[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۳۰
  • دوره جدید

تدبیر بد ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

آبان‌ماه 1400 هم به پایان رسید. هشت ماه از سال 1400 هم گذشت و هیچ اتفاقی در زمینه معیشت مردم نیفتاد. برجام دچار حاشیه‌های داخلی شده و خبری از دیپلماسی اقتصادی نیست. معیشت ملت در پناه دیپلماسی اقتصادی فرهنگی بهبود خواهد یافت. در واقع فرهنگ و اقتصاد پاشنه آشیل امنیت و سیاست است؛ آنچه در محاق باقی مانده است. 
جلسات برگزار می‌شود؛ همچنان‌که در دوره‌های گذشته برگزار می‌شد و خبری از پیگیری مصوبات نیست...

چراکه در این جلسات بر پایه اصول کارشناسی شده و اصول میدانی طرح و برنامه ارائه نمی‌شود. محور جلسات موضوعاتی است که در چهار دهه گذشته درمورد آنها سخن گفته شده است و در عمل هنری نداشته ایم. ضعف شدیدتر آنکه دولت‌ها در برنامه‌های خود مؤید برنامه‌های گذشته نیستند که وضوح این امر در تولید مسکن مشهود می‌باشد. 
فزونی پروژه‌های نیمه تمام در کشور نشان دهنده بی برنامه بودن است. وقتی اعتباری برای طرح‌های گذشته وجود ندارد، چرا باید طرح‌های جدید را کلنگ زنی کرد و اگر باید مطابق برنامه‌های توسعه پیش رفت چرا فکری برای تأمین اعتبار پروژه‌های سابق نمی‌شود و هر دولت صدها پروژه زخمی روی دست دولت بعدی می‌گذارد؟ برابر آنچه در خبرها آمده است، صدهزار پروژه نیمه تمام در کشور 
وجود دارد. 
با نگاهی به اخبار منتشره از سوی پلیس می‌بینیم که موج قاچاق در بخش‌های مختلف در جریان است. این موج با استفاده از عامل انسانی اتفاق می‌افتد و فزونی آن حکایت از اشتغال به کار جمعیت بی‌شماری است که در این بخش فعالیت می‌کنند. قاچاق یک پدیده بین المللی است؛ یک تجارت گسترده که برون و درون مرزهای کشور را در بر گرفته است و تحریم‌های اقتصادی بر آن بی‌اثر بوده است. هرچند در حوزه سیاسی می‌توان این پدیده را در بعد فرهنگی و سیاسی ارزیابی نمود؛ چراکه سیاست‌ها عامل اصلی فراگیری موج قاچاق است. 
صنعت قاچاق بدون توقف در حال تولیدی است که تنها یک سود دارد و آن زیان ملی است. اما تاکنون برنامه ای برای پیشگیری و مقابله با این بحران صنعتی نشده است. صنعت قاچاق به دلیل آلودگی شدید عناصر حاضر در بدنه اجرایی کشور تاکنون توانسته با تکیه بر ابزار فقر فرهنگی و اقتصادی به اهداف تعیین شده خود دست یابد. 
در حال حاضر پلیس با برخورداری از بنیه اطلاعاتی خود بازدارندگی را در مقابل قاچاق ادامه می‌دهد؛ اما این بازدارندگی حالت پیشگیری ندارد. در واقع پلیس حسب اطلاعات موجود از منابع اطلاعاتی خود نسبت به ضبط قاچاق اقدام می‌کند و باید دید دولت‌ها پس از این اقدام با کالاهای ضبط شده چه می‌کنند. این درحالی است که اگر این کالاها منهای مواد مخدر در بازارچه‌های خاص در اختیار ملت قرار گیرند، به طور قطع کمر تورم تا حدودی شکسته خواهد شد. اما خبری در حوزه توزیع کالای قاچاق و منافع احتمالی آن و در مجموع سرنوشت کالاهای قاچاق منتشر نمی‌شود که افکار جست‌وجوگر عام را اقناع کند. 
هرچند در این میدان پلیس وظیفه ذاتی خود را انجام می‌دهد و دستگاه قضایی مسئول صدور حکم نهایی و تصمیم در این خصوص است. باید دید اگر صاحب یا حمل کننده قاچاق به زندان می‌رود، کالای کشف شده به کجا می‌رود؟ 
در هر صورت وضعیت اقتصاد کشور خوشایند نیست و باید دید دولت‌مردان ما چه تدابیری اندیشه خواهند کرد. با گفتاردرمانی نمی‌توان روزگار گذراند؛ چراکه با نسلی طرف حساب هستیم که با این شیوه سخنرانی آشنایی ندارند؛ نسلی که جویای کار است و باید برای تداوم آن برنامه محور بود. بیکاری به پراکنده شدن جمعیت ایرانی می‌انجامد؛ جوانانی که مهاجر می‌شوند و پیرانی که می‌مانند و باید از مزیت‌های تأمین اجتماعی برخوردار شوند؛ تأمین اجتماعی که باید از قدرت وجود جوانان میهن ارتزاق کند و درآمدهای خود را تأمین نماید. 
به این شیوه هم نظام تأمین اجتماعی منابع خود را می‌بازد و هم قادر نخواهد بود بخش اعظمی از وظیفه ذاتی خود در حوزه امنیت اجتماعی را تأمین نماید. همه چیز در انتظار گشایش اقتصادی است که سیاست مانع گشایش آن شده است. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی