[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۱۹
  • دوره جدید

کاغذ نداریم ، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
نه توقیف و نه تهدید و نه تطمیع که حتی نگاه‌های شک آلود، خصمانه و خط قرمز‌های ساختگی و تعریف نشده و نبرد نابرابر با فضای مجازی هیچ کدام در سال‌های اخیر نتوانسته‌اند اراده رکن چهارم دموکراسی را در جریان آزاد اطلاع‌ رسانی سست کنند. خبرنگاران و مدیران رسانه‌های مستقل با صبر و سعه صدر مقابل نامهربانی‌ها ایستادند.گویا اما این بار ماجرا متفاوت است.
حالا بحران کاغذ، مطبوعات فارس را به گوشه رینگ برده است. دست کم یک دهه‌ای می‌شود که گرانی و در کنار آن نبود کاغذ رنج مضاعفی بر 7 روزنامه محلی این شهر تحمیل کرده است. در سال 97 و با اوج گیری تلاطم‌های ارزی کاغذ در لیست کالاهای وارداتی با نرخ ارز ترجیحی(4200) تومانی قرار گرفت و میلیون‌ها دلار صرف واردات کاغذ کرد که فسادهای بسیاری را موجب و در نهایت به ظهور سلطان‌های کاغذ و کشف انبارهای احتکار انجامید. انتهای سال 98 از این لیست خارج و به لیست گیرندگان ارز نیمایی اضافه شد و ساز و کار واردات کاغذ به دست وزارت ارشاد افتاد،‌ اگرچه از فساد و رانت موجود کاسته شد،‌ اما باز هم تمام توجه به واردات بوده و هست. در طول این 2 سال قیمت کاغذ از 2000 تومان به 8000 تومان رسید. اما این افزایش چهار برابری پایان گرانی کاغذ نبود. با توجه به بالارفتن قیمت ارز قیمت کاغذ هم بالا می‌‌رفت، به گونه‌ای که قیمت هر کیلو کاغذ از 2000 تومان سال 97 به 40000 تومان در سال 1400 رسیده است و از آخرین باری که در زمستان سال 99 مقدار ناچیزی کاغذ در اختیار روزنامه‌ها قرار گرفت بیش از 10 ماه می‌گذرد.
با روی کارآمدن دولت جدید، کلیدواژه «تولید داخل» وارد ادبیات وزیر فرهنگ و ارشاد و رئیس جمهور  در خصوص ساماندهی بازار کاغذ شده است. وعده وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر بسیج تمامی بخش‌های دولت برای خودکفایی در عرصه تولید کاغذ امیدی را به تولیدکنندگان این عرصه داده است،‌ امیدی که فروشندگان کاغذ نیز به آن دل بسته و در انتظار ورود تولید داخل و خروج رکود از بازار هستند. 
آن گونه که سیدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد می‌گوید: ما همه زیرساخت‌های لازم را در اختیار داریم و تا یک سال و نیم آینده تقریباً در صنعت تولید کاغذ به خودکفایی لازم خواهیم رسید. هفته گذشته جلسه‌ای با معاون اول رئیس جمهور داشتیم و امیدواریم زمانبندی دقیق با برنامه روشن تدوین کنیم تا به ۸۰ درصد تولید مورد نیاز در حوزه نشر و کتاب برسیم.
مخبر معاون رئیس جمهور نیز می‌گوید: دولت به دنبال خودکفایی در تولید کاغذ در کشور است و تلاش جدی دولت این است که ضمن تأمین نیاز فعلی مطبوعات و نشر و چاپ، موانع پیش روی کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی کاغذ را نیز برطرف کند تا با اتکا به توان داخلی، به سمت خودکفایی در تأمین کاغذ حرکت کنیم.
در این بین اما ابوالفضل روغنی گلپایگانی دبیر سندیکای تولیدکنندگان کاغذ و مقوا با رد ادعای وزیر فرهنگ و ارشاد معتقد است؛ اگر چنین عزم و اراده‌ای برای خودکفایی در تولید کاغذ در کشور وجود داشته باشد این کار شدنی است ولی نه در ۲ سال بلکه برای تحقق این امر حداقل به ۵ سال زمان نیاز داریم. 
علیرضا بختیاری رئیس انجمن روزنامه‌های غیردولتی هم می‌گوید: متأسفانه کاغذ در بازار موجود نیست و اگر هم موجود باشد قیمت آن بسیار بالاست و توجیه اقتصادی ندارد چرا که ممنوعیت واردات بدون انتقال ارز و تعلل در تخصیص ارز نیمایی برای واردات کاغذ، سبب ایجاد وقفه‌ای چهار-پنج ماهه در واردات کاغذ شده است و عملاً مطبوعات کاغذی با بحران جدی کمبود و گرانی بیش از حد کاغذ مواجه شده‌اند.
متأسفانه شرایط حاکم بر بازار کاغذ امید خیلی‌ها را نا‌امید کرده و راهی جز تعطیلی پیش پای مطبوعات به‌خصوص مطبوعات مستقل و محلی نگذاشته است. مسئولان چاپ روزنامه ها، به دنبال راهی‌اند تا بتوانند کاغذ را کمی ارزان‌تر تهیه کنند، کلمات را روی آن بریزند و تبدیل به خبر و گزارش  کنند و به دست مردم برسانند.
تجربه نشان می‌دهد هر گاه کاغذ به بزنگاه‌های اینچنینی می‌رسد با یک راهکار مقطعی کاغذ تا بحران بعدی تنفسی می‌کند. مثل تأمین ارز جدید یا اختصاص باقی‌مانده ارز 98 شاید بتوان دوباره با تزریق کاغذ با قیمت نسبتاً مناسب، بحران را کمی عقب‌تر انداخت اما مسئله حل نمی‌شود.
رئیس جمهور که مهرماه به شیراز آمد به کارخانه کاغذسازی زاگرس زرقان هم سری زد و ضمن بازدید از بخش‌های مختلف کارخانه، مشکلات این کارخانه در حال ساخت را بررسی و دستور حل مشکلات را صادر کرد. مشخص است که استراتژی دولت جدید تولید داخل و نهایت استفاده از ظرفیت داخلی برای تأمین کاغذ است اما مسئله زمان این استراتژی را در شرایط فعلی به محاق می‌برد.
نگرانی‌های فعالان عرصه چاپ و مطبوعات بسیار جدی است و رسیدگی به آن فوریت دارد. به نظر می‌رسد مسئولان و تأمین‌کنندگان اصلی کاغذ اصلاً متوجه سطح اضطرار موضوع نشده‌اند. روزنامه‌های محلی به معنای واقعی کلمه دارد تعطیل می‌شود. آیا دولت می‌خواهد روزنامه‌ها زنده بمانند؟! گرانی سرسام آور کاغذ، هزینه‌های چاپ، هزینه‌های تولید محتوا، اجاره دفتر و... رمقی برای مطبوعات نگذاشته است. آیا پس از 110سال از انتشار اولین نسخه روزنامه، وارد عصر «پسا مطبوعات» شده‌ایم؟

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی