه‌ها برسانند، در این بین تعلل کرده اند و نمایندگان مجلس نیز در این تعلل مشارکت کرده اند؛ چراکه تعامل بین مدیران دستگاه‌های اجرایی بر نمایندگان مجلس واجب است و آنان باید مشکلات و موانع را به مرکزنشینان یادآور شوند و حوزه‌های استانی محل انتخاب خود را منتفع نمایند. متأسفانه نمایندگان مجلس اغلب به دنبال منافع خود بوده و هستند؛ از این روست که مطالبات استانی روی زمین مانده است. اگر ما از بنیه کارشناسی نمایندگان ریسک پذیر برخوردار بودیم، مدیران ریسک پذیری نیز داشتیم و روند توسعه فارس لاک‌پشتی نبود. 
این روزها ماجرای نهضت مسکن سازی هم به نوعی بخش‌نامه ای است و مدیران استانی نقشی در آن ندارند، بلکه از سوی دولت به آنان تکلیف شده برای احداث سالی یک‌میلیون مسکن آرایش لازم اجرایی بگیرند. تأمین زمین بزرگ‌ترین مانع برسر راه این نهضت است؛ چراکه باید از اراضی استفاده نمود که به زیرساخت‌های لازم نزدیک باشند و پس از ساخت احتمالی گرفتار انشعابات گاز، برق و آب و فاضلاب نشوند و از طرفی امنیت، بهداشت و درمان و آموزش و پرورش و از همه مهم‌تر راه دسترسی در این مناطق مورد توجه قرار بگیرد. اینک امریه ساخت مسکن صادر شده است و باید دید کدام مناطق در کشور پیشتاز این حرکت خواهند شد؛ هرچند تکلیف مسکن مهر و نیز مسکن اجتماعی همچنان روشن نشده است و برخی در بلاتکلیفی هستند. دررابطه با امر توسعه بدون وجود زیرساخت‌ها که تأمین آن با دولت است، مدیران ما هر تصمیمی بگیرند تورم زاست؛ چراکه استفاده از سرمایه سرمایه گذاران باعث می‌شود تا مدیران به خواسته‌های سرمایه گذاران در خصوص بازگشت سریع اصل سرمایه و سود محاسباتی تن بدهند و این معادله در نظام اقتصاد به‌رکودکشیده‌شده لاینحل است. به طور مثال انتقال آب به استان فارس و نصب آب شیرین کن توسط بخش‌های خصوصی به نوعی تورم زاست و باعث می‌شود آب بها افزایش یابد. هرچند میزان تعیین قیمت آب به مصرف آب بستگی دارد و مشترکین خانگی و صنعتی باید ملاحظات لازم را داشته باشند، اما گرانی آب حتمی است. به این منظور انتقال آب فعلاً بخش‌های صنعتی را هدف گرفته است تا واحد‌های تولید بزرگ و کوچک تضمین خرید 
آب را بدهند. 
اقتصاد ایران را می‌توان به یک باتلاق تشبیه نمود. حرکت در این گستره بدون ضمانت است و هر آن امکان فرو رفتن وجود دارد؛ خصوصاً آنکه افراد در حال حرکت زمین را نمی‌شناسند و نمی‌دانند باید از کدام مسیر حرکت کنند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی