[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۵
  • دوره جدید

نه به اعتیاد ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

برای مبارزه قاطع و تأثیرگذار با اعتیاد اول باید اقتصاد کشور را سامان داد و سپس یک نهضت بزرگ فرهنگی ایجاد نمود. آموزش باید در رأس امور باشد و از سنین پایین انسان‌سازی را آغاز نمود. با توجه به شیوع اعتیاد در بین گروه‌های سنی پایین باید بدون پرده آموزش را از دوران دبستان آغاز کرد و در این راه می‌توان از بنیه متخصصان حوزه روان‌شناسی وظیفه استفاده نمود. 
ستاد فرماندهی کل قوا، سازمان نظام وظیفه عمومی که جذب مشمولان را برعهده دارد، باید به این امر مهم توجه نماید...

نیاز اصلی تعامل با وزارت آموزش و پرورش است تا بدون توقع مالی نیروهای وظیفه عمومی که از مراکز آموزش عالی فارغ التحصیل شده اند را به کار گیری کنند و در مدارس یا از طریق آموزش مجازی به این مهم بگمارند. 
فارغ التحصیلان حوزه روان‌شناسی بهترین گزینه برای آموزش‌های پیشگیری از اعتیاد در مدارس و دانشگاه‌ها هستند. چنان باید در این میدان وارد شد و نیرو پیاده نمود تا مجالی برای ربایش روح و روان نوجوانان و جوانان از طریق سوداگران باقی نماند. صنعت اعتیاد هم اکنون در حال بازاریابی جدی است و مخاطبان خود را از طریق نوجوانان و جوانانی انتخاب می‌کند که در بحران روحی و روانی هستند و بدون پرده باید گفت که راه گم کرده اند.
برای پیشگیری از اعتیاد آموزش لازم است و اولویت در گفن کلمه نه می‌باشد؛ هرچند گروه‌های آسیب پذیر و مورد توجه صنعت اعتیاد در همین زمینه ضعف بزرگی دارند؛ نوجوانانی که به دلایل اصلی اقتصادی در خانواده‌هایی زندگی می‌کنند که در تنش شدید روحی و روانی قرار دارند. این معادله به آسانی نوشیدن یک لیوان آب قابل حل است و می‌توان از رشد جمعیت معتادان جلوگیری نمود. 
ناگفته نماند صنعت اعتیاد یکی از پررونق‌ترین و پرمنافع‌ترین صنعت‌ها در کشور ماست. این صنعت توانسته است در بحرانی ترین شرایط اقتصادی، ایستادگی کند و اصل ماجرای پول‌شویی در این حوزه را همچنان بادوام سازد. 
برای مبارزه با اعتیاد پیش از درمان باید پیشگیری نمود. هویت دادن به نوجوانان و جوانان و ایجاد امید در آنان اصل داستان است. با این اقتصاد ورشکسته نمی‌توان در بین جوانان امید ایجاد کرد و تاکنون هرچه درمورد امید گفته شده، شعاری توخالی بوده است. 
رشد اعتیاد، رشد کشفیات پلیس، افزایش آمار شهدای مبارزه با مواد مخدر، ناامن بودن جامعه به لحاظ ربایش روح جوانان و افزایش آمار زندانیان مواد مخدر همگی دال بر شکست برنامه‌های فرهنگی در کشور است. اگر ما جمعیت قابل توجه و نگران کننده ای از معتادان داریم، حکایت از شکست برنامه‌های نمایشی فرهنگی است. در واقع تمام بودجه و اعتبارات فرهنگی در این زمینه سوخت شده و نتایجی در بر نداشته است. 
ما باید برای مبارزه با اعتیاد از شعار پرهیز کنیم و وارد گود عمل شویم. اینکه آمار کشفیات را دال بر توفیق در امر مبارزه بدانیم، یک اشتباه راهبردی است؛ چراکه توفیق در امر کشفیات به معنای وفور مواد مخدر در کشور و رشد تقاضاست. 
ما با بحران شدید خانواده طرف حساب هستیم و در این زمینه باید به آمار رشد اعتیاد در بین زنان نیز توجه نمود؛ چراکه با متلاشی شدن خانواده این آسیب متوجه اکثریت افراد خانواده می‌باشد و یکی از اصلی ترین علل فروپاشی خانواده همین داستان مواد مخدر است. فرزندان محصول این خانواده‌ها به طور قطع آسیب‌پذیرترین گروه اجتماعی هستند. هرچند فقر را نمی‌توان تنها عامل گرایش به اعتیاد دانست، اما فقر تأثیرگذارترین عامل در این رهگذر است؛ چراکه جوان بیکار و بی هویت به سادگی جذب این صنعت و درآمدهای حاصل از آن خواهد شد. 
بدون شک باید در انتظار اقدامات عملی مدیران و برنامه‌ریزان کشوری باشیم تا چهره اعتیاد کمرنگ و کمرنگ‌تر شود. حال سه قوه یکدست در حال انجام وظیفه هستند و هیچ تضادی بین قوا وجود ندارد. باید همه با هم در این زمینه وارد میدان شوند تا این بحران اقتصادی اجتماعی را سامان‌دهی کنند. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی